Sevgili Ayla Hanım, 7 yıldır evliyim ve bir erkek çocuğum var. Eşim herkes tarafından çok sevilen birisidir. Ailemle de çok iyi anlaşır. İşinde, sosyal çevremizde saygı ve sevgi gören birisidir. Herkesle çok iyi anlaşır. Herkese çok anlayışlı ve eli açıktır. Ben hariç. Eşim, benim hiçbir yaptığımı beğenmez. Sürekli eleştirir. Örneğin saçımı kestirdim, “… benzemişsin” der. Yaptığım yemekte, söylediğim lafta kusur arar. Beceriksiz ve cahil olduğumu söyler. Ağır hakaretler yapar. Ne yaparsam yapayım, bunu yaşarım. “Her halde derim, böyle davranırsam beğenir” gene olmaz. O eleştirdikçe daha çok elim ayağıma karışır. Anneme bazen dert yanarım. “Dayağı yok, kadını, kumarı yok, evine iyi bakıyor” der. Annem babamdan çok çekmiş. Rahmetli babamın annemi dövmediği bir gün olmazdı. Anneme ne zaman derdimi anlatsam, kendi hayatını anlatır. Daha çok mutsuz olurum ve susarım.
Pek çok arkadaşım vardı, hepsine bir kusur buldu ve uzaklaşmak zorunda kaldım. İkimiz de devlet memuruyuz. Beni geri zekalı görür ve maaşımı benim beceriksizliğim yüzünden idare ettiğini söyler. Bana çoğu kez harçlık vermez. Hak etmediğimi söyler. Arada bir, özel bir durum yaşadığımızda, fahişeye verir gibi bana harçlık verir. Çok ağrıma gider.
Ona bir çift terapisine gitmemiz gerektiğini her söylediğimde, “deli olan sensin, sen git” der. Yakın bir iş arkadaşımın da benzer sıkıntıları vardı ve psikolog ile toparladılar.
Bazen alıp başımı gitmek isterim. Bazen mücadele etmem gerektiğini düşünürüm. Boşanmak kolay, devam etmek zordur. Size yazdıklarım dışında, eşim eve çok iyi bakar. Oğlumuza çok düşkündür. Yediğimize, içtiğimize çok meraklıdır. Bir eksiğimiz yoktur. Ben yuvamı kurtarmak istiyorum. Peki ne yapacağım, eşime nasıl yaklaşmalıyım ki bu agresif tavırlarını bıraksın? Bir çift terapisine gitmeyi kabul etsin?
Rumuz: MUTSUZ
Yaşadıklarınız size psikolojik şiddet uygulandığına işaret ediyor. Sadece psikolojik değil, ekonomik şiddete de maruz kalıyorsunuz.
Evet, eşiniz, canınızı yakacak davranışlardan kaçınıyor. Fiziksel şiddet uygulamıyor ama şu an yaşadıklarınız da fiziksel şiddet kadar zarar vericidir.
Bu durumda, size bir çift terapisi öneremem. Çift terapisi, eşinizin suçuna ortak olmuşsunuz gibi hissetmenize neden olabilir. Sanki, siz başka türlü davranırsanız her şey süt liman olacak gibi bir yanıltmaca içindesiniz. Sorunun eşinizden değil, ilişkinizdeki tavrınızdan kaynaklandığını düşünmeye hazırsınız zaten. Oysaki eşiniz, sizi her fırsatta aşağılayan, eleştiren, cezalandıran biri. Kendinizi suçlu hissetmeniz için elinden geleni yapıyor. Öyle ki, siz, “şunu yapmasaydım, böyle davranmazdı” noktasına hızla gidiyorsunuz.
Şiddetin her türlüsü, uygulayıcısına ait bir sorundur. Eşinizin öncelikle bu yanlışlıklarından vazgeçmesi, sizi hırpalamayı kesmesi gerekmektedir. Bunun için de bir destek almalıdır. Şiddete eğiliminin nedenleriyle yüzleşmeli, gereğini yaparak bu hastalıklı durumdan kurtulmalıdır. Bir psikolog eşliğinde hatta gerek görülürse bir psikiyatr ile çalışmaya başlamalıdır.
İçindeki öfkeyi ve şiddet eğilimini kontrol etmeyi başardığında, ilişkinizi yeniden gözden geçirmeniz için çift terapisi iyi bir başlangıç olacaktır. Ama öncelikle içindeki şiddet dürtüsünü tedavi ettirmelidir.
Size gelince. Eşinizin yapısından dolayı bunları yaşıyorsunuz. Şu andaki gibi davranmaya devam ettikçe, eşinizin düzelmesini beklemeyiniz. Sizi eline göre bulmuş ve bu düzeni değiştirmeye gerek duymuyor. Size düşen, istismar edildiğinizi, şiddete maruz kaldığınızı idrak ederek, olan bitene itiraz etmenizdir. Dik durun ve içinizden geldiği gibi davranın. Sizi olduğunuz gibi kabul etmeyi başarmalıdır. Bu arada, evliliğinize duyduğunuz bağlılık; eşinize yönelik bağımlılığınıza neden olmuş olabilir. Dünyanın merkezine bu adamı koymuşsunuz ve kendinizi sıfırla çarpmışsınız. Yani, onun size uyguladığı şiddeti bir şekilde haklı gerekçelere bağlama eğilimine girmişsiniz. Bundan vaz geçin. Bu adam, gidebileceğinizi bilmeli.
Bir de ekonomik bağımlılığınız var. Bu konuda hemen harekete geçmenizi öneririm. Kendi özel ihtiyaçlarınızı giderebileceğiniz şekilde, maaşınızda ayarlamalar yapmayı isteyiniz.
Bu evliliği sağlıklı koşullarda sürdürmek istiyorsanız, yapacak çok şeyiniz var. Sadece sizin değil. Bu yetmez. Eşinizin de bunu istemesini sağlamalısınız. Bana ilettiğiniz durum, eşinizin değiştirmek istemediği durumdur. Yapmanız gereken, böyle gitmeyeceğini fark etmesini sağlamak ve göstermektir.
**
Okulumu bırakmak istiyorum
Ayla Hanım, ben … üniversitesinde Tarih okuyorum. Tarihi çok sevdiğim için bölümü seçmiştim ama girdikten sonra bu bölümün bana göre olmadığını gördüm. Uzun zamandır aklımda yurt dışında çalışmak vardır. Turizm sektörü çok ilgimi çekiyor. Ben okulu bırakıp bir Avrupa ülkesine yerleşmek ve orada hayat kurmak istiyorum. Avrupa topluluğu Pasaportum var ve yaşamak istediğim ülkede liseden çok yakın bir arkadaşım var. Arkadaşım bana iş bulabileceğini söyler.
Okula ailemin baskısıyla giderim. Açıkça beni zorlarlar. Okulu bitirmemi isterler. Ben de onlara ne kadar bezdiğimi ve bu bölüme artık dayanamadığımı anlatırım ama anlamazlar.
Her şeyi bırakıp gitmek isterim ama ben bir öğrenciyim. Ekonomik açıdan aileme bağımlıyım ve onlar kesinlikle bana destek olmazlar. Onları ikna etmek için ne yapabilirim?
Selamlar
Rumuz: VAV
Okulunuzu sevmediğinizi, bu meslekte çalışmak istemediğinizi anlamanız, aslında bir gelişmedir. Yüksek öğrenim, sadece meslek kazandırmaz, kişiye bir dünya görüşü verir ve kendi varoluşsal değerlerini kavramasına yardımcı olur.
Bu nedenle, üç yıldan fazla emek harcadığınız bu bölümü sevmediğinizi ve başka bir mesleğe ilgi duyduğunuzu fark etmeniz de size yeni bir hareket planı oluşturma zamanınızın geldiğini göstermektedir.
Elbette, sevmediğiniz bir mesleği yapmanızı öneremem. Hayallerinizin peşinde gidin. Gençliğiniz ve idealleriniz size yön versin. Ancak, üç yıldan fazla emek verdiğiniz bu okulu ne yapacaksınız? Okulu bırakın, emeğiniz bu kadar ucuz mu? Yapılan onca masraf da cabası.
Yerinizde olsam, bitirmeme çok az kalmış olan bu bölümü bitirirdim. Diplomamı cebime koyardım ve yola öyle devam ederdim. Planlarımı hazırlamaya başlar, okul bitince de uygulamaya girişirdim.
Olgunlaştıkça yaşama bakışınız değişir ve diplomanın size gerekeceği gün de gelir.
Her şey bir yana, başladığı işi bitirmek, iyi bir karakter özelliğidir. Diplomanızı alın ve hayallerinize doğru yürümeye hazırlanın.







Yorumlar kapalı.