Konuya bir fıkra ile girmek istiyorum.
Adam rüyasında ölmüş.
Sırat köprüsünün önünde defterine bakmışlar, iyilik ve kötülükleri eşit.
– Melekler adama,sen Araf’ta bekleyeceksin demişler.
Beklerken adamın canı sıkılmış.
– Meleklere, izin verirseniz cenneti ve cehennemi bir dolaşıp görmek istiyorum.
– Olur demişler.
Cennete gitmiş önce, bakmış, herkes sessiz, sakin.
Bir de cehenneme bakayım demiş.
Cehenneme daha adımını atar atmaz, vur patlasın, çal oynasın herkes oynuyor.
– Adam cehennemdekilere burada ne yapıyorsunuz diye sormuş.
– Oradakiler de dünya hayatına burada aynen devam ediyoruz, diye cevap vermişler.
Adam hemen çıkıp, kapıda bekleyen meleğe; ben cehennemi yeğlesem, cennetten vazgeçsem olur mu, arkadaşlarım hep orada demiş.
– Melekler, sen cehennemi istiyorsan olur. Zaten cennetegirmek için sıranı beklemen gerekecek.
Melekler hemen cehennemin kapısını açmışlar ve adamı içeri itmişler.
Yandım Allah diye bir ses yükselmiş içeriden.
-Melekler ne var,sen istedin, demişler.
– Adam; bu benim az önce gördüğüm yer değildir.Yanıyorum hemen çıkarın beni buradan.
– Melekler gülmüşler. Oşeytanın dünyada da insanları kandırmak için kullandığı bir yöntemdir.
– Senin gördüğün reklâmdı.
Sizsizolun her reklâma inanmayın.
Seçim kampanyaları
Seçim kampanyalarında yapılan söylemlerle, sorumluluk omuzlara yüklenince söylenen sözler hiç bir zaman aynı olmamıştır.
Bu durum gelişmekte olan ülkelerinhepsinde aynı olupsiyasetin gereği olarak kabul edilir.
Siyasi vaatler ile gerçek her zaman birbiri ile örtüşmez.
Gelişmiş ülkelerde;
–Siyasetçilerin kabul ettiği etik değerler,
– Seçmenin sorgulama yetisi ve
– Özgür medyanın etkisi
böylesi bir durumun yaşanmasına izin vermez.
Oy verme
Katılımcı demokrasinin en etkin aracı olarak kullanılan oy verme, ülkenin hangi parti tarafından yönetileceğini ve yönetimin kime verileceğini belirleyen başlıca ögedir.
Seçim dizgesinin getirdiği özgür seçim yaklaşımıyla başlayan seçmenlerin oy davranışları, siyasi partilerin seçim öncesinde nasıl davranmaları gerektiğine ilişkin veri sunmaktadır.
Partilere iktidar yolunu açacak olan seçmen davranışlarının ne şekilde etkilendiği, seçmenin oyunu kullanırken hangi önceliklerin önemli olduğu,akılcı çözümlemeyle birebir ilgilidir.
Seçmen davranışını etkileyen birçok değişken olduğu gibi, bu değişkenlerin etkisi ülkelerin siyasi, ekonomik ve sosyal özelliklerine göre farklılaşabilmektedir.
KKTC bağlamında ayrıca;
–Partilerin Anavatan Türkiye yönetsel erki ile ilişkileri,
– Değişen küresel koşullar,
– Kişilerin bilgiye ulaşması ve
– Sorgulayıcı ve istemci bir seçmen kesiti gibi
özellikler seçmen davranışlarını değiştiren etkenler olarak öne çıkmaktadır.
Partiyle özdeşleşme, düşüngüsel bağlılık, daha iyi bir seçenek olmaması gibi nedenler partilere duyulan bağlılık ya da bağımlılık sürecinin önemini azalmaktadır.
Ekonomik değişkenler ise, geçmişe karşın seçmenin oy davranışı üzerindeki etkisini artırmaktadır.
Seçmen davranışlarının incelendiğipek çok çalışmada; kişisel ve toplumsal ekonomik gönencin, bireyin vereceği oy kararı üzerinde belirleyici bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
Vaatler
Her seçim öncesipek çok konuda;
– Ya gerçek dışı,
– Ya dün söylenene uymayan,
kYa dadün yapılanların tam tersi
vaatlerde bulunulur.
Seçimlerde sakız gibi çiğnenen pek çok konu var ki, gerçek dışı ve anlamsızdır.
Aşağıda iki konuya değineceğim.
Euro para birimine geçme
Konuilk kez 1 Ocak 1994 de Sayın Hakkı Atun başkanlığında kurulanDemokrat Parti Ulusal Güçler (DP-UG) + Cumhuriyetçi Türk Partisi Birleşik Güçler (CTP-BG)koalisyon hükümeti döneminde gündeme geldi.
Zaman içinde ise çeşitli isimlere evirildi.
Görüş sahipleri başlangıçta KKTC bütçesinin yanı sıra tüm mal ve hizmetlerin europara birimi ile ifade edilip Türk lirası yerine europara biriminin yasal para birimi olarak kullanılmasını savundular.
Bu bağlamda KKTC bütçesine Türkiye tarafından yapılacakyardım ve verilecekkrediler ile KKTC Barış Kuvvetleri mensuplarının ödemelerinineuropara birimi cinsinden olması görüşüyle düşüncelerine kendilerince derinlik katmaya çalıştılar.
Görüş sahipleri işi daha da ileri götürerek piyasada birikecek Türk liralarının Türkiye bankalarında euroya çevrilmesini, buna olanak bulunmadığı durumlarda İstanbul’da Tahtakale piyasasında çevrilebileceğini ileri sürdüler.
Zaman içinde bunun olamayacağını anladıklarında euroya da başka bir para biriminin yalnızca muhasebe amaçları için kullanılması görüşünü geliştirdiler.
Demokrat Parti Ulusal Güçler (DP-UG) + Cumhuriyetçi Türk Partisi Birleşik Güçler (CTP-BG)koalisyon hükümeti döneminde konuönceleridar bir çerçevede maliye bakanlığında, bilahare bazı akademisyen ve eski siyasetçilerin de katılımı ile Başbakanlıkta yapılan toplantılarda konuşuldu.
Bu toplantılar sonrasıkonuduruldu.
İlerleyen zaman diliminde konu siyasi ve bazı akademik çevrelerce yeniden gündeme getirildi.
Ancak bu görüşüsavunan kişilerin partileri siyasi erke ortak olduğu değişik zamanlarda konu hükümetler içinde hiçbir zaman tartışılmadı ileri götürülmedi.
Görüş sadece seçmen davranışlarını etkilemek için kullanıldı.
Koalisyonlar
Halka yanlış yansıtılan bir diğer konu ise koalisyonların ekonomiyi olumsuz etkilediğidir.
Ekonomik ve siyasi istikrar için tek başına iktidarın koşul olduğu öne sürülüyor.
Hatta bütün gelişmiş ülkelerin tek başına iktidarlarla bu hale geldiği savunulmakta.
Bu savların tümü temelsiz ve yalandır.
Demokrasilerde milyonlarca insan siyaset yapıyor.
Sonunda alınması gereken kararlar vardır. Bunun da tek yolu ödün vermekten geçer.
Ödün vermekdemokrasinin temel özelliğidir. Koalisyonlar ise bu ilkeyi belirgin hale getirmektedir.
Bugün dünyada pek çok ülke koalisyonlarla yönetilmektedir.
İşin ilginç yanı koalisyonların gelişmekte olan ülkelere karşın gelişmiş ülkelerde daha yaygın olmasıdır.
Demokrasi bir dayatma değil bir uzlaşı düzeni olduğuna göre özünde farklı siyasi partilerin uzlaşarak hükümet kurmaları anlamına gelen koalisyon seçeneği demokrasi kültürü ile uyumludur.
Koalisyon hükümetlerini istikrarsızlıkla özdeşleştirerek ülkeyi illa da tek parti hükûmetine zorlamakgelişmekte olan ülkelerde benzerleri çok görülen baskıcı düzenlerin istikrar arayışını çağrıştırmaktadır.
Bürokrasinin gücü
KKTC bürokrasisinin aksine; gelişmiş ülkelerin ekonomi politikalarının yönlendirilmesi ve uygulanmasında nitelikli ve yetkin ekonomi bürokratları çok önemli rollerüstlenmektedirler.
Ülke ekonomisinin öncelikli sektörleri ile dış ticaret politikasını üstlenen birimler; özendirme dizgesi ile ekonomi ve sanayii yönlendirmeyi sağlamaktadırlar.
Ürünlerin dış satımı, dış rekabete karşı korunması gibi konularda yetkili bu birimler ve buralarda görev alan güçlü bürokratlar ülke ekonomisi ve politikalarına yön vermektedirler.
Koalisyonlarla yönetilen ülkelerin ekonomik durumu bunu kanıtlamaktadır.
Koalisyon örnekleri;
Almanya
Dünyanınen gelişmiş 7 ülkesinden(G-7) biri olan Almanya da uygulanan seçim dizgesi bir partinin tek başına iktidara gelmesini ayrıklık haline getirmiştir.
Bu nedenledir ki Almanya uzun yıllardır koalisyon hükümetleri tarafından yönetiliyor.
Almanya, faşist Hitler düzeninden bu yana hep koalisyonlarla yönetildi.
Almanya koalisyonların ömrü kısa olur tezine de meydan okuyor.
HelmutKolh, kesintisiz 16 yıl koalisyon hükümetine başbakanlık yaptı.
Keza Angela Merkel de 2005’ten birkaç ay öncesine değin kesintisiz 16 yıl koalisyon hükümetine başbakanlık yaptı.
Nüfus: 83.694.929(2020)
Kişi başına düşen milli gelir: 44.327 dolar (2020)
İtalya
Bir başka G-7 ülkesi olan İtalyaII. Dünya Savaşı sonrasında 1946’da yapılan halk oylamasıyla cumhuriyete geçti.
O tarihten bu yana İtalya da senato ve temsilciler meclisi olarak üzere çift meclisli bir yasama dizgesi bulunuyor.
Son 75 yılda İtalya’da, 18 yasama döneminde toplam 66 koalisyon hükümeti görev yaptı.
Nüfus: 60.461.826 (2020)
Kişi başına düşen milli gelir: 35.423 dolar
Japonya
Bir başka G-7 ülkesi olan Japonya kuzey yarım kürede Asya kıtasının doğusunda 4 büyük ve 6848 orta ve küçük ölçekli adadan oluşmakta.
II. Dünya Savaşından yenik çıkmış, silahsızlandırılmış ve orduları dağıtılmış bir ülkedir.
Japon siyasal dizgesi içinde yasama yetkisi ulusal meclise (Diet) aittir.
Bunlar Temsilciler Meclisi (Shugiin) ve Senato’dur (Sangiin).
Diet’e uzun süreLiberal Demokrat Parti (LDP) hâkim oldu.
LDP’nin1993 seçimlerinde Temsilciler Meclisi’ndeki çoğunluğunu kaybetmesi sonrasındakoalisyon hükümetleri kurulmaya başlandı.
LDP hükümetinin yerini, 243 sandalyeyi kontrol eden partilerinden oluşan sekiz partili bir koalisyon hükümeti aldı.
O zamandan beri de Japonya koalisyon hükümetleri ile yönetilmektedir.
Nüfus: 127.368.000 (2020)
Kişi başına düşen milli gelir: 38.123 dolar (2020)
Son söz:Siyaset; doğru hayaller üzerine söylenen, yalanlardan oluşur.







Yorumlar kapalı.