Gözümde nur dizde derman kalmadı
Kader yardan yana ferman yazmadı
Yalnız geldim bu dünyaya diye ben
Bu son mevsimde de yalnız mı kaldım.
Kader hep güldürdü o kabulümdü
Ara sıra üzdü pişman değildim
Tevekkül ettim de dünyayı sevdim
İlkleri yaşadım sonu da bildim
Yıllar geçti, işte ben de yaşlandım.
Saçları ağardı, onu da sevdim
Yüzümde çizgiler, hep gülümsedim
Varlığı da bildim, yokluğu gördüm
Bir gün bile isyan edip aman demedim.
Kötüleri gördüm, iyiyi bildim
Günün her anında şükürler ettim.
Nasip oldu torunları da gördüm
Yüreğim onlarla hep çocuk kaldı
Yıllar geçti, işte ben de yaşlandım.
17.08.2018
Kimim ben?
Durağan bir zamandır şimdi yaşanan
Bilmem kaç milyonuncu yılında dünyanın
Biter mi ömür?
Yoksa sürer mi daha?
Oysa dün doğmuş gibiyim.
Herkes yabancı,
Her yan gurbet,
Kimim ben?
Hani babam?
Nerde annem?
Kardeşlerim,
Doğduğum ev?
Kim getirdi, kim bıraktı beni buralara?
Bu dünyaya yabancıyım ben.
Çekip gitmeli miyim,
Ya da… Kalmalı mıyım
Baş başa yalnızlığımla
Kabullenmeli miyim kaderi?
Kimim ben?
Durağan bir zaman diliminde,
Bilmem kaç milyonuncu yılında dünyanın
Terk edilen kimsesizliğe…







Yorumlar kapalı.