Hasan Hastürer
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Çare, tasarrufta değil…

Çare, tasarrufta değil…



Türk Lirası’nın değer kaybıyla birlikte ciddi bir ekonomik kriz yaşıyoruz.

Bu krizin aşılacağından kimsenin kuşkusu olmasın.

Krizin kaynağı elbette Kuzey Kıbrıs değil.

TL’nin değer kaybında Türkiye ekonomisinin direncinin zayıflamasının payı elbette var.

Düşük direnç, siyasi hatalarla daha da zayıfladı mı?

Evet zayıfladı.

Türkiye’nin özellikle Rusya ile yakınlaşması Amerika’nın saldırganlığını tetikledi mi?

Tetikledi.

Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın doların yaygın kullanımında alan daralması anlamına gelen ulusal para birimlerinin karşılıklı ticarette kullanılması fikri Amerika’nın derin devletine kurşun sıkmak mı?

Evet kurşun sıkmaktır.

Pek çok faktör birleşti ve Türk Lirası gerçek değerinin çok gerisine düştü.

 

***

 

Biz, Türkiye sınırları dışında TL’nin en yaygın kullanıldığı toprak parçası, devlet ya da yönetim yapısıyız.

Başbakan ve Maliye Bakanımız Türkiye’ye gidecek.

Randevu verildiydi, verilmediydi, geç verildiydi… Bunlar önemli değil.

Bizim sorunumuz bizim için önemli ama Türkiye’nin kendi canının derdinde olduğu da bir gerçek.

Türkiye, Cumhuriyet Tarihinin en büyük ekonomik, finansal sorunuyla yüz yüzedir…

Bütün mesele Ankara’daki görüşmelere çok net taleplerle gidip uzatmadan sonuç alabilmektir.

 

***

 

Tufan Erhürman hükümetinin ilk bakışta dikkat çeken temel hatası sorunu tasarrufla çözmeye çalışmasıdır.

TL’deki değer kaybı, zaten tasarrufları en son aşamaya getirdi.

Tasarruf için kemerde sıkılacak delik kalmadı.

Kamu ve özel sektör çalışanlarının maaş ve ücretleri dövize çevrilerek, dışla kıyaslandığı zaman komik noktaya gelmiştir.

Kendi içimizde maaş ya da hayat pahalılığı kıyaslaması, dar dünyamızın derinlikten yoksun yaklaşımlarıdır.

Bütün mesele satın alma gücündeki gerilemenin hızla telafi edilmesidir.

Gerilemiş yaşam düzeyine insanların alışmasını önermek, tavsiye etmek ekonomik akıldan yoksun yaklaşımlardır.

Bu süreçte hükümetin aldığı en doğru karar engelli ve yoksul maaşı alanlara biner TL’lik katkı kararıdır.

8 milyon toplam parayla, sekiz bin eve bin TL’den öte moral taşınmıştır.

Keşke kamuya dönük gelir azaltıcı yaklaşımlar yerine tam tersi adım atmanın yolları bulunsaydı.

 

***

 

TL’nin değer kaybıyla, dar ve sabit gelirlilerin gelirinde hangi oranda gerileme olduğunu hesaplamak çok kolay.

Hayat Pahalılığı (HP) kaybedilen satın alma gücünün yerine konmasına en önemli araçlardan biri.

Maliye Bakanı Serdar Denktaş, HP ödeneğinin altı ayda bir yerine iki ayda bir verilmesini seslendirmiş ama bu kriz sonrası geri adım atmıştı.

Ekonomik kriz, TL’nin değer kaybı ve çarşıda zam üstüne zam devam ederse değil iki ayda bir, her ay hayat pahalılığı verilmelidir.

Kaynak nerde bulunacak?

Birinci ve en önemli kaynak Türkiye…

Türkiye vermek zorundadır, demem.

Ama, Türkiye ile karşılıklı ticarette Türkiye lehine on kattan fazla dengesizlik bile bir nedendir.

‘ Neden Türkiye yardım etmeli?’ sorusuna yanıt olarak daha pek çok neden sıralayabilirim, ama gereği yok.

Türk Lirası, kullanıyoruz… Yaşadığımız sıkıntılar mağduriyetse ve tedavisi TL ile mali kaynakla mümkünse Türkiye bu yönde adım atmak için bizim hükümetten talep bile beklememelidir.

 

***

 

Aslında tam da bu noktada en önemli görevlerden biri TC Lefkoşa Büyükelçiliğine düşmektedir.

1960’tan günümüze Kıbrıs’ta görev yapan büyükelçilerden dördü, Emin Dırvana, Ertuğrul Kumcuoğlu, Cahit Bayar ve Halil İbrahim Akça, dışişleri kökenli olmayan büyük elçilerdir.

KKTC’de görev yapacak büyük elçilerin ekonomiyi iyi bilmesi diplomatik bilgi ve kültüründen çok daha önemlidir.

Her işe karışması için değil, doğru yönde ve zamanında yardımcı olsun diye, ekonomiyi bilmeli.

Çare, tasarrufta değil…
+ -

Yorumlar kapalı.