Sevilay Sadıkoğlu

Yoruldum



Belki bir gün diye diye

Bitiyor ömür

Bitmedi hayallerim…

 

Aşk bitti kalmadı ümidim

Ben yaşamaktan yoruldum artık…

 

Ne zaman bir demet çiçekle gelseydin

Dünyalar benim olurdu,

Çiçek olurdum,

Kanatlanır kuş olurdum

Uçardım mutluluktan…

 

Çok severdim çiçekleri

Bilirdin,

Bir de seni en çok…

Gittin…

Saymadım kaç yıl oldu gidişin…

 

Şimdi her ilkbaharda

Ben gelirim elimde çiçeklerle…

Kuş olup uçmasan da

Gülüyorsun.

 

Her gece rüyalarımda koşarım sana

Sen çiçek kokarsın

Sonra solar çiçekler…

Bir elimde dünya,

Diğerinde sen,

Öylece kalakalırım…

 

Hiç gitmeyensin…

 

Yüreğimde bir nefes sevdasın

Bir yangın sonrası arda kalan

Bir rüzgarlık kül,

Yağmur sonrası toprak kokusu…

 

Dinledikçe dinlendiğim,

Karanlık gecelerimin

Sonsuz sessizliğisin…

 

Gözlerimle okşadığım,

Yüreğimden hiç gitmeyensin…

Yoruldum
+ -

Yorumlar kapalı.