yonetici
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Bir konuşabilsen…

Bir konuşabilsen…



   Çok sessizsin, konuşmak istiyor, konuşamıyorsun.
   Bir isyanın var, sessiz bir haykırışın, içinde biriken bir çığlık.
   Bakıyorum yüzüne, sen bana bakamıyorsun.
   Görüyorum seni, yüzünü, ellerini, saçlarını, sen beni göremiyorsun.
   Konuşsan, susmasan, içini dökebilsen, neler hissediyorsun, neler yaşıyorsun, bir anlatabilsen.
   Sen beni duyuyorsun, duyuyorsun da, acaba anlıyor musun?
   Ben senin sesini, konuşmanı, duyamıyorum, ama seni anlıyorum.
   Neler söylemek isterdin acaba, anlatmak istesen, neleri anlatırdın?
   Belki de günlerce susmadan, konuşmak isterdin.
   Uçsuz, bucaksız, sonsuzluklarda, ovalarda, ciğerlerin patlarcasına koşmak isterdin, eminim.
   Koşamıyorsun, oyunlar oynamak isterdin, çocuk oldun, çocuklar gibi oyunlar oynayamadın.
   En sevdiğin oyuncak hangisi, hangisini elinden bırakmak istemedin?
   Bakıyorum sana, yüreğim acıyor, çocuk kokun, hala duruyor.
   Anne diyebilir misin, baba diyebilir misin, mutluluğun, huzurun, resminin çizebilir misin?
   Neler bulduk ki hayattan, hayallerimiz, düşlerimiz, gerçeklerle yüzleşerek, bizleri nerelere taşıdı.
   Sanırım doğru kelime “savrulduk”, kimisi başka coğrafyalarda, hayallerinin peşinde, kimisi ummadık şartlarla veriyor mücadelesini.
   Sen neler için mücadele ediyorsun?
   Hayattan beklentilerin nelerdir, neleri yapmak istedin yapamadın, yapamayacaksın.
   Hiç seçme şansın olmadı, bu hayatı, yaşamı, neler yapmak istediğini hiç seçemedin, sen istemediğin gibi, soran da, tercih etme hakkın da olmadı.
    Büyük usta Aziz Nesin’ine kulak veriyorum şimdi;
   “Dalga mı geçiyorsun, düşler mi kuruyorsun,
   Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğum,
   Düşlerini som somut görüp şaşsınlar,
   Böyle bir dalgacı daha dünyaya gelmedi desinler.
   Dünyada yapılmamış işler çoktur çocuğum.
   Derlerse ki bu işler bir şeye yaramaz,
   De ki bütün işe yarayanlar,
   İşe yaramaz sanılanlardan çıkar.”
  

Bir konuşabilsen…
+ -

Yorumlar kapalı.