Öncelikle yıllardır yazdığımız bir gerçeği tekrarlayayım:
BM dedikleri devletler örgütü, Allah-ü Teala’nın yeryüzüne gönderdiği temsilcisi, değildir. Bu bakımdan insanlar ve devletler arasında Mahkeme-i Kübra görevi de rolü de yoktur! Aslında gücü de yoktur…
İkinci dünya savaşı sonrasında, galip beş devletin, dünyaya kendi çıkarları doğrultusunda “nizamat” vermek üzere kurdukları bir “devletler derneği” olup, en meşhur özelliği de adil olması değildir! Kore’de, Kongo’da (Biafra), Irak’ta, Cezayir’de, Filistin’de aldığı kararlara bakarsanız, birinde ak dediğine ötekinde kara dediğini, örneğin Vietnam konusunda da alenen savaşı teşvik ederek kışkırttığını, görürsünüz. Bu bir yana, kurulduğundan beri çözebildiği hiçbir sorun da yoktur! Kore Savaşı’nı doğrudan BM çıkarmış, Kongo’da seçimle gelmiş Lumumba’ya karşı asi General Çombe’yi desteklemiş, güya Saddam’ın kimyasal silahları varmış diyerek, Irak’ı üçe bölmüş bin garalı bir topluluktur.
Bir “devletler” topluluğu olduğu için, kendi anayasasında 73. Maddede “ peoples of each territory”e kendi kaderini belirleme hakkı verdiği halde, (çünkü kurulurken ABD, UK’u bölme peşindeydi), Kıbrıs’ın ilk defa konu edildiği 1954 Genel Kurulunda, “Kıbrıslılar’ın böyle bir hakkı yok” kararı çıkarmıştır.
Şimdi “parametre” derseniz, ben de sorarım: Hangisi? Var mı yok mu? Gününe göreyse, ona parametre demezler, oportünizm derler…
BM, Kıbrıs Sorunu’nun taraflarından biri değildir. Davetle bu soruna müdahil olmuştur…
Makarios 1950 Plebisitin’in sonuçlarını teslim edeceği bir Yunan makamı bile bulamayınca, konuyu BM’ye götürüp, o günlerde dünyada esen “anti kolonyalist” rüzgârdan yararlanarak, bağımsızlıklarını yeni kazanmış eski sömürge mensubu Afrika ve Asya devletlerini İngiltere’ye karşı kullanmak politikası gütmüştür. Bu politikaya Yunanistan bile karşı çıkıp direnmiş ve İngiltere Sömürgeler Bakanı Avam Kamarasında “Kıbrıs’a ASLA bağımsızlık vermeyeceğiz” dedikten sonra, Atina’nın da pes etmesi ile ancak 1954 yılında götürebilmiştir. Bağımsızlık falan da değil! Aslanlar gibi “ENOSİS” hakkı isteyerek… Orada da “Sizin kendi kaderinizi belirleme hakkınız yok” diye bir karar alıp, başına giymiştir…
Makarios Duruşotis’in açıkca yazdığı gibi “ BM de gene BM” diye tutturmasının sebebi de BM Kararı ile ENOSİS yapabileceğini sanmasıydı! Zaten on yıl sonra 1964’te de “BM’nin Londra ve Zürih Andlaşmaları ile Garanti Anlaşması’nı feshetmesini” isteyerek, hâlâ ayni zehaba inandığını göstermiştir. 1974’te de bu defa Yunanistan ile kavgasını kendi adına BM’nin çözmesini talep ederken, ham hayalini ölene kadar görmeye devam ettiğini göstermiştir.
Yani? BM’yi davet ederek bu soruna sokan da kutsayan da Makarios’tur! Neden? BM kararları ile ENOSİS yapabileceğine inandığından! Ben söylemiyorum!! Druşotis, yazıyor…
Peki! Onu anladık!
Size ne oluyor?
BM Parametreleri? Hangisi?
Kendi anayasası ile sizin hakkınızda verdiği ilk karar, (186) çelişiyor… Kendi anayasası ile 550 sayılı karar da çelişiyor… O kararla daha sonra verdiği 649, 715 ve 750 numaralı kararlar da çelişiyorlar! Arabulucu diye 1964’te gönderdiği Galo Plaza’nın Raporu ile Perez de Cuellar Raporu ve bile bile işleme konulmayan Kofi Annan Raporu da birbirleri ile çelişiyorlar. Harekat sürerken aldıkları üç yüz bilmem kaç numaralı kararla, çözüm diye önerdikleri Cuellar Planı, Galli Fikirler Dizisi ve Kofi Annan Planı da çelişiyor. Üçünü de biz kabul ettik, karşı taraf reddetti! Ve nihayet, Annan Planı ve 649, 715, 750 sayılı kararlar ile Guteres’in fikirleri hakkında söylenenler de çelişiyor…
Ve en mühimi: 186 numaralı kararla da çatışan iki taraf arasından birinin tarafını tutarak, adalet terazisini tutan meleğinin gözlerinin bağlı olmadığını, zaten göstermiş!
Parametre dediğiniz bu mu? Hangisi? Her biri başka bir şey söylüyor…
Rumlar, bildiğimiz amaçla, sadece kendi işlerine gelen 186, üç yüz bilmem kaç ve 550 numaralı kararları kutsayarak, ötekileri de görmezden gelerek, “ BM Parametreleri” diyebilir, anlarım!
Ama bizimkilere ne oluyor? Ezber?
ENOSİS mi yapacaksınız?
Nazım Beratlı
Diğer Yazıları
Köşe Yazarı







Yorumlar kapalı.