Başlık olarak önce, “Sosyal medya faşizmi” yazdım.
Sonra durdum düşündüm ve “Sosyal” ı çıkardım.
Aslında yazımın ağırlığı sosyal medya ile alakalı.
Ancak sonuçta medya, sosyal medyayı da kapsadığı için “Medya faşizmi” başlığı tercihim oldu.
***
Bizim neslimiz, rejimin farklı, daha doğrusu kendinden olmayan düşünceye zerre kadar saygı göstermediği günlerden geçerek bugünlere geldi.
Uzun yıllar Halkın Sesi ve Bozkurt, iki gazete olarak var oldu. İkisi de rejimin denetimini, sansürünü kabul etmeyi “Ulusal görev” saydı.
Özel radyo ve televizyonların olmadığı, BRT’nin tek olduğu dönemde muhalefetin sesinin nasıl kısıldığını, yayınlara çıkamayacaklar için “Kara liste” yapıldığını nasıl unutalım?
***
Gün geldi, gazeteler kontrol edilemeyecek kadar çoğaldı.
Arkasından, özel radyo ve televizyonlar geldi.
Ve en sonunda sosyal medya…
Geleneksel medyanın bütün evrelerini yaşadım.
Düşünce özgürlüğüne verdiğim önemle, sosyal medyayı, geleneksel medyaya rakip görmedim.
Ancak görüyoruz ki, özellikle sosyal medyada, düşünce özgürlüğüyle, hakaret hatta küfür özgürlüğü karıştırılıyor.
İnsan haklarına, insani değerlere zerre kadar saygı içermeyen ifadeler.
Farklı düşünceye, bir milim saygı yok.
Her düşüncenin, farklısı da olabilir.
Hatta olmalıdır.
Farklısı olmayan düşünceler, gelişemez.
***
Medyada, en uzun süre görev yapanlar arasında sayılırım.
Barış, demokrasi, insan hakları ve hukukun üstünlüğü ilkeleriyle yazdım ve konuştum.
Toplumun değer yargılarına da saygımı unutmadım.
Türkçe, düşüncelerin ifadelendirilmesine yeter de artar bile.
***
Görüşlerine neredeyse hiç katılmadığım insanları konuk ettim ya da söyleşi yapıp yazılar yazdım. Bu insanları evime gelen konuk gibi ağırlayıp, görüşlerinin toplum tarafından bilinmesine aracı oldum.
“Ben bunların düşüncelerine katılmıyorum” deyip, kamu adına bir sorumluluk alanı olan, kendi yazı ve program alanımın dışında tutmadım.
“Tarafsızlık, ahlaksızlıktır” diyerek, dünya görüşüme göre her zaman tarafımı aldım. Ancak objektifliğimi asla terk etmedim.
Siyasi tercihim, sosyal ilişkilerimi etkilemedi.
Hayatımda oy vermediğim insanlarla, arkadaşlıktan öte dost da olabildim.
***
Faşizm, insanlık suçudur.
Faşist örgütlenme, düşünce zenginliğiyle, örgütlenme hakkına sahip olamaz.
Uzun uzun faşizmi yazacak değilim elbette.
Ancak, kendi düşüncesi dışındaki görüşleri, baskıcı yöntem ve üslupla sindirmeye, susturmaya çalışmak faşizmdir.
Böyle davrananların, yelpazenin neresinde olduğu hiç önemli değildir.
***
Bu satırların yazarı olarak özgürlüğü, en önemli değer olarak görürüm. Özgürlük anlayışım, bir miktar anarşist olmamı da zorunlu hale getiriyor.
Sosyal Medyayı, düşüncelerin seslendirilmesi bakımından özgür kürsü olarak gördüm. Ancak, ifade çaresizliğiyle, yazılıp söylenenlere bakıyorum.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Bir soru, bir açıklama, faşistçe saldırıya yetip de artıyor.
Küfür, hakaret, sindirme, susturma ve önemlisi YOK ETME AMAÇLI SALDIRILARI kimse bu topluma özgürlük olarak yutturmaya çalışmasın.







Yorumlar kapalı.