Çok uzaktan geldim, özledim seni
Bir nefes havana, bir yudum suya
Hasrettim yıllardır, gelmez olsaydım…
Simsiyah gökyüzü, bembeyaz evler
İnsanlar ümitsiz, susmuş hep diller.
Açmayı unutmuş kokulu güller…
Çocuklar gülmüyor, mevsim sonbahar…
Nesli bitmiş, sonu gelmiş ırkımın
Bir hüzünlü duruşun var Kıbrıs’ım.
Yine yağmur yağmadı mı ovana?
Beddualı mısın, bilmem Kıbrıs’ım…
Halkın mütevazı idi, ne oldu şimdi?
Gülmesini bilir, cefakâr idi.
Gözü tok, gönlü tok, kanaatkârdı
Tanıyamaz oldum seni Kıbrıs’ım…
Çok uzaktan geldim, çok özlemiştim.
Bıraktığım gibi sanmıştım seni
Ne yazık çok başka gördüm her şeyi
Beddualı mıydın, bilmem Kıbrıs’ım…
Çok uzaktan geldim, özledim seni.
Bir nefes havana, bir yudum suya
Hasrettim yıllardır, gelmez olsaydım…
Deliler gibi özlerim…
Bu seni aramayışlarım
Sanma ki sevmediğimdendir.
Özlemin, sevdamın mutsuzluğunu
Her geçen gün mutluluğu özletmektedir.
Bir gün belki diye geçiyor günler
Geceler sevdamdır, gündüzler özlem.
Beklerim, hep yollardadır gözlerim,
Ne olur gel artık, bitiyor ömür…
Tanrıdan dileğim tek senin için.
Bir gün sensiz kapansa da gözlerim,
Kıyamete dek yollarını gözleyeceğim…
Bu seni aramayışlarım
Sanma ki sevmediğimdendir.
Bu vefasız aşkını belki bir gün unuturum diye
Boşuna ümidimdendir…







Yorumlar kapalı.