Nazım Beratlı
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Yeni bir din bilim!

Yeni bir din bilim!



   İkinci Dünya Savaşı, insanlık tarihinde Milat kadar önemlidir.
   İnsanlar, o güne kadar insanlığın ürettiği değerlerin nerdeyse bütününü yıktılar. Sadece ölen 60 milyon, yaralan bir kaç yüz milyon insan değil; yıkılan harabeye dönen şehirler, ülkeler, yakılıp yıkılan üretim alanları, fabrikalar gibi maddi üretim araçları yanında, bütün manevi değerler ve üretilmiş kültür de ayaklar altında ezildi. ABD hariç, bundan zarar görmeyen ülke ve toplum kalmadı. Yaşlı kıt’a Avrupa ve hatta Almanya’nın kendisi ikiye bölündü ve yetmiş yıldan fazla o şekilde yaşandı
   ABD ve Rusya, Almanya’nın bütün bilimsel kadrolarını kendi ülkelerine taşıdılar. ABD bir anda bilimsel dünyanın merkezi haline geldi. Nükleer Teknoloji, Uzay Teknolojisi, Kuantum Fiziği gibi yeni bilimsel atılımlar, Avrupa’da değil, yaşlı kıtadan göç eden kadrolar tarafından, ABD’de geliştirilir oldular. Bu yıkım, özellikle eski Avrupa’daki üniversiteleri de çökertti. ABD ve Japon (!)üniversiteleri dünyanın eski üniversitelerinin önüne geçtiler. (Japonlar için bir parantez açmak gerekiyor: Belki de nükleer bomba ve dehşetli insan kaybından sonra nerede ise “sıfırlanıp”  Amerikalılar tarafından “yeni baştan “kurulurken, geleneksel disiplinlerini bu defa da bu yöne yöneltmelerinin sonucudur bu. Ayrı bir tartışma konusu olabilir.) Dünyanın en iyi 20 adet üniversitesi sıralaması, sadece iki İngiliz üniversitesinin katılabildiği 18 ABD üniversitesinden ibaret bir liste haline geldi.
   Bu durum, Avrupa üniversitelerini, Amerikan üniversitelerini ve sistemini taklit etmek yoluna sevk etti. Bunun sonucu, daha çok sayıda üniversitedir ama üniversiteler arasında aynen Amerika’da olduğu gibi ortak bir düzey aranmaz oldu… Geleneksel Avrupa akademik anlayışı, kendini koruyabildiği bazı İngiliz ve Alman üniversitelerinde seviyeyi korurken, Amerikan Tipi bir anlayışa evrilen çok sayıda üniversitede, bilgi ile malûmat (knowledge ve information) birbirine karıştırılmıştır.
   Bilimsel olmakla bilimsel “görünmek” de…
   Özellikle internet çağında, malûmat hızla bilginin yerine ikame edilmekte ve “bilimsellik” kavramı da popüler bir yıpranmaya tabi tutulmaktadır.
   Oysa; Max Weber’in saptamasıdır: Önce büyü vardı, sonra din; şimdi de bilim, der… Nedir büyü? Düşünüre göre, “Rasyonel şeylere irrasyonel metotlarla ulaşmaya çalışmak!” Peki din nedir? Tam tersidir… ” İrrasyonel şeylere, rasyonel şeyler ile ulaşmaya çalışmak” Lâfı dolandırmadan söylersek, din; iman etmektir. Sorgulamadan! Sorguladığınız anda zaten iman elden gidiyor…
   Bilim ise “Rasyonel şeyleri, rasyonel yollarla elde etme uğraşıdır.” Niyazi Berkes’in deyimi ile “ Kudsiyet alanı dışında kutsalı yoktur.” Temelini “septisizm” Şüphecilik oluşturur. Her söyleneni yargılar.
   “Gerçek” iddianızın “bilimsel” olabilmesi için de birkaç kritere ihtiyacı vardır. A) Ulaştığınızı iddia ettiğiniz “gerçek” evrensel olacak. B) Matematik yani soyut ifadelerle de kanıtlanabilecek, C) Kural oluşturacak, D) Doğrulanabilecek, E) Yanlışlanabilecek de…
   Cevabını kendinizin de bilmediğiniz kuşkular yaratıp, cevap da vermemek “bilimsellik” değildir! Her söylenen gerçek hakkında sadece kuşkular yaratmaya çalışmak, sadece bir çeşit büyücülüktür. “Bilim insanlığı” falan değil… Dönün bakın Weber’e: “Rasyonel olduğu varsayılan bir iddiaya, irrasyonel kanıtlar icat etmek” de bilim değildir…
   Öte yandan, dedik ya “toplumu bilim yönetiyor”! Yönetmeye talip olan da “bilimsel” olmak zehabıyla her şey “bilimsel” ya da her şeyin “Bilimsel”i moda oldu… Düşünmeye ve öğrenmeye vakti olmayan ama değişimden yana olduğunu da göstermek isteyen bir yığın insan, aslında neyi ve nasıl değişeceğini de bilmeden, dini boşladı ama iman etmekten vazgeçip rasyonel düşünmeye başlayamadı! Sadece “bilim” lâfına iman eder oldu. Çünkü hem bilgisi yetmiyordu, hem de bilim yapacak “boş vakti” yoktu. Ahlâki durumu da herhangi bir dinin muhibbi olmasına engeldi…
   Kullandıkları enerji gibi, molekül gibi, sinerji gibi lâkırdılar da gerçek anlamını içermiyor. Belli ki hepsi de bir yerlerden sadece duyulmuş ama anlamı da bilinmiyor. Ne çare ki bilimsel de takılmak isteniliyor. Bu saatte oturulup bir fizik, bir de kimya fakültesi de okunur mu? İyi de bilmeden “bilimsel” nasıl olunacak?
   Bilim lâfını kutsar, dokunulmaz kılar da sen de kendiliğinden, kendi kendine “bilimcilik” sıfatı yakıştırırsan, canının istediği her şeyi iddia edebilirsin.
   Bir yazar diyordu ki:
   “… bazı kesimler doğaya üstün bir “şuur” katma; hatta bir nevi “Tanrılaştırma” çabasındalar… Gazete eklerinde, internetin sevgi pıtırcığı sitelerinde, yeni ekolojinin tapınmaya dönüştüğü mahfillerde sık sık görüyoruz… Yeter ki, “Tanrı”dan söz etmesinler, başka her şeyi putlaştırıp tapınmaya hazırlar.   Şu kesin… Yeni ekoloji bir tür “din” olmak istiyor.”
   Hiç bir bilimsel disiplinle ne fenni ne de düşünsel anlamda hiç bir bağı olmadan Bilim lâkırdısını ağzından düşürmeyenlerin vardığı yer burasıdır.
   Eskiden dine iman ediyordu, şimdi de Bilim lâfına ediyor…
   Bu yeni dinin özelliği budur…
   Kafa temelde Malezya yerlilerinin “büyü” sistematiğine bağlı ama kendi irrasyonel iddiasına rasyonel kanıtlar uydurmaya çalışmakla da sonuna kadar dindar! Yalnız tapındığı şey herhangi bir kutsal kitap değil, bir kelime: Bilim…
  

Yeni bir din bilim!
+ -

Yorumlar kapalı.