Bir insan giderse bir evden,
O ev ev değildir artık.
Eksiktir,
O ev, içinde yaşayanların nefesiyle yuvadır…
Bir insan giderse,
O ev yok olmaya mahkum olur…
Geride kalanlar bir bir dağıtır eşyaları,
Beğenilmez, kullanılmaz, nefessiz kalır her şey,
Hatıralar hatırlanmaz olur, unutulur…
Ve sonunda,
O ilmek ilmek dayanıp döşenen ev,
Bir harabeden farksız olur.
Bir pula satılır,
Hiç yaşanmamış gibi anılarla yok olur…
Nisan, 2019.
Tad Alamadık
Ağır aksak geçerken ömür,
Nice küçük şeylerle avunduk…
Genişti oysa hayallerimiz,
Olmadı,
Yaşayamadık…
Gerçekler neydi,
Bilemezdik ki…
Yaşananlar hayal mi,
Gerçek miydi ki ?
Bir anlatan
Öğreten olmadı ki…
Bir ömür geçti de
Anlayamadık,
Bu koca dünyadan tad alamadık…







Yorumlar kapalı.