yonetici
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Taşlar yerinden oynadı…

Taşlar yerinden oynadı…



   Siyasette taşların yerinden oynadığı ve tekrardan şekilleneceği bir dönemi yaşıyor ve yaşamaya devam edeceğiz.
   Dengelerin yerine oturması çok da kolay olmayacaktır. Bazı siyasi partilerin sonu gelirken, umut olması beklenen bazı siyasi partiler umut olamayacaklarını göstermişlerdir.
   Sürecin belirli bir noktaya gelmesi zaman alacak; derenin altından daha çok sular akacaktır. Yenilenme beraberinde değişimi zorlayacaktır. Bu süreç sadece parti başkanlarının değişimi ile kalmayacak farklı birlikteliklerin kurulmasına kadar gidecektir.
   Erken bir zamanda milletvekilliği seçiminin gerçekleşmesi pek mümkün olmayacaktır. Bunun için de bir sürece ihtiyaç duyulduğu görülmektedir. Ama görünen köy kılavuz istememektedir. Seçim günü geldiğinde değişim süreci meclisteki değişimi de tetikleyecektir. Bazı vekillerle yola devam edilemeyeceği apaçık ortadadır.
   Karşılıklı çıkar ilişkilerinin yaşandığı günümüzde aday ve seçmen döngüsü ciddi bir şekilde ele alınmalıdır. Adayın vermeye seçmenin ise almaya alıştırıldığı bir düzenin sürdürülebilirliğinin olmadığını anlamak ve anlatmaktan başka çaremiz yoktur. Karşılıklı çıkar ilişkileri bir noktadan sonra içinden çıkılmaz bir hal alacaktır.
   Bireysellikle topluma hizmet etmek mümkün değildir; var olan kısır döngü sorunlara çare değil, yumak olacaktır.

 

Bazen susar bir şey söylemezsin…

   Bazen için içini yer ama yutkunursun, susarsın bir şeyler söyleyemezsin. Bu ruh hali çok da iyi değildir. Tam da o haldeyim. Siyaset değişik bir kulvar, bu kulvarda yer almak çok da kolay değildir. Bazen kişiliğinden bazen de fikirlerinden taviz verirsin. Aslında insan insanlıktan çıkar ya! Öyle gibi bir şey gözlemlediğim kadarıyla. Siyasetin ülkemizdeki en büyük destekçisi halktır. Siyasetçilerimizi yönlendirin de bizleriz. Bizler isteriz onlar yapar. Yapmazsa küser yapanı buluruz.
   Felsefe, icraat ve farkındalık söylemimizde vardır. Kendi istek ve arzularımız varsa bu beklentiler geçerli değildir. Söz ile davranış arasında yaşanan tezatlık, KKTC gerçeğinin kurgusunda ve yönetiminde vardır.
   Kime ne anlatayım? Hırslarımızı, çıkarlarımızı, beklentilerimizi, yanılgılarımızı, kırgınlıklarımızı, yapamadıklarımızı, bir birimizi çekemememizi, kraldan kral olanları, acemileri, itaatkarları…
   Kime kimi anlatayım? Ya da kim bana ne anlatsın?
   Ülkemizde gerçekten sorun çözme, üretme, proje ortaya koyma ve en önemlisi hayata geçirme hususlarında ciddi sıkıntılarımızın olduğu gerçektir. Ülkemize var olan inanç eksikliğinin temelinde de üretme hususundaki yetersizliğimizin başrol oynadığı inancındayım.
   Toplum olarak sorgulayıcı ve zorlayıcı bir görevimizin olduğu benimsenmeli, bu görev anlayışı temelinde çalışma yapılmalıdır.
   Yalnız üretkenlik anlayışımızdaki eksiklerimizi sadece siyasetçiyle bağdaştırmak doğru bir yaklaşım değildir.
   Evde, dairede, okulda, iş yerinde, trafikte sürekli yaşanan yaklaşımlar…
   Evde aile, okulda öğretmen, sınıfta öğrenci, hastanede doktor, dairede memur, sokakta vatandaş insani değer, kalite ve üretkenlik anlayışına haiz olmalı; bir bütünün parçalarının düzgün ve sistematik bir uyum, eş güdüm içinde çalışmasıyla başarıya ulaşabileceğimizi aklımızdan çıkarmamalıyız.
   Sadece eleştiren ama kendi sorumluluklarını yerine getirmeyen bir toplum anlayışıyla var olmanın mümkün olmadığının bilincinde hareket edip bu yönde çalışmalar gerçekleştirmeliyiz.
   Bazı gerçekler vardır; bu gerçeklere yol açan etkenler vardır. Toplumun, ülkenin, coğrafyanın yarattığı istesek de değiştiremeyeceklerimiz vardır.
   Bu gerçekler iyi özümsenmeli, anlaşılmalı ve bu bilimsel gerçekler çerçevesinde hareket edilmelidir.
   Ülkenin mevcut durumu göz önüne alınarak yapılacak analizler sonucunda eğitimde ve toplumda çözüm stratejileri ortaya konulmalıdır.
   “Bu ülkeden hiçbir şey olmaz!” ideolojisinin tohumları ekilmemeli. Bu kolaya kaçmanın en basit yoludur. Veya benden değil önce başkasından başlansın felsefesinin temel taşıdır.
   Mevcut durumdan en iyisini yaratmanın çözümleri aranırken zinde ve çalışkan beyinler bireysel değil, toplumsal çıkarlar etrafında birleştirilmelidir.

 

Taşlar yerinden oynadı…
+ -

Yorumlar kapalı.