Dokuz derviş bir kilime sığar da, bir iklim iki padişaha dar gelir. Sadi
Kıbrıslıların geçim sıkıntısına düşüp, “başkente” göçmeleri, tarih kadar eski bir olgudur. İngiliz döneminde, Londra’ya; Osmanlı döneminde İstanbul’a, şimdi de gidilebilen her yere göç etmek, bu ada halkının kaderi olsa gerek! Bizans döneminde, fakir bir Kıbrıslı köylü, adada geçinemeyince, başkente göç eder. Kıbrıslı köylünün, Bizans’ta da geçerli bir sanatı vardır:
Ayı oynatmak…
Üç kız çocuğu sahibi olan Kıbrıslı, orada Hipodrom’da Yeşiller partisine katılıp, onların çevresinde ayıcılık ederek, geçimini temin etmeğe başlar. Aile, Bizans’a yerleşmiş ve rahat yaşamaya başlamıştır.
Ne var ki, güzel günler uzun sürmez. Ayıcı baba, günün birinde, ölüverir. Kızlardan ortancası, kız kardeşlerinin ve annesinin, geçimini temin etmek üzere, sorumluluğu üzerine almaya karar verir. Adı Teodora olup, henüz bir çocuk olan bu kız, hipodrom çevresinde, bir pandomim sanatçısı olarak, kendini göstermeye başlar. Sanatıyla eve biraz ekmek getirmeyi beceren Teodora, büyüyüp serpildikçe, giderek dayanılmaz güzel bir genç kadın olmaktadır. Bu durum, Teodora’nın önünde, yeni bir ufuk açar. Fahişelik etmeye başlar. Kısa bir zamanda, o ünlü ve pahalı bir fahişe olup çıkar. Teodora, bir “kortezan” olmuştur. Yani, eskiden Afrodit rahibelerine verilen ve o…… kutsayan bir unvanın sahibidir. Zamanımızda da böyleleri yok mu?
O zamanki Bizans İmparatoru Justinien, günlerden bir gün, felekten bir gece çalmak ister ve tabii ki kentin en ünlü fahişesini çağırttırır, eğlenmek için. O gece, Teodora’nın İmparatora ne marifet gösterdiği, ne yaptığı bilinmez! Bilinen, ertesi günü Justinien’in, Teodora’ya derin bir aşkla bağlandığıdır. Bu öyle bir aşktır ki; saray soylularının bütün muhalefetine, çıkan büyük skandala aldırmayan imparator, kentin en ünlü fahişesi ile her şeyi göze alarak, evlenir.
Bizim Kıbrıslı o.. , bir anda Bizans İmparatoriçesi olur. Ne var ki, imparator bu seçimden, hiç bir zaman pişman olmayacaktır. Zira Teodora, muhteşem bir kraliçe olur. Hiçbir zaman, başlangıçta kendisine karşı çıkanlardan intikam almaya girişmez. Yüksek bir ahlak ve yöneticilik yeteneği gösterir. Üstün politik öngörüleri ile örneğin Nika ayaklanması esnasında kaçmak niyetinde olan eşini caydırarak, tahtını korumasını sağlar.
Böylece bir zamanlar kentin en ünlü fahişesi olan kadın, kısa sürede, ayni şehrin senatörleri, generalleri soyluları ve piskoposları tarafından, imparatoriçe olarak, sevgi ve saygı ile kabullenilir.
Çağdaş Yunan Tarihi uzmanlarından Fisher, Teodora’yı anlatırken, “Justinien bir eş arıyordu, bir elmas parçası buldu” der.
Bugün Ravenna’daki San Vitale Kilise’sinin duvarlarında duran eski ve parlak bir Bizans mozayiğinde, İmparator Justinien l.’in yanı başında, hala kendisini göstermekte olan bu Kıbrıslı imparatoriçe, yirmi üç yıl imparatorla mutlu bir evlilik hayatı ve gerçek bir yöneticilik yaşadıktan sonra, ölür.
Ondan sonra on yedi yıl daha yaşayan Justinien, bir daha evlenmez.
Ben şimdi ne demek istedim?
Onu bile geçenler var mı demek istedim, acaba?
Onu da siz keşfedin…
Nazım Beratlı
Diğer Yazıları
Köşe Yazarı







Yorumlar kapalı.