Semay Yücemöz
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. İlişkilerde mevcudiyet

İlişkilerde mevcudiyet



   Bir insanın hayatında gerçekten var olmak ne demektir?

İnsan, kendisine yönelen dikkati hisseder.

Bunun için uzun açıklamalara ihtiyaç duymaz.

   Bir bakışta, sesin ritminde, dinleyişin sabrında, birlikte paylaşılan sessizliğin içinde bunu sezebilir.

Bazı anlar, sözcüklerden çok daha fazlasını anlatır.

   İnsanlar arasındaki güçlü bağlar da bu görünmeyen anlarda şekillenir.

Aynı ortamı paylaşmak, aynı masada oturmak ya da yıllardır süren bir ilişkinin parçası olmak, tek başına yakınlık yaratmaz.

   Yakınlık, iki insanın birbirinin iç dünyasına açabildiği psikolojik alanla derinleşir.

   Dikkatin bölünmediği, duyguların karşılık bulduğu ve kişinin kendisi olabildiği o alan, ilişkinin niteliğini belirleyen önemli bir zemindir.

Psikoloji literatüründe bu deneyimi anlamamıza yardımcı olan psikolojik varlık ve duygusal uyumlanma gibi kavramlar vardır.

   Karşımızdaki insanın duygusal hâlini fark edebilmek, onu kendi beklentilerimizin içinden değil, kendi deneyiminin içinden anlamaya çalışmak ilişkinin temas gücünü artırır.

Burada dikkat, zihinsel odağa duygusal katılımın da eşlik ettiği bir hâle dönüşür.

İnsan, karşısındakinin kendisine gerçekten yöneldiğini bu bütünlük içinde hisseder.

   Mevcudiyet, ilişkilerde güçlü bir psikolojik işlev taşır.

   Anlaşılma ve kabul görme deneyimi, insanın kendisini ilişki içinde daha güvende hissetmesini sağlar.

Sürekli kendini anlatmak, savunmak ya da yanlış anlaşılmamak için kelimelerini ölçmek zorunda kalmadığı bir ilişkide insanın iç dünyası daha rahat görünür hâle gelir.

   Yakınlık, iki insanın birbirinin varlığında kendisi olabildiği ölçüde derinleşir.

   İnsan, kendisine ayrılan yeri hisseder.

Sözünün bölünmemesinde, duygusunun aceleyle düzeltilmemesinde, sessiz kaldığında bile anlaşılabildiğini bilmesinde…

Böyle anlarda ilişki, kişinin kendisi olabileceği güvenli bir psikolojik alana dönüşür.

   Günümüz ilişkilerinin önemli meselelerinden biri dikkatin parçalanmasıdır.

Aynı masada birbirinden uzaklaşabilen, konuşurken başka uyaranlara bölünebilen, dinlerken vereceği cevabı hazırlayan insanlar hâline gelebiliyoruz.

Böyle bir çağda mevcudiyet, ilişkiler açısından özel bir önem kazanır.

   İnsan yalnızca söylediklerinin duyulmasını değil, varlığının karşılık bulmasını da arar.

İlişkilerimize yöneltebileceğimiz en anlamlı sorulardan biri, varlığımızın karşımızdaki insanda nasıl bir karşılık bulduğudur.

Kendini saklamadan konuşabilmek, anlaşılmak için sürekli açıklama yapmak zorunda kalmamak, duygularına yer olduğunu bilmek…

Mevcudiyetin gücü de burada hissedilir.

   Karşımızdakini hemen anlamlandırmaya, yönlendirmeye ya da duygusunu değiştirmeye çalışmadan onun deneyimine eşlik edebilmek, insana olduğu hâliyle karşılandığını hissettirir.

İlişkilerin derinliği, birlikte geçirilen zamanın uzunluğuyla değil, paylaşılan anın niteliğiyle şekillenir.

   Mevcudiyet de bu niteliğin en güçlü belirleyicilerinden biridir: dikkatin, duygusal duyarlılığın ve gerçek temasın aynı anda ilişkide yer bulabilmesi…

   Bir ilişkiyi derinleştiren, hayatımızda birbirimize ne kadar yer verdiğimizden çok, o yerde birbirimize ne kadar sahici biçimde eşlik edebildiğimizdir.

İlişkilerde mevcudiyet
+ -

Yorumlar kapalı.