Sevilay Sadıkoğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. O bir efsane kadındı…

O bir efsane kadındı…



Gerçek bir hayat hikayesi-

Bir düğünden ziyade, bir veda partisi gibi geldi bana…

Bembeyaz gelinliğinin içinde kuğu gibiydi…

Süzüldü, geldi yanıma, sarıldık…

İkimiz de ağlamamak için zor tuttuk kendimizi…

Aynı şeyleri hissettiğimizi adım gibi biliyorum…

Onu ilk tanıdığım gece ne ise, bu gece de aynıydı… Candan dostluğu, insan sevgisi ve sadakati…

Tertemiz bir kızdı…

Onu çok sevdim. Yıllarca, her gün yıkılan hayallerine tanık oldum… Hep BELKİ… BİR GÜNler onu ayakta tuttu…

SON çanları çalmaya başladığı zaman yine ayakta durmayı başarabilen ender insanlardandı… Genç yaşına rağmen, ona hep saygı duydum. O seven, bekleyen, acıları yüreğine gömmeyi becerebilen sadık ve dost kalmayı bilen sevgili insana hep saygı duydum. Çok şeyini paylaştı benimle… Sevinçlerini, hüzünlerini… Hayallerini…

Ona hep teselli verdim. Hep sabret dedim. Yalnız son gece yüreğine gömdüklerine bir şey diyemedim. Zaten, herkesten saklamak istediği hüzün, kendiliğinden bir göründü, bir kayboldu ve yüreğinin bir köşesine gizleniverdi… Terk edilmişlik o sonsuz aşkın sonunu getirmişti…

Bu gece tüm hayal kırıklıklarını mutlulukla taçlandıracağına inandığım bir başkası vardı yanında…

Onu seyrederken, hiç bir şekilde suçlayamadım. Biraz daha bekleseydi diyemedim. Çok kırılmış, çok incinmişti. Yapabileceğinin en iyisini yapmıştı ve hatta, en yürekli insanın bile yapamayacaklarını…

Rüya gibi bir düğündü… Şiir gibi… O gece hep gelini okudum. Ceylan gözlü gelini… Fidan boylu gelinin kuğu gibi süzülüşünü seyrettim mum ışığında…

Allah’tan mutlu olmasını diledim, yüreğimde buruk bir acıyla…

Ve… Barış Manço’nun “UNUTAMADIM” şarkısı yankılandı salonda…

O bir efsane kadındı…
+ -

Yorumlar kapalı.