—————-
İftar : 19.42
İmsak : 04.13
Teravih: 21.04
——————
İftar duası
Allah’ım, ancak Senin rızan için oruç tuttum ve yalnız Sana iman ettim.
Orucumu Senin rızkın ile açtım. Şükürler olsun verdiğin nimetlere, sağlık ve afiyete.
Allah’ım, inananları bağışla, ülkemize birlik, dirlik ve bolluk ver. Vatanımızı ve bizi her türlü felâket ve musibetlerden koru.
————————————————————————————————————-
————————————————————————————————————-
AYET KÖŞESİ
İnanıp da iyi işler yapanlar – ki hiç kimseye gücünün üstünde bir şey teklif etmeyiz – İşte onlar cennet ehlidir. Orada onlar ebedi kalacaklardır. (A’raf, 42)
HADİS KÖŞESİ
Kanaat tükenmez hazinedir.
——————————————————————————————–
Ramazan Duası
Allah’ım! Bu günde beni hoşnutluğuna götürecek bir kılavuz kıl bana; bu gün Şeytan’ı bana ulaştıracak hiçbir yol bırakma; benim yerleşeceğim ve rahat edeceğim yeri cennet kıl; ey arayanların hacetlerini yerine getiren -Rabbim-!
Ramazanın dostluğu
Her insan, rahat ve huzur içinde yaşamak istiyor. Öyle ki, kavuştuğu mutlulukların hiç bitmemesini arzu ediyor. Bütün insanların iki arzusu hiç sona ermiyor.
Hiç ölmemek ve her arzusuna zahmetsiz sıkıntısız kavuşmak… Bu isteklere kavuşmak, dünyada mümkün değildir.
Çünkü dünya fanidir (geçicidir). Birçok sıkıntılarla, dertlerle doludur. İnsan burada, her arzusuna kavuşamaz. Eğer dinimizin emir ve yasaklarına dikkat edersek ebedi mutluluğa erişiriz inşallah. İnsanoğlu ahret saadetini, mutluluğunu arzu etmelidir.
Şimdi Ramazan’ın İslâm’da ne kadar önemli olduğuna bakalım. İslâm’ın beş şartından üçüncüsü, Mübarek Ramazan ayında oruç tutmaktır.
Samimi olarak Ramazan ayını saygı ve sevgi ile karşılayanlar, ayrıca ameli Salih (yani iyi amel) işleyen müminler elbette umdukları mutluluğa erişirler.
Ramazan ayı onlardan hoşnut ve razı olarak ayrılır. Fakat Ramazan’ın gelişinden habersiz, derin bir gafletin dalgın uykusu içinde geçirenler için son derece şikâyetçi ve üzgün bir şekilde ayrılır.
Eğer Allah’ın rahmetini mağfiretini istiyorsak Ramazan ayını tam hakkıyla ihya etmeye çalışalım.
Çünkü bu ay mağfiret, rahmet ayıdır. İnşallah Ramazan ayını hoşnut ve razı olarak uğurlarız.
———————————————————————————————————
Bir çiçeğin duası
Ey bütün çiçeklerin, bütün bitkilerin, yerin göklerin ve alemlerin Rabbi… Ben Senin yarattığın tohumlardan cansız bir tohumdum bir zamanlar. Sen bana can verdin. Dualarımı kabul ettin, beni bir çiçek yaptın. Bana kendi dilediğin gibi bir şekil verdin, renklerle, desenlerle, süsledin yüzümü. Bana bir koku sürdün, koklayanı mest eden, güzellerden bir güzel yaptın, görenlere gösterdin. Senin verdiğin cazibeyle kuşları böcekleri çağırdım kucağıma… Dayanamadılar koştular… Onlara Senin rahmet çeşmelerinden şerbetler sundum. Senin izninle birbirimize güldük, birbirimize sarıldık, el ele kucak kucağa sana şükrettik, seni zikrettik günler boyunca. Nice kuşlar nice böceklerle tanıştım böylece… Hepsiyle mutlu beraberliklerim oldu. Nihayet bir gün… Beni bir mü’min kulun gördü, yanımdan geçiyordu, beni fark etti, durdu, geri döndü, eğildi, yüzüme baktı uzun uzun önce gözleriyle, sonra elleriyle okşadı, kokladı kokladı… “Ne güzel yaratılmış!” dedi sessizce. İşte o an niçin var olduğumu anladım. Melekler sardı etrafımızı ansızın, imrenerek seyrettiler olup biteni… Görmediği Rabbi’ne görmüş gibi inanan bir insanın yücelişini gördüler. Ve her şeyi en ince ayrıntısıyla kaydettiler olup biteni… Ve her şeyi en ince ayrıntısıyla kaydettiler… Çekilen resimlerde ben de vardım… Ey dualara cevap veren Rabbim, ben cansız bir tohumdum… Dualarımı kabul ettin güzel bir çiçek oldum. Senin kudretinle canlandım, Senin sanatınla süslendim, Senin lûtfunla güldüm… Şimdi bir duam daha kaldı mahşere sakladım;
“BENİ GÖREN GÖZLERİ ATEŞTE YAKMA YA RABBİ!”
Bir başka âlem var ki?
Bir başka âlem var ki petekten çıkan arı, uçarak yüzlerce metre gidiyor. Çiçeği eliyle koymuş gibi buluyor ve alınması gereken kısımları alıp getiriyor ve bal yapıyor. Onun yaptığı balı asrımızın âlimleri ve fen adamları yapamadıkları gibi geometri bilmeyen bu arı peteklerini altıgenler şeklinde ve peteklerin derinliğini de eşit yapıyor. Bugün geometri okumuş akıllı insanlar eşit altıgenleri aletsiz çizemiyorlar. Demek ki arı, bir başka alemde tahsil görmüş, ilham almış, gelip burada, bildiklerini tatbik ediyor.
Çekirdekte ağacı gizleyen Allah, bu dünyada olacak hadisleri bir başka alemde gizliyor ve zamanı gelince su yüzüne çıkarıyor. Bir başka âlem var ki anne karnında nur topu gibi bir çocuk hazırlanıyor ve dünyaya gönderiliyor.
Bir başka âlem var ki, kuluçka makinesine konan yumurtalardan 21 gün sonra ördek ve tavuk civcivi çıkınca ördek civcivi su birikintisine girip yüzebiliyor. Kocaman tavuk yüzemezken, ördek civcivinin yüzmesi gösteriyor ki, bir başka âlem var ve o âlemde ördek yüzme öğrenmiş, yumurtadan çıkar çıkmaz yüzmeye başlıyor…
Öyleyse Ahrete yok diyen ruhu inkâr eden cehaletini ilân etmiş oluyor.
———————————————————————————————————
İFTAR SOFRASI
Fırında beşamel soslu yaz sebzeleriMalzemeler: 2 patlıcan, 2 kabak, 2 havuç, 3~4 kiraz domates, 200 gr mantar, 3 kırmızıbiber, 3 sivri biber, 3 diş sarımsak, 1/5 demet maydanoz, 1/5 demet dereotu, Tuz, Karabiber, 2 yemek kaşığı zeytinyağı
Sosu için: 1 su bardağı süt, 200 ml krema, 2 yemek kaşığı tereyağı, 2.5 yemek kaşığı un, 1 su bardağı rendelenmiş kaşar peyniri, 80 gr permesan peyniri, tuz, karabiber.
Hazırlanışı: Patlıcanları alacalı soyun. Kabakların ve havuçların kabuklarını kazıyın ve küp şeklinde doğrayın. Kırmızıbiberleri ve sivri biberleri küp doğrayın. Zeytinyağını tavada ısıtın. İnce kıydığınız sarımsakları ekleyip hafif soteleyin. Biberleri ilave edin. Biberler hafif yumuşayınca havuçları ve daha sonra sırayla patlıcanları ve kabakları ekleyip, son olarak ikiye kesilmiş kiraz domateslerle mantarı ilave edin. Tuz ve karabiberle tatlandırıp soteleyin. Sebzeleri fırın kabına alın. İnce kıydığınız yeşillikleri ekleyip karıştırın.
Sos için: Tereyağını tencereye alın unu tencerede kavurun. Üzerine sütü ve kremayı ekleyip karıştırın. Kıvamı koyulaşınca ocaktan alıp, tuz ve karabiberi ekleyin. Ocaktan alın. Sosu sebzelerin üzerine gezdirin. Kaşar peynirini serpin. Son olarak permesan peynirini serptikten sonra önceden ısıtılmış 180 dereceye ayarlı fırında 25 dakika pişirin. Sıcak servis yapın.
—
Patatesli içli köfte
Köfte harcı için; 1 su bardağı bulgur, 1 çay bardağı irmik, yarım çay bardağı un, 1 adet yumurta, 1 tatlı kaşığı reyhan, 1 tatlı kaşığı tuz, soğuk su.
İçi için; 4 adet patates, 1 adet soğan, tuz, karabiber, pul biber, reyhan, 1 tatlı kaşığı tereyağı.
Kızartmak için; 150 gram tereyağı, 1 tatlı kaşığı pul biber.
Patatesli içli köfte harcı için gerekli olan bulgur ile irmik, derin bir kap içerisine koyulur.
Üzerine yaklaşık 2 su bardağı soğuk su eklenip, karıştırılır. Üzeri örtülü bir şekilde, yaklaşık olarak yarım saat dinlendirilir.
İç harcını hazırlamak için öncelikle patatesler haşlanıp ezilir. Kuru soğan ince olacak şekilde doğranır ve tereyağında pembeleşene kadar kavrulup, ocaktan alınır. Kavrulan soğanlar ile baharatlar, ezilmiş olan patateslerin üzerine ilave edilir ve güzelce karıştırılır.
Hazırlanan patatesli iç harcı, oda ısısında soğumaya bırakılır. Dinlendirilen bulgura yumurta ilave edilip, 15-20 dakika yoğrulur. Üzerine un, reyhan ve tuz eklenip, 15-20 dakika daha yoğrulur (gerekirse biraz su ilave edebilirsiniz). Hazırlanan köfte harcından ceviz büyüklüğünde parçalar kopartılıp, yuvarlanır ve parmak yardımı ile içleri oyulur. İçine soğuyan patatesli iç harcından koyulup, ağzı kapatılır ve yuvarlak veya oval şekil verilir.
Tencereye su koyulur ve üzerine biraz tuz eklenip, kaynatılır. Su kaynamaya başlayınca, içerisine hazırlanan köfteler koyulur ve 5 dakika kadar haşlanıp, sudan çıkartılır. Üzeri için gerekli olan tereyağı eritilir ve üzerine pul biber eklenip, karıştırılır. Haşlanan patatesli içli köfte, eritilmiş pul biberli tereyağı içerisinde kızartılır.
Kızaran köfteler servis tabağı üzerine alınır ve sıcak olarak servise sunulur.
—
Muhallebili milföy tarifi
Malzemeleri: 10 adet milföy hamuru, 3 su bardağı süt, 2 yemek kaşığı nişasta, 2 yemek kaşığı un, 1 adet yumurtanın sarısı, 1,5 çay bardağı toz şeker, üzeri için pudra şekeri.
Yapılışı: Muhallebi için bütün malzemeleri tencereye alın ve karıştırarak kaynatın. Kıvam alana dek bu işlemi sürdürün. Muhallebi kıvamına gelince soğuması için ocaktan alın.
Milföy hamurları buzlu ise çözdürün. Ortadan ikiye kesin. Sonra tekrar ikiye kesin. Bütün hepsinde bu işlemi tekrarlayın. Fırın tepsisine yağlı kağıt serin. Hamurları dizin. Önceden ısıtılan fırında hafiften kızartın. Daha sonra ılıması için fırından çıkarın. Bir kaşık yardımı ile milföyün üzerine muhallebi koyun. Üzerini diğer milföy ile kapatın. Bu işlemi de hepsine yapın. Üzerini süsledikten sonra servis yapın.
Afiyet olsun.
**
Günün Duası: Allah’ım! Bu günde beni hoşnutluğuna götürecek bir kılavuz kıl bana; bu gün Şeytan’ı bana ulaştıracak hiçbir yol bırakma; benim yerleşeceğim ve rahat edeceğim yeri cennet kıl; ey arayanların hacetlerini yerine getiren -Rabbim-!
**
Ramazan, Kur’an ve Müslüman
Ramazan, “Huden linnâs” yani insanlar için kılavuz olan Kur’an’ın indirildiği ay. Kur’an, alemlerin Rabbi, evrenin hakimi, din gününün sahibi Allah’ın kitabı. Müslüman, Allah’a inanan ve Allah’ın kitabına göre hayatına yön veren insan. Yüce Rabbimiz Ramazan hakkında bakın ne buyuruyor?
“Ramazan ayı, içinde insanlara doğru yolu gösteren, doğru ile yanlışı birbirinden ayırıp açıklayan, bir rehber olmak üzere Kuranın indirildiği aydır. Sizden kim o aya erişirse oruç tutsun. Hasta olan veya seferde bulunan, tutamadığı günler sayısınca başka günlerde tutsun. Allah, sizin için kolaylık ister, zorluk istemez. Sayıyı tamamlamanızı ve size doğru yolu gösterdiğinden dolayı Allah’ı tekbir etmenizi ister. Umulur ki şükredersiniz.”
Bir kez daha ayet-i kerimenin ilk cümlesine dikkatlerimizi yoğunlaştırırsak: “Ramazan ayı, içinde insanlara doğru yolu gösteren, doğru ile yanlışı birbirinden ayırıp açıklayan, bir rehber olmak üzere Kur’an’ın indirildiği aydır.” ifadesi Ramazan ayının öneminin nereden kaynaklandığını göstermektedir.
Bizim oruç tutmamız, adeta yüce Rabbimizin bize sunduğu Kur’an nimetine bir teşekkür kabilindedir. Mademki yüce Allah bizi yaratıp, başıboş bırakmamış, bize gönderdiği elçisiyle indirdiği mesajlarıyla, hayatımızı nasıl düzenleyeceğimizin yol ve yöntemlerini bildirmiş, bizi dalaletten, sapmalardan ve şaşkınlıktan kurtarmış; öyleyse biz de bu nimetin farkında olduğumuz mesajını “oruçla” Rabbimize bildirmiş oluruz. Rabbimiz! Sen indirdiğin kitabında bize iki cihanımızı aydınlatacak nurlar bahşettin, biz de sana hamd ediyor, şükrediyor ve senin için gün boyu ağzımıza tek lokma bile koymadan, bir yudum su bile içmeden sana bağlılığımızı arz ediyoruz. Ramazan ayı, kulun Rabbi’ni tanıdığını ve ona itaatini arz ettiği zaman dilimidir. Kulun Rabbi ile her daim iletişimde olduğu süreçtir. Ramazan ayı, kulun sadece yemeden içmeden kendisini uzak tuttuğu değil; her dönemde olduğu gibi her türlü tutum ve davranışını da kontrol altında bulundurduğu günler ve ibadetle geçirdiği gecelerdir.
Müslüman, yaratıcısını tanıyan ve ona teslimiyetini arz eden kimsedir.
Peki bir Müslüman yaratıcısını nasıl tanır ve ona teslimiyetini nasıl arz eder?
Yaratıcıyı tanımak belki her akıl sahibinin, Hz. İbrahim’in (a.s.) çocukluğunda yaptığı gibi bir akıl yürütme ve kainatı gözlemlemesi ile mümkündür. Mümkün olanı, kainatın tek bir yaratıcının eseri olduğu ve bu yaratıcının her türlü noksanlıktan uzak olduğu gerçeğidir.
Eğer O yaratıcı elçilerini gönderip, insanlara mesajlarını iletmemiş olsaydı, insanın sadece aklını kullanarak Onunla iletişime geçmesi ve Onun kendisinden ne isteyip ne istemediğini, kendisini niçin yarattığını kesin bir bilgi ile bilmek mümkün olmayacaktı. Onunla iletişimi sadece yarattıkları üzerinden ve nimetlerine teşekkür kabilinden bir minnet duygusunun ifadesi olarak kalacaktı. Ama yüce Allah, bunun ötesinde, insanla konuştu. Ona elçileri vasıtasıyla sözlerini vahyetti. Ona bu dünyada varoluş gayesini hatırlattı ve görevlerini tebliğ etti.
“Ölümü ve hayatı, hanginizin daha iyi çalışacağını denemek için yaratan O’dur, güçlü ve bağışlayıcı O’dur!”
Elçisi vasıtasıyla şu mesajı bize iletti:
“Kullarım benden sana sorarlarsa; şüphesiz ben yakınım. Bana dua edenin, dua ettiği zaman, duasına karşılık veririm. O halde onlar da benim davetime icabet etsinler ve bana inansınlar ki doğru yolda olsunlar.”
Bizim de yapmamız gereken:
“Rabbimiz! Biz, “Rabbinize iman edin” diye, imana çağıran bir davetçiyi işittik ve iman ettik. Rabbimiz! Bizim günahlarımızı bağışla, suçlarımızı ört, iyilerle birlikte canımızı al!” demektir. Elçiye uymaktır. Günahlardan uzak durmak ve Rabbimizin buyruklarını yerine getirmektir.
Eğer Yüce Rabbimiz elçilerini gönderip, bizimle konuşmasaydı, bize kendisini kendi dilinden tanıtmasaydı ne yapacaktık?
Onu tanımayanlar ne yapıyor?
Herhalde biz O’nu yanlış tanıyacaktık, O’na yanlış bilgilerle inanmaya kalkacaktık. O’na teşekkür görevimizi nasıl yerine getireceğimizi bilemeyecektik. Nitekim çağlar boyu vahye kulaklarını tıkayan, ya hiç işitmeyen ya da “işittik ve isyan ettik.” diyenler, bugün de yanlış inançlar ve sapkın hayat düzenleri içinde yaşayıp, ölüp gidiyorlar. İnsanları kendilerine kulluk ettiriyorlar. Ellerinde ilahi bir kitapları olmadığı halde, kendi elleriyle yazdıkları kitapları insanlara Allahın kitabı gibi göstermeye çalışıp, Allah adına insanları aldatıyorlar.
Bunun için Rabbimiz bizi uyarıyor:
“Ey insanlar, Rabbinizden korkun, babanın evladı, evladın da babası için hiçbir şey ödeyemeyeceği o günden kendinizi koruyun. Allahın vaadi şüphesiz gerçektir. Öyleyse dünya hayatı sizi aldatmasın, aldatıcı da sizi Allah ile aldatmasın!”
Hamdolsun Rabbimize ki, bize mübarek bir ayda, mübarek bir elçi ile mübarek bir kitap indirdi. Bize eğrisi büğrüsü olmayan dosdoğru yolu gösterdi. İşte Ramazan, bize ebedi kurtuluş kapılarını açan mesajların içinde çağladığı bir aydır.
Bu ay, bu yüzden mübarektir, bu yüzden bereketlidir. Ebedi bir saadeti müjdeleyen kitabın inmeye başladığı kutlu bir başlangıçtır. İki dünyamızı da cennete çeviren hayat iksirini, yudum yudum, kana kana içtiğimiz, Allahın boyası ile hayatımızı renklendiren yüce kitabın, yüce Mevlam’ızın içinde bizimle konuştuğu, bize gönderdiği mektupların yer aldığı o kitabın, şerefli, hikmetli kitabın indiği ay olduğu için mübarektir.
Peki biz o mübarek ayın, o mübarek gecelerin hakkını verebiliyor muyuz?
Bize bahşedilen bu büyük nimetin farkında mıyız?
Allah’ın kitabını, Allah ile konuşmanın, O’nun huzurunda, O’nun sözlerini can kulağı ile dinlemenin, O’nun buyruklarını “lebbeyk Allahumme lebbeyk” Buyur, Allah’ım ne istiyorsan yapmaya geldim!” bilinci içinde tüm hücrelerimizin dikkat kesildiği bir hassasiyet ile okuyup, anlıyor muyuz? Ya hayatımıza uygulaması söz konusu olduğunda ne yapıyoruz?
Allah’ın sözü her şeyin üzerindedir mi diyoruz; Yoksa, Allah’ın sözünü hiç duymamışların veya duyup da “işittik ve isyan ettik” diyenlerin yaptığını mı yapıyoruz? Hiç kendimizi hesaba çektik mi?
Bu yaşımıza gelene kadar kaç kez Kur’an’ı anlayarak okuduk? Kur’an’ın hangi surelerinde hangi konular anlatılıyor? Rabbimiz bize ayetlerinde ne buyuruyor?
Allah Resulü her an yaşadığı ve ömrü boyunca inmeye devam eden Kur’an’ı her Ramazan’da Cebrail’le birlikte baştan sona mukabele ederdi (karşılıklı okurlardı). Biz de her Ramazan mukabele yapıyor muyuz? Yüce Rabbimiz bize Ramazan’ı bir bayram havasında eğitim süreci olarak takdir etti. Orucu bizden önceki Müslümanlara farz kıldığı gibi bize de farz kıldı ki Allah’a karşı sorumluluklarımızı öğrenebilelim ve gerçek bir teslimiyet ile yüce Rabbimize teslimiyetimizi arz edelim.
Bu anlamda “oruç”, Arapçasıyla “savm” bambaşka bir ibadettir.
Bu ibadette öncelikle her insanın kendisini tutmayı öğrenmesi vardır. Biz orucu tutmuyoruz, oruç bize kendimizi tutmayı öğretiyor. Oruç bize kendimizi kontrol edebilme yeteneğimizi geliştirme imkanı sunuyor. Aşırılıklarımızı bir kenara bırakabilme, hırs ve arzularımızı frenleyebilme, başkaları tarafından yönlendirilen değil kendi kendini idare edebilen ve kendi tercihleri ile hayatına yön veren, saygı değer bir konuma yükseltiyor. Oruç sadece kendi iç dünyamızı ve bireysel olarak kendimizi kontrol etmeyi öğretmiyor aynı zamanda ihtiyaç sahiplerini görüp gözetmemizi de öğretiyor.
Müslüman, sadece Allah rızası için oruç tutuyor. Hiç kimsenin onu görmediği yerlerde de Allah’ın kendisini gördüğünün farkında olarak, yemiyor, içmiyor, ağzından kötü söz çıkmıyor, her daim Allahın murakabesi altında olduğunu unutmuyor.
Müslüman, oruçla israfın karşısında olduğu mesajını da veriyor. Gündüz savm (oruçlu) gece ibadete daim oluyor. Geceleri, aç kaldığı gündüzlerin intikamını alırcasına tıka basa karnını doyurmuyor. Böylesi bir davranışın nefis terbiyesi ve tezkiyesi/arındırması ile tezat teşkil ettiğinin farkında oluyor; olması gerekiyor.
Ramazanla başlayan, bir değişim iklimi. İlahi vahyin, rahmet bulutları eşliğindeki tatlı esintisi ve aydınlık yolunda “bismillah” diyerek çıkılan bir yol… Ramazan’la başlayan ama Ramazan’la bitmeyen bir yolculuk… Ramazan’la gerçeği gören gözler, huzur bulan gönüller; eğer Ramazan’la birlikte tükeniyorsa bu bir yıkımdır.
Allahın vahyine kulak veren gönüller, onu idrak eden beyinler şunu çok iyi bilir ki, Ramazan’la başlayan yolculuk, son yolculuğa kadar sürer. Eğer, yarı yolda kesiliyorsa bu tükeniş ve bitiş demektir. Allah’a teslimiyet Ramazan’la sınırlı değildir. Ramazan’dan sonra da Müslüman kalmak ve Kur’an’la kalmak, Kur’an yolunda olmak, Kur’an yolunda ölmek Müslüman’ın Allah’a bağlılığının gereğidir.
**
Ömür dediğin
Ömür dediğin ne ki… Gelip geçiyor. Güneş doğuyor ve batıyor. Her şafak, yeni bir gün başlıyor. Mazide kalıyor yaşanan her şey. Zaman bir muamma. İnsan meçhul ve hayat sürprizlerle dolu. Yaşadığımız her şey bize tesir ediyor. Her şey biraz da kendi tesir alanına çekiyor. Ve bizler her gün, yeniden, usanmadan çözmeye çalışıyoruz ömür bilmecesini. Oysa ömür de akıp giden bir zaman değil mi? Meçhul kalmaya devam etmiyor mu? Acılar vermiyor mu bazen? Sevinçler sunmuyor mu kimi zamanlar? Ne güzel ısmarlama veya kurgulama olmayışı.
Bir kitap gibi ömür. Biraz sıkıcı gibi gelse de okumak istiyor insan. Acıtan yanları olsa da, tatlı hatıralar da bırakmıyor ardında. Ve bir vakit geliyor “Ha yaşadın ha yaşamadın” oluveriyor. Bu yüzden boş vermek olmuyor. Bu yüzden mutlu etmiyor tefekkür imbiğinden geçirilmeyen çakırkeyif ömürler.
Elbet bir gün göçüp gidilir, ‘gün eksilir pencerelerden.’ Bir yanda ölüm, bir yanda hayat. Keşke her ömür, Cennet yamaçları için kanatlanabilse. Keşke her fert, nurdan helezonlar çizse mavi atlasa. Kucak kucak ümitlerle uzanılsa sonsuzluk ufkuna. Karınca misal olsa da, gayretler taşınsa heybelerde. Ve keşke çoğu insan ‘heybem hayat dolu’ diyebilse!
Dünya durdukça ömürler verilecek ömürler alınacak. Kimi baharında, kimi sonbaharında ‘bir nefeslik saltanat’a elveda diyecek. Mananın o altın yamaçlarında, bize bir ömür veren Yüce Sanatkâr’a binlerce şükür olsun.
**
Sözünde durmalı
Allah-u Teâlâ insanları tek başına değil, birlikte yaşamaları için yaratmıştır. Bir arada yaşamanın gereği olarak insanlar birbiriyle ticaret yapar, antlaşmalar, sözleşmeler yapar, borçlanır ve evlenir. Cenabı Hak da onlardan yaptıkları antlaşmaların, sözleşmelerin gereğini yerine getirmelerini ister. (Maide)
Allah’a söz vermek anlamına gelen antlaşmalara, sözleşmelere ve ettikleri yeminlere sadık kalmalarını arzu eder. (Nahl) İnsanın verdiği sözden dolayı sorguya çekileceğini hatırlatır. (İsra)
Müminin özelliği; İnsanlarla yapılan her türlü antlaşma ve sözleşmelerin Allah’a söz vermek anlamına gelmesi Müslüman’ı düşündürmelidir. Şunu hiç unutmamalı: Sözünde durmak mü’minin, sözünden caymak münafığın özelliğidir. (Buhari)
Mü’min münafığa benzemekten şiddetle kaçınmalı, verdiği sözü tutup ettiği vaadi mutlaka yerine getirmelidir. O zaman ödülü de büyük olacaktır. Çünkü sevgili Peygamberimiz şu altı konudaki tavsiyesini tutana cenneti garanti etmiştir. Bunlar: ‘Konuştuğu zaman yalan söylememek’ ‘vaadinden dönmemek’ ‘emanete hiyanet etmemek’ ‘gözünü, elini ve cinsel organını’ haramlardan korumak. (Hanbel/Müsned)
Peygamberin verdiği söz; Peygamber Efendimiz, kendisinden bir şey istenildiği vakit, elinde varsa hemen verirdi, elinde yoksa ilk fırsatta vermek üzere vaatte bulunurdu. Birine söz verince de her ne pahasına olursa olsun yerine getirirdi. Hz. Ebubekir O’nun bu özelliğini çok iyi bilirdi, halife olduğu günlerde Bahreyn den çok mal gelince, Ashabı kiramı topladı ve onlara Hz. Peygamber içinizden birine ileride verilmek üzere vaatte bulunmuş muydu? Diye sordu. Bazılarına elime mal veya para geçerse sana yardım ederim dediğini öğrendi ve Allah’ın elçisinin onlara olan vaadini yerine getirdi.(Buhari)
Kamu yöneticilerinin vefasızlığı; Sözünü tutmayanlar, vaadini yerine getirmeyenler ahirette zor durumda kalacaktır. Peygamber Efendimizin haber verdiğine göre: Kıyamet günü sözünde durmayan kimsenin arkasına bir bayrak dikilecek, vefasızlığın derecesine göre o bayrak yükseltilecek ve “bu bayrak falan adamın gösterdiği vefasızlığın işaretidir!” diye ilan edilecek; ne yazık ki, en vefasız kimseler kamu yöneticileri arasından çıkacaktır. (Buhari)
Allah-u Teâlâ’nın kıyamet günü kendilerine yakınlık göstermeyeceği üç grup insanlardan biri, “Vallahi, billahi” diye ant içtikten sonra sözünden cayanlardır. (Buhari)
Kulun Rabb’i ile yaptığı antlaşma;
İnsanın bir de Rabbi ile yaptığı antlaşma vardır. Bu antlaşma; Kainatın Rabbi’ni ilah olarak tanıyacağına, kendisinden başkasına asla Tanrı kabul etmeyeceğine, emirlerine uyup yasaklarından uzak duracağına dair verdiği sözdür. (Maide)
Bir zamanlar Allah-u Teâlâ, insanlara “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” diye sormuştu, onlarda “Evet Rabbimizsin, biz buna şahidiz” diye cevap vermişlerdi. (A’raf)
Kâinatın Rabbi kullarına ayrıca şeytana tanıtmış ve: “Ona tapmayınız o sizin apaçık düşmanınızdır” diye uyarmıştır. Ardından da; “Sadece bana kulluk ediniz, doğru yol budur” diye emretmiştir. (Yasin)
Allah-u Teâlâ kendisi ile yapılan antlaşmaya uyulmasını ve gereğinin yerine getirilmesini ister, anlaşmaya uyanların “Büyük bir mükâfat kazanacağını” anlaşmayı bozanların, “zararlı çıkacağını” haber verir. (Fetih)
Hatta şöyle buyurur; “Bana verdiğiniz sözde durun. O zaman ben de size verdiğim sözü yerine getireyim.” (Bakara)
Farz olan namaz, oruç, hac gibi ibadetler, “şu işim olursa şöyle yapacağım” diye yapılan adaklar da Allah’a verilen birer sözdür. Allah-u Teâlâ bunların yerine getirilmesini emreder. (Bakara)
Kulun Allah üzerindeki hakkı; Bir gün Peygamber Efendimiz; Muaz İbni Cebel’e: “Söyle bakalım! Allah’ın kulları üzerinde, kulların da Allah’ın üzerinde hakkı vardır, bilir misin?” diye sordu, o da bir sahabi inceliğiyle “Allah ve Resulu daha iyi bilir” dedi.
O zaman Allah’ın sevgili elçisi sorduğu soruyu şöyle cevapladı; “Allah’ın, kulları üzerindeki hakkı; sadece ona kulluk edip ondan başkasını Tanrı yerine koymamalarıdır. Kulların Allah üzerindeki hakkı ise, bir başka varlığı Tanrı yerine koymayan kullarına azap etmemesidir.” (Buhari)
Elbette iyi bir mü’min hem Rabbi’ne hem de O’nun kullarına verdiği sözde durur; yaptığı antlaşmalara uyar, işte o zaman Cenabı Hakk’ın rızasını, insanların duasını kazanır.







Yorumlar kapalı.