Nazım Beratlı

Merhaba  



  Yeni yılınız kutlu olsun… Ve merhaba…
   Sanki de planlanmış gibi yeni bir yılın ilk gününde, yeni bir gazete… Tabi aslında ne gazete yeni, ne de ben! Sadece KIBRIS gazetesi ile yolumuzun kesişmesi, yeni bir yılın ilk gününe denk geldi, güzel oldu…
   Lise öğrenciliği günlerimden başlayan gazete yazılarımın yeni bir merhalesine giriyorum. Hem ben, hem de okurlarım. Kıbrıs, tirajı ile, yönetimi ile bunun için biçilmiş kaftan…
   Yeni bir yıla, yeni bir dünyada giriyoruz. O bakımdan, yeni bir gazete, sanırım uygundu, denk geldi.
   Gençliğimiz, iki kutuplu bir dünyada geçti… Bir tarafta emperyalizm ve kalesi ABD vardı karşısında da Sovyetler Birliği ve (güya) sosyalizm… Neden “güya”? Öyle olmasaydı, böyle çökmezdi de ondan. Ama bir Rus imparatorluğu olmakla beraber, gene de emperyalizme başkaldırma cüretini gösteren halklara destek veren bir yapıydı, “kendi hesabı” dolayısıyla… Daha kendi Çarlık’ını yıktığı günden başlayarak, her kurtuluş savaşına da destek verdi. Karşısında da Sömürgecilik’ten geçip gelen Emperyalizm vardı… Önce Britanya sonra da ABD liderliği ile…
   Biz, bir sömürgenin evlâtları olarak, elbette ona karşıydık… Düz mantıkla bakınca…
   Aslında karşıtlığımızın altında yatanın, bilsek de bilmesek de insiyaki olarak tarihsel bir “karşı tarafta olmak’tan kaynaklandığını anlayabilecek ne bilgimiz vardı henüz, ne de bilincimiz. Lenin’in “ Rus devriminin kökeninde Marxsizm değil, Mazdekçilik yatır” cümlesini anlayacak belâgatımız da olmadığı gibi… Çünkü Ruslar da Hıristiyan’dılar ama doğuluydular. Daha bu ikisi arasındaki derin tarihsel, düşünsel ve geleneksel farklılıklar da umurumuzda değildi. Tarihi iki kutuplu çok kolay çözülebilecek bir sorgulama sanmaktaydık. Değildi…
   Stalin’den beri “ha bugün yıkılacak, ha yarın” diye beklenilen Rus “sosyalizmi” doğulu bir topluma giydirilmeye çalışılan batılı elbise, Rusya’da Gorbaçov iktidara gelince, yırtıldı… Ne var ki Rusya’nın “sosyalizm”ini yıkmak mümkündü belki ama kendini “yıkmak” o kadar kolay değildir.
   Sonuçta bizim ilk gençliğimizde olduğu gibi gene ikili bir dünyada yaşıyoruz ve hala bir tarafında önce Britanya, sonra da ABD olduğu gibi, öteki tarafında da Rusya var… “Alt başlık” lar olarak, “o yanda” AB varsa, “bu yan”da da Çin, İran ve Türkiye‘nin bulunduğu anlaşılmazsa, Roma Anlaşması’ndan beridir altmış yıldır oyalanan Türkiye’nin neden AB’a kabul edilmediği de anlaşılamaz. Avrupalı bir kültür olmayıp, tam karşıtı olması bir yana, Yunanlılar gibi bu tarafta imparatorluğa sayısız sadrazam, dış işleri ve maliye bankı ile sayısız büyükelçi veriyorken, gidip obür tarafın meyhanecisi ve otelcisi olmaya da egemen kültürü hiç teşne değil…
   Bu dünyada, bizim Kıbrıslı Türkler olarak pozisyonumuz da ona göredir… Ya bin yıllık egemen bir kültürün sahipleri olarak, bu Ada’da da varlığımızı sürdüreceğiz veya gidip onun bunun “ayaktakımı” olmaya rıza göstereceğiz. Tabii yok olarak… Mesele “modernleşme” değil, budur… Benim için, KIBRIS Gazetesi onun için önemliydi. Yazdığınızı kimin okumakta olduğu, nasıl önemli olmaz?
   O bakımdan:
   Merhaba Kıbrıs okuru…
   Merhaba yeni yıl…
   Merhaba Yeni Dünya…
  

Merhaba  
+ -

Yorumlar kapalı.