Zor bir şey istemiyorum ki senden.
Niye anlarsın ey sevgili her şeyi
böyle tersten. Sen ki bu adanın köpük
kokulu soluğu, gözleri mavinin en uçuk
tonlu çocuğu, sen ki bakışları denizyıldızı
kokusu, anlarsın ne istediğimi ve sevebilirsin,
biliyorum bir deniz gibi bu kalbi.
Beni seveceksen deniz gibi sev
diyorum sevgili, deniz gibi.
Kıyılarında otururken ansızın çekiliver
mesela. Bana içini göster, kabuklarını,
içinde büyüyen yosun kılıklı korkuları.
Bir müddet öyle kal. Sonra gel sakla
yine kendini sularının en koyu derinine.
Kıyılarını o kadar benim yap ki,
üzüldüm mü oraya koşayım, sevindim mi
oraya varayım, tuzu ağrılarıma orada bulayım.
Uzaklaştığında umutlarım, orada
yenilerine dolayım. Gidecek başka
yerim olmadan yalnızca sende kendime
çoğalayım. Bütün vazgeçmişliklerimden uzak,
ve bir ıslık gibi korkusuzca geceye dağılarak,
öyle keyifle, öyle kendinin,
öyle yaşama ait hararetli bir coşkuyla,
güneşe uzanan çiçekler gibi,
sevgiye uzanayım.
Deniz gibi seveceksen izin vereceksin
demektir çocuk olmama, kumdan evler
yapıp yapıp bozmama, izin vereceksin anlamsız
gururlar yoğurmama. Kıyılarının üzerine
isimlerimizi yazıp, hemen ardından arasına
fiyakalı bir kalp resmi yapıp,
tam da ortasından ucu keskin bir ok geçirmeme
izin vereceksin. O kadar küçülteceğim sevmeyi
bazen, o kadar çocuklaştıracak.
Sense sadece sevmelisin bu arada,
büyümemi seyrederek, hatalarımı sobeleyerek,
büyük sevginin tüm kucaklayıcı gücüyle,
gönlüne kum kaçırmamı gülümsemeyle
karşılayarak, seveceksin sadece.
Soluğunda kimsede olmayan o koku olacak,
sen konuştukça orkideler halinden utanacak,
nergisler boyun bükecek, yüzün dökecek petunyalar.
Soluğunda hiçbir çiçekte olmayan o
tını olacak; berrak bir sabahı barındıran,
bir tek bu adanın topraklarında can bulan,
sen gelmeden önce düşünceme koşan,
senden önce bana varan bir şey.
Ve ben geleceğim sana, umarsız ve pusulasız,
dalgın ve apar topar. Her şeyi unutarak.
Başka hiçbir sebep olmadan.
Sırf beni deniz gibi seveceğinden.
Sırf denizlerden bile güzel sevebilme
ihtimalinden. Vuracağım kıyılarına,
gidecek başka yeri olmayan günün ilk ışığı
gibi, düşmüşçesine sabahların yelinden.
*
Güzel haftalara…







Yorumlar kapalı.