Çok üşüdüm, yalnızım
Sarılsan bana
Isıtsan beni sevdanla
Paylaşsan yalnızlığımı
Ekmeğimize katık yaptığımız
Zeytin gibi…
Kim anlar ki melek yüzlüm
Altın kalbim
Kim anlar ki bizleri…
Gelsen diyorum
Yalnızlık zor diyorum
Her şeyim senin olsun
‘canım’ deyişin her şeye bedel
Biliyor musun?
Gelsen,
Paylaşsam tüm dertlerini
Her sabah paylaştığımız
Hellim-ekmek gibi…
Biliyorum, sen de özledin beni
Uykuda olsan bile
Ben varım rüyalarında
‘doyamadım’ diyorsun
‘doyamadım sana’
Sus, ne olur sus, söyleme bir daha
Yine nazar değecek mutluluğumuza…
9 Mayıs, 1994.
***
Bilmezdim
Seni beklemişim yıllar boyunca
Öylesine sevmişim ki, çılgınca
Ama ecel dayanmadan kapıma,
Yaşamayı böylesine sevdiğimi bilmezdim.
Biten gençliğime ağladım, durdum
Geri gelse diye aradım, sordum.
Nice ilkbaharlar yazlar yaşadım
Oysa bu dünyada baharlar bitmez..
Ağlamayı bırak, yaşamaya bak.
Kahkahan bir bahar, sen bir dünya ol
Gençliğini dolu dolu yaşa, doy
Bu dünyanın baharları hiç bitmez..
6 Haziran 1994.
***
Bir başka mevsime kaldı -mutluluk-
Yapraklar sarardı
Çaresiz kuşlar misali sürüklenmekte
Rüzgârın peşi sıra…
Bir başka mevsimde
Yeniden filizlenecek
Bir başka ağacın dallarında…
8 Ekim, 2002.







Yorumlar kapalı.