Başladı yürek sancılarım
Özlem başladı
Küllendi sandığım yürek yaram
Yeniden alevlendi
Yeniden kanadı.
Ne zaman kabuk bağlar
Bilemem…
fırtına kopacak…
Rüzgar var.
Çamlar fısıldaşıyor başbaşa…
Güneşle ısınmış,
Yağmurla ıslanmış gibi pırıl pırıl camlar fısıldaşıyor,
Bir şeylerden korkar gibi koyun koyuna…
Her şey yasak gibi ağaç bile olsa…
Çamlar fısıldaşıyor isyan eder gibi rüzgara inat.
Oysa bilmiyorlar ki,
Az sonra fırtına kopacak…
Asla!
Tuz basıp yine yürek yarama,
Gidiyorum buralardan.
Anladım ki,
Ne kadar yakınsan bana,
O kadar uzaksın
Beraber olamayız asla!
Aradan yıllar geçti
O saf sevda dursa da bir kenarda,
Çok sevdalar yaşanmış,
Çok dertler girmiş hayatımıza.
Sen orada, ben burada
Yaşam savaşında…
Ne olursa olsun ey sevgili
Bildiğim tek şey var,
O saf sevda unutulmadı,
Unutulmayacak asla!
Yorumlar kapalı.