Serbest bırakın beni, kiri yıkanmıyor parmakların.
Değiş tokuşlarda kâğıt parçaları, nakit heyecanı.
İnsan varlığından düşerken, kalkıyor ayağa
yok eden canavarı hırsın. Karşılıksızdı aradığım,
tümden verebileceğim. Oysa yıkılmış gözümün önünde
ümitlerimin kalesi vahim. Menfaatler üstüne dünyanın
dönüş hızı. Sevgiydi tutunduğum, içten biriktirdiğim,
his bankamda yatırımım -paha biçilmezim-tek kalanım.
Ama olsun, yeter ki kapanmasın üstüme karanlık.
Yeter ki bitmesin alışverişi sevginin gönüllerde,
Yeter ki dürüstlüğün bankasında biriksin faizi sevgimin.
Sevgiyi karşılıksız vermeli insan- istiyorum- yok başka.







Yorumlar kapalı.