Osman Güvenir
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Şehit mezarları

Şehit mezarları



  “Şehit mezarları” dendi mi nedense hep aklıma savaş sonrası mezarlar gelir. Yıllarca ulaşmak istediğimiz ama ulaşamadığımız kutsal mezarları ziyaret edememenin ezikliği kaldı içimde.
   Bir de Şehit Aileleri ve Malul Gaziler Derneği binasını ziyaret ettiğimde pek çok dostumun resimlerini duvarlarda görünce derinden üzülür ve bana gençlik yıllarımın o zor zamanlarını hatırlatır.
   Geçen gün gerçekleşen Şehitleri Anma Töreni’ndeki nahoş olay gerçekten beni çok rahatsız etti. Şehit Aileleri ve Malul Gaziler Derneği Başkanı Gürsel Benan’ın Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’a yönelik açık eleştirisinin, hiç de yeri olmadığını düşündüm bir de. Gürsel Benan’ın içindeki baba özlemini ve çektiği acıları çok iyi anlıyorum.  Yerden göğe kadar onun ve bütün şehit ailelerinin hakkı vardır şehitlere saygı duyulması açısından. Kaldı ki bugüne kadar bütün şehit mezarlarına gereken özenin gösterildiğini düşünüyorum. Ama dernek başkanı Gürsel Benan’ın tepki göstermesinin yeri orası değildi. Bir de şehit mezarlarını tamir edecek, bakımını üstlenecek makamın Cumhurbaşkanlığı makamı olmadığını biliyoruz.
   Ben Ersin Tatar’ın yerinde olsaydım, dernek başkanı Gürsel Benan’ı her yıl yapılan bütçeyi incelemeye davet ederdim. Şimdiye kadar mezarların bakımı için neler yapılmış. Onun yanında Dr. Küçük ve Denktaş’ın anıt mezarlarının bakımının da ayrı sorunları olduğunu biliyorum.  Dr. Küçük Vakfının Müdürü olarak bizim ne zorluklar yaşadığımızı kimse bilmez anıt mezar için. Denktaş’ın anıt mezarında da sorunlar yaşandı. Ama biz,  Cumhurbaşkanımıza böyle hakaret niteliğinde isyan etmedik ve her şeyin akıl yolu ve iyi diyaloglarla yapılmasını sağladık. Velhasıl herkesin kendine göre derdi var. O nedenle özellikle bu seçim haftasında Cumhurbaşkanına karşı bu tür fevri çıkışların yanlış olduğunu düşünüyorum. Nitekim milliyetçi cepheden kendisine tepkiler yağdı.
   Gördünüz mü? Şimdi bütün muhalifler bunu seçim malzemesi yaptı.
   Düşünmeye devam ediyorum…
   Şehit Aileleri mezarların bakımsızlığından şikayetlerini heyet halinde Başbakan ve Cumhurbaşkanı’na, hatta mezarlıklardan sorumlu bakana gitseler ve dertlerini anlatsalar, daha anlamlı ve daha etkili olmaz mıydı?  Hem kimse de yıpranmazdı.
   Bugüne kadar sanırım şehit aileleri ve şehit hakları hakkında en çok yazıyı bir yazar olarak ben yazdım köşemde.  Bunları şöyle bir derleyip toparlasam kocaman bir kitap olur.  Esasında her şehidin veya her kayıp insanın bir dramatik durumu vardır.  Onlar için ayrı ayrı birer roman veya senaryo yazsak ne malzemeler çıkar ortaya, onu düşündünüz mü?
   İnsanın kendisinden bahsetmesi hoş değil.  Ama durum gereği bazı şeyleri anlatmak durumundayım.  Mesela benim ikinci romanım “Gidişle Dönüşün Romanı-Kayıp İnsanlar Dramı” adlı eserimi kaç şehit ailesi okudu doğrusu merak ediyorum.  Onların acıları,  onların yürekleriyle ve onların yaşadıklarıyla hayat bulan bir eser…  Bir Türkün ve ailesinin yaşadıklarını, arkada kalan şehidin veya kayıp kişinin yakınlarının çektiği acılarını öylesine dramatik şekilde anlattığıma inanıyorum naçizane bir ifade ile…  Ben diyorum ki şehit veya kayıp çocuklarının dramı bu kitapta hayat buldu.  Unutmamak lazım…  Sanat evrenseldir.  O evrensel anlayış içinde ele alınan bu tür eserler, hiç şüphe yoktur ki, içteki acıları daha iyi anlatır.
   Bana bir gün Denktaş Bey şöyle demişti Küçükkaymaklı mezarlığında buluştuğumuzda.  Birlikte şehit mezarlarını ziyaret ediyorduk.  Mezarlar çok bakımlıydı ve mezarların üstünde Türk bayrakları vardı.  O gün Denktaş Bey elindeki kamerası ile şehit mezarlarının resmini çekerken şöyle demişti:
   “Bu insanlar bu topraklar için toprağın altına girdiler ve hayatlarını verdiler.  Onlar burada yer altında yatıyor, bütün millet de ganimetin peşinde.”
   Denktaş Bey ne kadar doğru söylemişti…
   Bu millet ganimetten kudurmadı mı?  Kudurdu.
   Yani söylemek istediğim, Cumhurbaşkanı da olsa yüreğinde acılar vardır.  Siz sanır mısınız ki Ersin Tatar’ın yüreğinde şehit acıları yoktur? Zaten bütün verdiği beyanatlar bu kutsal davayı anlatmıyor mu?
   Hele bir düşünün… Bu millet bütün şehit çocuklarına birer arsa verdi. Şehit kızlarına çeyiz yardımı yaptı. Ve bütün iskan boyunca şehit hakları korundu. Ben biraz da siyaset kokusu alıyorum bu isyanlardan ve diyorum ki şehit anıları üzerinden siyaset yapmayalım.
   Gerçekleri söylemek gerekirse bu mücadelede her eve ateş düştü. Omorfo’da şehit edilen İstanbul Tıp talebesi son sınıf öğrencisi Dr. Erol Ahmet’in dramını ben de yaşadım, çünkü o gün ben de Omorfoda’ydım. Muratağa, Sandallar şehitleri mi? O katliamda benim öz halamla, bacanağım Vural binbaşının kız kardeşi ve çocukları vardır. Bu millet, onların isimlerini anıtlara yazdı. Daha söyleyecek çok şey var. Ama bugünlük bu kadar. Bence herkesin haddini ve sınırlarını bilerek kafasındakini söylemesi lazım. Daha ne yapsın bu devlet? Hepimiz de buralara kolay gelmedik. Karşımızdaki düşman, hiç değişmedi. O halde yaşadıklarımızı dikkate alarak dersler çıkarmamız ve geleceği ona göre biçimlendirmemiz gerekir. Bu tür fevri çıkışlar, şehitlerimizin ruhunu da rahatsız eder.

Şehit mezarları
+ -

Yorumlar kapalı.