Kırmızı saçlı kadın
Rüyalarımı süslüyor adın
Yıllar önce çok geçmişte
Nasıl çarpılmıştım ilk görüşte
Sen evliydin ben on altısında
Sevişmiştik gizlice mum ışığında
Daha gün sabaha doğmadan
Apar topar çıkmıştım odandan
Kokun tenimde, aklımda yüzün
Yürümüştüm sessizce İstanbul’da
Kaplayarak içimi derin bir hüzün
Bulutları seyretmiştim gökyüzünde
Dinlemiştim martıların ağlayışlarını
Sormuştum acıyarak kendime
Bir çare var mıydı şu çaresizliğime
Ayrılmıştık semtten çok geçmeden
O kadını tekrar hiç görmeden
Zaman geçti geçmesine
Yaşım da vardı ellisine
Şimdi zor hatırlasam da yüzünü
Halen gözüm arar gözünü
Haziran 2019







Yorumlar kapalı.