Sevilay Sadıkoğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Bekliyorum… Sabırla…

Bekliyorum… Sabırla…



“Gitmek istiyorum” demedi giderken…

Zaten ömür boyu hiçbir şey istemedi ki kimseden…

Kocaman bir dünya yarattım,

İçi bomboş kaldı.

O dünyayı yuva yapamadım…

Adına MABEDİM dedim,

Hep yarım kaldım…

Gençlik yıllarımda yaşadığım güzelliklerle yetindim.

Yalnızlığımla baş başa yaşamak zamanıdır

Şimdi anladım…

Ve…

Yıllar sonra,

Seni bulduktan sonra yüreğim aydınlandı.

Gece de olsa,

Sen güneş oldun karanlığıma…

Sesini duymak umut oldu yarınlarıma…

Bir gün, bir an yüzünü görmek arzusu

Sabrı öğretti bana…

Bir gün belki diyerek bekliyorum,

Geleceksin…

Biliyorum…

Ve yine…

Sabretmeyi bir güvercin öğretti bana.

Günlerce balkonuma çalı-çırpı taşıdı,

Yuva yaptı,

Sonra…

Yumurtalarını bıraktı oraya,

Günlerdir kuluçkada.

Nasıl bir sabır bu?

Ben de yavruları bekliyorum

Sabırla…

Bekliyorum… Sabırla…
+ -

Yorumlar kapalı.