Oğuz Metiner
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. 28 MART SALI

28 MART SALI



——————

İftar      : 19:13

İmsak   : 05:10

Teravih: 20:26

——————

İftar duası

   Allah’ım, ancak senin rızan için oruç tuttum ve yalnız sana iman ettim.

   Orucumu senin rızkın ile açtım. Şükürler olsun verdiğin nimetlere, sağlık ve afiyete.

   Allah’ım, inananları bağışla, ülkemize birlik, dirlik ve bolluk ver. Vatanımızı ve bizi her türlü felâket ve müsibetlerden koru.

———————————————————————————————————-

———————————————————————————————————-

AYET KÖŞESİ

Doğrusu mallarınız ve çocuklarınız sizin için bir imtihandır. Büyük mükâfat ise Allah’ın yanındadır.

                                                                                                   (Teğabun, 15)

HADİS KÖŞESİ

İnsanların hayırlısı, insanlara en faydalı olanıdır.

Günün Duası: Allah’ım! Sana karşı işlediğim günahtan ötürü bu gün de beni yalnız bırakma; azap kırbacınla beni cezalandırma; bu gün de gazabına vesile olacak şeylerden beni uzaklaştır; -sonsuz- lütfün ve nimetlerin hakkına, ey şevkli insanların en büyük arzusu!

—————————————————————————————————————-

Ölüm her yaşa özel

   Her insanı zaman zaman düşündüren, sarsan, beyninde fırtınalar estiren, kafasına bir balyoz gibi inen bir olaydır ölüm.

   Ruhun cesetten ayrılması, bir yaşam şeklinden bir başka yaşam diyarına intikal etmesi, insanoğlunu en çok meşgul eden konu olma özelliğini muhafaza ede gelmiştir.

   İnsan aklı ölümü düşünmekten imtina ediyor. Oysaki ölüm, doğumun elçisidir. Ölmek var oluşumuzun olmazsa olmazıdır. Ölümden kaçmak insanın kendisinden kaçmasından başka nasıl yorumlanabilir? Dünyaya gözlerimizi açtığımız gün, bir taraftan da ölmeye başlamış sayılırız. Doğumla başlar ölüm. Ölümle başlar ebediyete uzanan doğum.

   Birkaç günlüğüne başlayıp biten doğumlar vardır; birkaç aylığına, birkaç yıllığına dünyaya gözlerini açan ve ne olduğunu anlamadan ölümle ebedi doğuma kanat çırpan insanlar…

   Hayatın baharında, yetişkin çağında, ihtiyarlığında, piri faniliğinde, ölümle tanışan binlerce insan…

   Her yaşın yüzlerce mensubu ilahi daveti aldığı an beklemeden çıkarlar yola. Davete İtiraz yoktur, işini bahane eden bir tek kişi çıkmaz.

   “Deki: Sizin kendisinden kaçıp durduğunuz ölüm, muhakkak sizi bulacaktır. Sonra da görüleni ve görülmeyeni bilen Allah’a döndürüleceksiniz. O size bütün yaptıklarınızdan haber verecek.” (Cuma, 8) Buyuran Rabbimiz insanın zaaf noktalarını da ne güzel tasvir etmiş.

   Yaşlılara yakıştırılan ölüm aslında her yaşa özeldir.

   Ölümü idrak etmiş bir mümin için korkmaya gerek var mı? Yunus ne güzel söyler: “Ölümden niye korkarsın, korkma ebedi varsın” Ebedi mutluluğun kapısından yüz akıyla girmeyi başarabilmektir gaye.

   Ölüm güzel şey, budur, perde ardında haber,

   Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?

   Diyen üstat Necip Fazıl her halde ilhamını Yunus’tan almıştır. Ancak son mısralarını ölümün ürpertisini göstermeden edemiyor:

   O dem ki perdeler kalkar, perdeler iner,

   Azrail’e “hoş geldin” diyebilmekte hüner.”

   Hoş geldin diyebilmek… Ölümün özü bu aslında. Kendini hesap duygusuyla özdeşleştiren ve hayatının her anına bu duyguyu yayabilen insana ne mutlu. O zaman: “Allah mü’min kulu için ahiretten başka istirahat yeri yaratmamıştır.” Müjdesine de muhatap olacaktır büyük ihtimalle…

   Her şeyden önce mezara birlikte gireceği yoldaşını kazanmak için gayret etmek gerekiyor. Dünya bir ticaret evi değil ki gelişi güzel hareket edelim. Çok şeye sahip olmak kişiyi saadete taşımaz. O zaman batılı bir filozofun dediği gibi acınacak bir beşer durumuna düşer: “Allah’ım senden başka bir şeyi olmayan ben, Senden başka her şeyi olanlara acırım.” Öyleyse her şeyden önce onun rızasına koşmak, her atılan adımda ona yaklaşmak gerek.

Paylaşma mevsimi Ramazan

   İradeleri merhametle eğiten ve özgürleştiren oruç ibadetinin yerine getirildiği evrensel mesajını anlamak ve içselleştirmek üzere Kur`an-ı Kerim`in daha çok okunduğu, insani ve ahlaki erdemlerin daha güçlü bir şekilde hayata yansıdığı, sosyal yardımlaşmanın ve paylaşmanın arttığı, birlik ve beraberlik ruhunun canlandığı müstesna bir zaman dilimi olan ramazan ayına erişmenin hazzını yaşıyoruz.

   Maddi ve manevi sayısız güzelliklerin yaşandığı ramazan ayı; eskimez öğüt ve çağrısıyla her dönem insanlığı aydınlatan, rehberliğiyle insanlığı mutluluğa ve huzura götüren, taşıdığı değer ve anlamlar, getirdiği ahlak ve erdem ilkeleriyle daima taze ve yeni kalan Kur’an’ın indirildiği bir aydır.

   Ramazan, İslam’ın rahmetle yoğrulmuş adaletini, bilgi ve hikmetle bütünleşmiş ahlakını bütün insanlığa gösteren Allah Rasulü’nün, “İnanarak ve karşılığını yalnız Allah\’tan umarak ramazan orucunu tutan kişinin geçmiş günahları bağışlanır” müjdesinin gerçekleşeceği rahmet ve bağışlanma ayıdır.

   Ramazan, dünyanın sayısız nimetleri içinde Allah’ın lütfuna mazhar olan insanın belli bir süre zarfında bunlardan kendini uzak tutarak, bir bakıma nimetin kadrini daha yakından bildiği, nimete ulaşamayan insanların halini anladığı ve paylaşmayı öğrendiği oruç ayıdır.

   Baştan sona bir feyz, rahmet ve bereket mevsimi olan bu günlerde iradeleri güçlendiren oruç, cömertliği, ikramı ve paylaşmayı öğreten iftar, ibadetin neşe ve coşkusunu bütün topluma yayan teravih, hayır ve bereketin ne olduğunu gösteren sahur, bütün bu yüksek değerlerin manevi dünyamızı kuşattığı Kadir Gecesi, akıl ve gönülleri manevi bir atmosferde zirveye taşıyan ve dinî duygunun kolektif olarak paylaşılmasını sağlayan hatim ve mukabeleler, toplumun sosyal yaralarını saran zekât ve fitreler, toplumun birlik ve beraberliğini pekiştiren bayram ile Ramazan ayı, ferdi hayatta dindarlığın, sosyal hayatta dayanışma ve kaynaşmanın yoğun olarak yaşanmasına ve Müslümanlar olarak arınma ve yenilenme bilincimizin tazelenmesine vesile olur.

   Asırlardır din ile bağını koparmadan sürdüren ve onu hayatına rehber edinen milletimiz, ramazan ayının esenliğini, insanlığı mutluluğa erdiren manevi atmosferini nefislerinde, ailelerinde ve toplumlarında yaşamış ve yaşatmış, sevinçleri ve üzüntülerini birlikte paylaşmış, sofralarını ve gönüllerini muhtaçlara açmış, Ramazan ayını sadece dinî değil, sosyal ve kültürel hayatları için de canlı bir dönem haline getirmişlerdir.

   Fert ve toplum olarak merhamete, sevgi ve saygıya ve birbirimizi anlamaya muhtaç olduğumuz günümüzde, ramazan ayının insanların yalnız kendi dünyalarında, kendi hanelerinde, kendi sofralarında yaşadıkları bir neşe olarak kalmaması, güzelliklerin yoksullarla, yetimlerle, kimsesizlerle ve yüreği yaralı insanlarla paylaşıldığı bir ay olması dileğiyle Ramazan ayınızı tebrik ediyor, ülkemiz ve bütün insanlık için hayırlar getirmesini Yüce Allah’tan niyaz ediyorum.

**

Allah sevgisi

   Allah sevgisi, bütün sevgilerin başıdır.

   Sevgi hayatın tadı, hayatın ta kendisidir! Anne kucağı sevgi ile açılır, annenin kollarına sevgi ile koşulur. Çiçekler sevgi ile açar ve yeşerir. Petekler bu sevgi ile dolar. Kuşlar sevgi ile kanatlanır ve uçar. Yavrusuna karşı, Allah vergisi sevgi olmasa, hangi anne yemez – yedirir, uyumaz – uyutur, giymez – giydirirdi? Ve unutmayalım ki, Allah’ın kullarına olan sevgisi, annenin çocuğuna olan sevgisinden kat kat fazladır.

Allah korkusunun, alâmetlerinden üç tanesi:

   * Birinci alâmet dilde belirir: Allah korkusu taşıyan kul dilini yalandan, dedikodudan, iftiradan ve boş konuşmaktan alı kor. Bunlar yerine onu zikirle, Kur’an okumakla ve ilmî konuşmalarla meşgul eder.

   * İkinci alâmet kalpte belirir: Allah korkusu taşıyan kul başkalarına karşı kalbinde düşmanlık, iftira ve haset barındırmaz. Çünkü kıskançlık iyilikleri mahveder.

   Nitekim Peygamberimiz (S.A.S.) söyle buyurur:

   “Ateş odunu nasıl yerse (yakarsa) haset de iyilikleri öyle yer” (yok eder) Bilesin ki, haset, kalp hastalıklarının başlıcalarından biridir ve o hastalıklar da ancak ilimle ve iyi ameller işleyerek tedavi edilebilir.

   * Üçüncü alâmet gözde belirir: Allah (C.C) korkusu taşıyan kul. Haram yiyeceğe, haram içeceğe, haram giyeceğe… (kısacası) haram olan hiç bir şeye bakmaz. Dünyaya aç ve muhteris gözlerle değil, ibret almak amacı ile bakar. Helâl olmayan şeylerden bakışlarını uzak tutar.

   Nitekim Peygamber’imiz (S.A.S.) şöyle buyurur:

   “Kim gözünü haramla doldurursa Allah (C.C) da onun gözünü kıyamet günü ateşle doldurur.”

Gençlik ve zaman, en kıymetli sermayedir

Gençlik çağı, ilim ve sanat öğrenilecek, tecrübe kazanılacak en kârlı zamandır. Gençlerimiz bu zamanın kıymetini bilmeli, bu fırsatı elden kaçırmamalıdır.

   Sevgili gençler! Gençlik çağı, hatalara daha kolay düşülebilen ve çeşitli kötülükleri işlemeye elverişli bir zamandır. Böyle bir zamanda kötü arzulardan kaçarak iyi işler yapmanın mükâfatı çok büyüktür. İhtiyarlıkta dünya zevkleri azaldığı, güç-kuvvet gittiği, çeşitli arzulara kavuşma imkânı ve ümidi kalmadığı zamanda pişmanlıktan ve âh etmekten başka bir şey olmaz. Çoklarına bu pişmanlık zamanı da nasip olmayabilir.

Aziz gençler! Gençlik çağı, ilim ve sanat öğrenilecek, tecrübe kazanılacak en kârlı zamandır. Gençlerimiz bu zamanın kıymetini bilmeli, bu fırsatı elden kaçırmamalıdır. Mutlaka yüksek tahsil yapmalı ve milletine faydalı ve yararlı bir kimse olarak yetişmelidir. İhtiyarlık herkese nasip olmaz. Nasip olsa da, ilim öğrenmeye ve yararlı işler yapmaya elverişli vakit bulunamaz. Vakit de bulunsa, kuvvetsizlik, hâlsizlik zamanında faydalı iş yapılamaz. Bir genç, güç ve kuvveti yerinde iken, mazeretsiz bugünün işini yarına nasıl bırakabilir? Gençlik günlerinizi, asla boş ve lüzumsuz şeylerle öldürmeyiniz. Kötü arkadaşlardan daima kaçınınız. Onları kendinize dostlar edinmeyiniz. Bütün fenalıkların başı, kötü arkadaştır. Allahüteâlâ Kur’ân-ı kerimde, (Ey iman edenler! Allahtan korkunuz ve daima sâdıklarla, iyi kimselerle beraber olunuz!)buyuruyor.

   Gençlik zamanı çabuk gelip geçtiği gibi, dünya hayatı da çok kısadır. Bu kısa zamanda dünya ve âhiret mutluluğunu kazanacak faydalı işler yapmaya ve faydalı ilim öğrenmeye çalışmalıdır. Gençler! Dünya zevklerine çok düşkün olmayınız ve ölümü hiç unutmayınız! Sıhhatinize ve gençliğinize aldanmayınız. Ölümün her an geleceğini düşünmeli ve sıhhatin, gençliğin ölüme mâni olmadıklarını unutmamalıdır. Çocuklardaki ve gençlerdeki ölüm sayısının yaşlılardaki ölüm sayısından çok olduğunu istatistikler göstermektedir. Çok hastaların iyi olup yaşadıkları, çok sağlam kişilerin çabuk öldükleri her zaman görülmektedir. Ölümlü bir dünyada yaşıyoruz. Ölümü çok hatırlamanın faydalarını, aklımızdan hiç çıkarmamalıyız. Hadîs-i şerîfte, (Ölümü çok hatırlayınız. Onu hatırlamak, insanı günah işlemekten korur ve âhirete zararlı olan şeylerden sakınmağa sebep olur) buyruldu.

Dünyada çok yaşamayı değil, sıhhat ve âfiyet ile yaşamayı istemelidir.

28 MART SALI
+ -

Yorumlar kapalı.