Geçtiğimiz hafta içinde, KIBRIS gazetesi, devlet hastanelerindeki sorunları gündem yapmış ve bunu da manşetine taşımıştı. Ülkedeki siyasi gündem ve bayram tatili içerisinde böylesine önemli bir konunun es geçilmemesi, görünür olması ve gündemden düşmemesi gerekiyor. Ben de, bugünkü yazımı bu konuya ayırdım.
Hastane yetkililerinden alınan bilgilere göre, devlet hastanelerinin en önemli sorunları, doktor, sağlık personeli, tıbbi cihaz, ekipman ve çeşitli altyapı eksiklikleridir. Bu eksiklikler, sürekli gündeme gelse de, kaynak ve planlama yetersizliği nedeniyle bir türlü giderilemiyor.
Özellikle, Lefkoşa hastanesinin dışındaki birçok hastanede, tomografi, röntgen, MR, endoskopi, göz cihazları v.b ekipmanların eksikliği hissediliyor ve hastaların çoğunluğu Lefkoşa Devlet Hastanesi’ne sevk ediliyor. İlçe hastanelerindeki doktor eksikliği nöbetlerde aşırı yoğunluğa yol açmaktadır. Bazı labaratuvarlar, personel eksikliği nedeniyle erken kapanmakta, 24 saat hizmet verememektedir.
Girne Akçiçek ve Lefke Cengiz Topel Hastanelerinde, özellikle doktor eksikliğinin ön plana çıktığını yetkililer açıkça belirtiyor. Doktor istihdamının ne kadar uzun zaman aldığını biliyoruz. Bu bağlamda, doktor ihtiyacının giderilmesi için, gerekli tüm prosedürler süratle tamamlanmalıdır. Bu konuda, Sağlık Bakanlığı, Kamu Hizmeti Komisyonu ile istişare içinde olmalıdır.
Girne Akçiçek Hastanesi’nde, doktor ve personel ihtiyacı dışında, çeşitli sağlık ekipmanlarının da eksikliği olduğu ve bu nedenle birçok hastanın Lefkoşa Devlet Hastanesi’ne sevk edildiği belirtiliyor. Doğru olan, hastaların başvurduğu her hastane de, bu cihazların olması ve hastaların, bu hizmeti, bulundukları bölgelerde almalarıdır.
Yetkililer, her bölgede bir hastane bulunacaksa, o hastanede yeterli doktor ve ekipmanla birlikte, hastanenin tam teşekküllü olması gerektiğini, üzerine basa basa vurguluyorlar. Ayrıca, Lefkoşa Hastanesi’nde görevli doktorların, haftanın belirli günlerinde diğer hastanelere giderek, oralara da destek olması gerektiğini, eksik doktor açığının bir nebze olsun bu şekilde giderilebileceğini belirtiyorlar.
Öte yandan, GAÜ’ den devralınan ve devlet hastanesine dönüştürülecek olan projenin ihalesinin bir türlü tamamlanmamış olması da, Girne’nin yeni hastane ihtiyacının daha uzun süre tamamlanamayacağı görüntüsünü vermektedir. Bu konudaki süreç, mutlaka hızlandırılmalıdır.
Lefke ilçesindeki Cengiz Topel Hastanesi’nde de, yetkililerin ifadesine göre, doktor, sağlık ekipmanı ve özellikle de göz ekipmanı eksikliği başı çekmektedir. Ayrıca, hastanedeki labaratuvar, personel eksikliği nedeniyle erken kapanmakta, 24 saat hizmet verememektedir.
Lefkoşa Burhan Nalbantoğlu Hastanesi ise, 500 yataklı kapasitesinin ve altyapısının artan nüfusa yeterli olmamasından dolayı, her türlü iyi niyetli çalışmaya rağmen, randımanlı hizmet verememektedir.
Lefkoşa devlet hastanesinde, özellikle, yoğun bakım servisleri ve ameliyathanelerin yeterli sayıda olmaması ve diğer alt yapı sorunları nedeniyle birçok hastanın başka sağlık merkezlerine gönderildiği yetkililer tarafından belirtilmektedir.
Ayrıca, yaklaşık bir buçuk sene önce yanan ve bir türlü faaliyete geçirilemeyen, Burhan Nalbantoğlu hastanesindeki, Kalp ve Damar Cerrahisi bölümü de ivedi olarak kullanıma açılmalıdır. Bu kadar süre geçmiş olmasına rağmen, bu bölümün faaliyete geçmemesini anlamıyorum doğrusu.
Bütün bu olumsuzluklar ortada iken, bir de bunlara hastanelerdeki ilaç eksikliği de tuz biber ekmektedir. Vatandaşlardan gelen şikayetler, birçok hastanede, en basit ve devamlı ihtiyaç hissedilen ilaçların dahi bulunmadığı yönündedir.
Hele hele de, kanser hastalarının kullandığı ilaçların bile, zaman zaman bulunmayışı kanser hastalarını ve ailelerini perişan etmektedir. Bu hastalıkla mücadele, zaten çok zor ve acılı bir süreçtir. Hastaların en küçük stres ve üzüntüye maruz kalmamaları gerekmektedir. Çünkü, moral ve motivasyon olarak çok hassas ve duyarlıdırlar. Bu insanlarımıza, ilaç yok demek, onları derinden üzmekte, tedavi süreçlerini akamete uğratmakta, morallerini yerle bir etmektedir.
Pandemi ile birlikte, sağlık sistemimizdeki sıkıntılar daha da artmış durumdadır. Kaynakların yetersiz kaldığı bir dönemden geçiyoruz. Mevcut sınırlı kaynakları, esas olarak sağlık, eğitim, sosyal yardım ve işsizlik desteklerine ayırmamız gerekirken, makamlara yönelik, ihtiyaç duyulmayan, öncelik taşımayan alanlarda yeni binalar yapmak için kaynak ayırmak, halkın büyük tepkisine yol açmaktadır. Ülkedeki önceliklerin neler olduğu, Türkiye’ deki yetkililere de anlatılarak, aktarılacak kaynakların bu öncelikli alanlara yönlendirilmesi sağlanmalıdır.
Ülkede tamamlanmayan hastaneler, artan virüs vakaları, ihtiyaç duyulan yeni okullar, mevcut okulların bir yığın eksiklikleri dururken, binlerce işletme kapanmışken, on binlerce kişi işsiz kalmışken, fakirleşme günden güne artarken, ülkede aç insanlar çoğalırken, makam ve mevki atamaları yapmak, ekonomik ve sosyal yansıması olmayan ve ihtiyaç duyulmayan yatırımlar planlamak, ülkedeki yoksulları ve dar gelirlileri çileden çıkarmaktadır.
Pandemi ve ekonomik kriz ile birlikte, daha da yoksullaşan dar gelirliler, bütçeleri yetersiz olduğu ve özel hastanelere gidemedikleri için, devlet hastanelerinde tedavi görmek zorundadırlar. Başka seçenekleri yoktur. Bu bağlamda, tüm halkın ve özellikle dar gelirlilerin tedavi görmesi, hizmet alabilmesi için, devlet hastaneleri, doktor, sağlık çalışanı, tıbbi ekipman ve ilaç olarak güçlendirilmelidir. Hükümetin en öncelikli yatırımı bu olmalıdır. Sağlıktaki planlama ve koordinasyon sorunlarına artık dur denmelidir.
Ödül Muhtaroğlu
Diğer Yazıları
Köşe Yazarı







Yorumlar kapalı.