Artan vakaların kontrol altına alınmaya başlaması memnuniyet vericidir. Özellikle evine ekmek götürmekte zorlanan insanlarımızın bir an önce işlerine dönmesi en büyük isteğimiz. Tabii bu isteğimizin hayat bulması için herkesin üzerine düşeni yapması gerekmektedir. Açılmak çözüm değildir; önemli olan kapanmamak üzere açılmayı başarabilmektir.
Aşılanma istenilen noktaya gelene kadar tekrardan kapanma riskiyle karşı karşıya kalınacaktır. Bu süreçler tamamlana kadar herkesin sosyal mesafe, hijyen ve maske kurallarına harfiyen uymalıdır.
Bunlara dikkat edilmediğinde virüsün hızlı bir şekilde nasıl yayıldığını ve canlar aldığını geçtiğimiz aylarda hep birlikte yaşadık. Bunlarla bir daha karşılaşmamak için gerekli önlemleri sahiplenmeli ve bana bir şey olmaz anlayışından bir an önce uzaklaşılmalıdır.
1918 grip salgını, küresel salgının nasıl yıkıcı olduğuna, karantina ve sosyal mesafenin önemine dair günümüze ışık tutuyor. Küresel salgın bittiğinde, grip salgını dünya çapında 50 milyon ile 100 milyon arasında insanın ölümüne neden olmuştu. Gençler, orta- yaşlı yetişkinler, yetim çocuklar etkilenmiş; aileler evine ekmek getirenlerden mahrum kalmış, Birinci Dünya Savaşının ortasında birliklerin ölümüne kadar gitmişti.
1918 sonbaharında saygın Doktor Victor Vaughan, Boston yakınlarında gribin kontrol altına alınamadığı Camp Devens’te görevlendirilmişti. Vaughan, “yüzlerce sağlıklı genç adam kalabalık gruplar halinde hastane koridorlarında dolaşıyordu.” diye yazıyordu. “Hastalar yataklarda yer kalmadığında portatif karyolalarda kalıyorlardı. Yüzleri kısa bir süre sonra mavimtırak bir hal alıyor, rahatsız edici bir öksürükle kanlı balgam beliriyordu. Sabahları ölü bedenler odun yığını gibi morga yığılıyordu.” diyor.
Virüs, insan yaşamının yok olması karşısında insan buluşlarının ne kadar yetersiz olduğunu kanıtlıyordu…
Grip dünyayı yıkıp geçtikten sonra yavaşça ortadan kayboldu ve her yıl karşılaşılan, çoğunlukla hafif semptomlarla atlatılan bir hale evrildi; mutasyonlar geçirdi.
Grip salgını sosyal olarak da son bulmuştu. Birinci Dünya Savaşı bitmişti, insanlar yeni bir başlangıç için hazır, hastalığı ve savaşı ardında bırakmak için oldukça istekliydi. Ancak günümüzde 1918 grip salgını nerdeyse unutuldu.
Diğer grip salgınları da bu salgını takip etti, hiçbiri çok kötü olmasa da hepsinin çarpıcı sonuçları oldu. 1968’de Hong Kong grip salgınında 100.000’i ABD’de olmak üzere ağırlıklı olarak 65 yaşın üstünde olan bir milyon insan hayatını kaybetti. Virüs, mevsimsel grip olarak dünyada dolaşıyor ve ilk ortaya çıktığındaki yıkıcılığı çok az zikrediliyor.
Bir ihtimal, diyor tarihçiler, Koronavirüs pandemisi tıbbi olarak sonlanmadan sosyal olarak bitecek. Pandemi sessizce toplumda var olmaya devam insanlar kısıtlamalardan yorulup pandeminin bittiğini belirtebilir.
Yale’den tarihçi Naomi Rogers, “Benim kanaatim insanlarda aşırı yorgunluk ve hayal kırıklığı tarzında sosyal- psikolojik sorunlar olduğu yönünde.” diyor. “Belki de insanların yalnızca ‘Bu kadarı yeter. Artık günlük hayatıma dönmeyi hak ediyorum.’ dediği zamandayız.” diyor.
Zaten günümüzde olan da bu; bazı ülkelerdeki yetkililer halk sağlığı otoritelerinin bu adımların atılmasını erken bulmasına rağmen yeniden açılmasına müsaade etti. Sokağa çıkma yasakları nedeniyle ekonomik yıkımın şiddeti arttıkça, daha çok insan artık ‘yeter’ demeye hazır gözüküyor.
Uzun ve zor süreçler yaşanıyor; küresel salgın can almaya da devam ediyor. Maddi ve manevi anlamda yorulan Dünya virüsün evrim geçirmesi ve aşı sayesinde Covid-19’dan kurtulacaktır. İzleri ve değişim süreci ise uzun süre yaşanmaya devam edecektir.







Yorumlar kapalı.