Hasan Hastürer
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Gemiyi, deviren de sudur..

Gemiyi, deviren de sudur..



‘Hiç bir şey eskisi gibi olmayacak’. Son dönemin popüler cümlesi.

Koronavirüs salgını başladıktan sonra, neredeyse her yerde duymaya alıştığımız bir cümle.

Yeni bir düzene geçileceği, yaklaşımı oldukça hakim.

***

Kullanılan cümle ayni olsa da, algı ve anlayış ikiye bölünüyor.

 Birinci kesime göre daha doğal, daha insanca,  güçlerin dengelendiği, daha paylaşımcı ve adil  bir yaşama geçişin uyanışı olacak.

 İkinci kesime göre ise, özgürlüklerin kısıtlandığı, dijitalleşmenin hakimiyetinde, kontrolün ve sömürünün, daha da güçlünün eline geçeceği bir düzene geçileceği inancı hakim.

Her iki düşüncenin doğduğu, ortak nokta ise ‘korku’.

***

Sağlık konusunda uzman değilim. Temel bazı konular dışında da, sağlıkla ilgili teknik yorum yapmayı doğru bulmam..

Ancak teknoloji ve sağlık alanlarındaki gelişimin, Covid-19 salgınını da kontrol altına alacağından ve çaresini bulacağından şüphem yok.

Nasıl ki geçmişte kolera, grip, veba, sıtma, kolera, MERS, domuz gribi, SARS ve daha birçok salgına çare bulunduğu gibi.

Bugüne kadar yaşanan salgınlarda, milyonlarca insan hayatını kaybetti. Covid-19’da  bu salgınlardan bir tanesi.

İlk değil,  son  da olacak.

***

Koronavirüsün, belki de olumsuz yönlerinin yanında, tek olumlu sayılabilecek yönü, bir nevi ‘hayat muhasebesi’, zamanını yaratması oldu.

Son dönemde herkes gibi, dikkat dağınıklığı olmadan daha yoğun düşünmeye vaktim oluyor.

‘Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak’ düşüncesini sürekli sorguluyorum.

Önce birey, sonra aile, sonra toplumsal boyutuyla düşünüyorum.

***

Yanlışları ve doğruları yan yana koyduğum zaman toplumsal olarak yanlışlarımızın, doğrularımızdan fazla olduğu kanaatim, ağır basıyor..

Değişim bizim için de şart.

Yapısal bozukluğumuzun faturası belki de ilk kez bu kadar gün yüzüne çıktı.

‘Koronavirüs salgını, bizim için, toplumsal, olumlu bir değişim eşiği olur mu?’, sorusuna yanıt arıyorum.

Değişim, olabilir de olmayabilir de.

Değişimi zorlayacak olan ise toplum ve siyasi erktir.

Siyaset ve toplum arasında interaktif bir ilişki olması zorunluluktur.

Bizdeki mevcut ilişki ise çarpık ilişki boyutunda.

 

Siyaset toplumdan kopmuş ve ihtiyaçlarına cevap veremez durumdayken, toplum da siyaseti zorlama gücünü kullanmıyor.

Halbuki sorunun cevabını, toplum ve siyasi erk, birlikte verecek. 

Eğer bu ilişki, geçmiş çarpıklıkları ile devam ederse,  toplumsal manada, olumlu bir değişimden bahsetmek hayalcilikten öteye geçemez.

***

Kendinize, şu soruyu sorun; ‘Mevcut ülke yapımız, sosyal ve ekonomik olarak gelecek vaat ediyor mu?

Eğer bir değişim yaşanacaksa, bunun bir toplumsal zorlama ile olacağı ortada.

Bu yönde,  toplumsal bir zorlama gözlemlediniz mi?

Değişimin uygulayıcısı olacak siyasi erkte, bir anlayış ve uygulama değişikliğine yönelik bir sinyal var mı?

İktidar sorumluluğu taşıyan siyasilerin; ‘Devlet yapısının, bu kadar istihdamı kaldırması mümkün değildir’, dediğini…

‘Devletin, bu ülkede sağladığı eğitim sistemi çökmüştür ve halka hitap etmiyor. Bu yüzden, halk, zorunluluktan, milyonlarca Türk Lirası kaynağını özel okul ve özel derslere harcıyor’, dediğini…

‘Devletin, Sağlık hizmetleri, sosyal devlet anlayışının çok uzağındadır. Bu yüzden, halkın ciddi oranda kaynağı, özel sağlık hizmetlerine aktardığını gözlemledik’, dediğini…

‘Bu ülkede, kooperatifçilik, bitme noktasındadır. Çiftçi  ve hayvancı sömürülüyor’, dediğini…

‘Kara para, ülkede başıboş geziyor ve her sektörü ele geçirmeye çalışıyor’, dediğini…

‘Özellikle İngiltere ve Türkiye başta olmak üzere, başka ülkelerde, vergiden kaçırılan paraların burada kaynak olarak kullanılıp, gelir elde ediliyor’, dediğini…

‘Devletin kaynakları, halkın değil, bireylerin faydasına kullanılıyor’, dediğini…

‘Düzen, dürüstün ve halkın yanında değildir, güçlü olanın yanındadır’, dediğini…

‘Sermaye denetimi yapıp, herkese parasının kaynağını soracağız’, dediğini…

‘Bu ülkede küçük bir zümre, kısa sürelerde faili meçhul, milyonlar kazanırken halk ve devlet fakirleşiyor’, dediğini…

‘Bu ülkede rekabet koşulları yoktur, güçlü olan güçsüzü yutar’,  dediğini…

‘Bu ülkede halk, paranın maliyeti altında eziliyor’, dediğini…

‘Cebimizdeki para eriyor. Alım gücü günden güne düşüyor’, dediğini…

‘Dürüst ticaret insanları, faizler altında eziliyor’, dediğini…

‘Bu ülkede, ihalelerde yolsuzluklara göz yumuluyor. Bu yüzden her yıl, fazladan milyonlar birilerinin cebine giriyor ’, dediğini…

‘Bu ülkede hem kamudan çalışıp maaş çeken, hem de akrabaları üzerinden şirket kurup, özel iş yapan sayısının hatırı sayılır sayıda olduğunu gözlemledik. Müdahale edeceğiz’, dediğini…

‘Özel sektörde çalışanların, sendikal haklardan yararlanmasını sağlayacağız’, dediğini…

‘Bu ülkede, vergi yasaları adil değil, rekabet koşullarını artıracak, düzenleme şart’, dediğini…

‘Toplumsal adalet, 1974’de tecavüze uğramıştır. Ganimetin hesabını soracağız’, dediğini, hiç duydunuz mu?

***

Yukarıda saydığım ve daha buna benzer sıralayabileceğim yüzlerce yanlışı, içeren cümleyi siyasi ağızlardan duymaya başladığınızda, halk da bu yanlışların değişmesi için siyasi erk üzerindeki gücünün farkında olup değişimi zorladığında, o zaman gerçek manada bir değişim ve yeni dönemden bahsetmek mümkün olur.

Konfüçyüs’un ünlü sözünde dediği gibi; ’Devlet gemiye, halk da suya benzer, gemiyi taşıyan sudur ama gemiyi deviren de sudur’.

Gemiyi, deviren de sudur..
+ -

Yorumlar kapalı.