Dr.Ziya Öztürkler
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Kalıcı olan devlet ve halktır…

Kalıcı olan devlet ve halktır…



Böylesi dönemler gerçekten insani değerleri yüksek olanlarla olmayanların ortaya çıktığı dönemlerdir. Hele bir de erken seçim dönemine ramak kala…
Halkın yanında olanlar da ortaya çıkar; olmayanlar da bir şekilde ortaya çıkar. Kendini devletin üstünde gören meydan okuyanlar da vardır.
Bu dönemlerde insanın yanında olmayanlar aslında insanın kazandığı paradan değil, paranın kazandığı insandan korkun grubunda olanlardır. Bunlar sadece parayla mutlu olan gruplardır. Zor zamanlarında devletin yanında olmayan sadece kendi para hesaplarını yapanlardır.
Allah büyüktür! Devlet bu zor günleri atlatacaktır. Günü zamanı geldiğinde bazı şeylerin hesabını iyi yapacaktır. Dün Cumhuriyetimizin 38’inci kuruluş yıl dönümünü kutladık. Cumhuriyete yeterince sahip çıkamadığımız ortada. Kendimizle yüzleşme zamanını dibe vurarak yaşarken; alttan yukarı nasıl çıkılabileceğinin de hesabını iyi analiz etmek gerekmektedir.
Böylesi dönemlerde yol gösterici çok olur. Bunlar sadece evde oturup sayfalar dolusu yazı yazanlardır. Üretimde ve icraatta yokturlar, bunlar toplumun yazı ve boş işlerden sorumlu mühendisleridir.
Böylesi dönemlerde süreci iyi izleyip en sağlıklı tespitleri yapacak olan yine halk olacaktır. Kimin ne yaptığını ne yapmadığını da görecektir.
Ülkemizi iyi analiz etmek lazım; son yıllarda oluşan boş eleştiri kültürünü, üretmeyen ama eleştiren bir kültür yarattık. Memnuniyetsizlik hat safhada, kimse kimseyi beğenmiyor.
Herkes başbakan, bakan, milletvekili, bilirkişi…
Yalnız siyasetçiler dolayısıyla da partiler birbirini içi dolu olmayan, itibarsızlaştıran söylemler hususunda burun kıvırmasınlar; ülkemizde var olan itibarsızlaştırma söylemlerin aktörleri onlar. Daha önce ne yapmışlarla şimdi aynısıyla karşı karşıya kalıyorlar.
Bu kısır ve yıkıcı döngü artarak devam edecek…
İnsanoğlu zaman zaman çeşitli hatalara düşen bir varlıktır.
Yanılgılar, hatalar, bilinmezlikler hepsi bir araya geldiğinde bir süre sonra işlerimizin çıkmaza girdiğine acı bir şekilde tanıklık ediyoruz. Hiçbir insan hata yapmaz, yanılgıya düşmez, diye bir şey söz konusu değildir.
İnsanın yetki kabiliyetinin bir sınırı vardır. Hayaller arzu ve istekler bir yere kadar vardır; sonrası bazen imkânsızdır.
Günümüzde insanî ilişkiler noktasında, konuşmanın önemi büyük; dolayısıyla muhatabımızla konuşabilmek için de belli bir kültür seviyesini yakalamış olmamız gerekir.
Bu kültür, her konuda olabilir; edebiyat, tarih, spor, güncel olaylar vb. gibi…
Her bir konuda fikir beyan etmek için de bilgimizin olması gerekir. Çünkü bilgisiz fikir beyan etmek demek, sadece boş boş konuşmaktır.
Günümüz gençliğinin muhabbetlerine zaman zaman şahit olunca açıkçası üzülüyorum. Hepsi olmasa bile gençlerin bazılarının, konuşurken argo ve küfürlü sözlerle birbirine hitap etmesi ve eleştireyim derken bunu hakaret dolu sözlerle ifade etmesi bazı yanlışları beraberinde getiriyor.
Kimsenin bir başkasına hakaret etme, onu küçük düşürme gibi bir hakkı ve haddi yoktur.

 

Biri yurdumun tapusu; biri kan bedeli, haktır…
 

Seçime az bir zaman kala tam anlamıyla ayrıştığımızı görmek gerçekten üzüntü vericidir. Saflaşmaların ve ayrışmaların bu derece ayyuka çıktığı başka bir dönem yoktur. Bunun bu noktaya gelmesinin en önemli nedeni seçilmek için çaba harcayan adaylar, onları destekleyen siyasi partiler ve gruplarıdır.
Yazılacak ve söylenecek çok şey vardır. Saygım ve terbiyem bazı şeyleri yazmama engel oluyor. Türkiye Cumhuriyeti’ne inananlar veya inanmayanlar şeklindeki ayrışma gerçekten inanılacak gibi değildir. Türkiye Cumhuriyeti bizim canımız, ciğerimizdir. Kıbrıslı Türklerin TC’den ayrışması veya TC’yi sevmemesi mümkün olabilir mi? Bu konunun gündeme gelmesi dahi saygısızlıktır.
Seçilmek uğruna TC’nin desteğine sarılan veya TC’nin kendisini istemediği şeklinde mağdur edebiyatı yapanlar halkı saflaştırarak topluma zarar vermişlerdir. Bizdeki TC sevgisi seçim propagandasında kullanılacak kadar basit değildir. Bizler bu davaya kurucu cumhurbaşkanımız Rauf Raif Denktaş’ın “İki bayrak” şiirinin dizelerinde yer alan mısralar gibi bakarız. “Biri Anamur’da gurup, biri Girne’de şafaktır, Benim iki bayrağım var, Biri yurdumun tapusu, biri kan bedeli, haktır.”

 

Kalıcı olan devlet ve halktır…
+ -

Yorumlar kapalı.