Dr.Ziya Öztürkler
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Nereye aidim?

Nereye aidim?



Başkasının evini taşlamadan önce, kendi evimizdeki çatlakları sıvamayı unutmuşuz; bir söz vardır, “kimse sınanmadığı bir günahın masumu saymamalı kendini…”
Yaşanabilir bir toplum için insani değerlere ihtiyaç vardır; insanlık, insani değerlerle yücelir.
İnsanı insan olduğu için sevmek gerekir; maalesef ötekileşiyoruz.
Ötekileştikçe insani değerlerimizi kaybediyoruz; insani değerlerimizden taviz verdikçe suç işliyoruz.
Sonra nerden nereye geldik, diye hayıflanıyoruz; ayağı kayan insanlara gülüyor, onlarla alay ediyoruz.
Açığını yakaladım ben de hesabını sorayım diyoruz; kişisel çıkarların ön planda olduğu sadece “Ben” kavramının hüküm sürdüğü bir toplum yarattık.
Bana kimse tersini anlatmasın; başkalarının başarısızlığından beslenen ama üretmeyen bir toplum haline geldik…
Öğrenilmiş çaresizliği kabul edenler, bu ülkeden hiçbir şey olmaz deyip bu ülkenin menfaatlerinden en fazla yararlananlar, bırakın birkaç kişiyi suçlu ilan etmeyi…
“Siz de suçlusunuz,
Biz de suçluyuz,
Aslında hepimiz suçluyuz.”
Talep etmek…
Kişisel yatırımın temelinde ve özelinde kişisel talep vardır. Kişisel talep de döngü halinde yine kişiye döner. Bu yatırım topluma değil, kişinin özeline ve beklentilerine hizmet eder. Döngünün sonucunda toplumsal menfaatler olmadığı için kaybeden sonuçta toplum, kazanan ise kişiler olur.
Halk hareketlerinin temeli de inşallah kişilerin çıkar ve popülizm yerine düzenin daha iyiye gitmesi için kullanılır.
Bu düzenin yaratıcısı olarak sadece bizleri yönetenlere suçlama getireceksek; zannederim başlamadan pek çok şey bitmiş olacaktır.
Bugün ülkemizde yaşam olanakları istenilen düzeyde değilse herkesin bu çorbada bir tuzu vardır gerçeğini iyice tartışmak gerekir. Kişisel menfaat düzeninin içinde karşılıklı bir beklenti ve hareket tarzının teşkil ettiğini biliyoruz.
“Talep eden birey, işini yapan halkın seçtiği kişi” gerçeğini kabul etmek gerek. Bir başka değişle topluma hizmet edene değil; kişisel beklentilerimizi yerine getirene oy veriyoruz.
Ne zaman ki topluma hizmet sunanların yanında olacağız; o zaman bazı şeylerin değiştiğine tanıklık etme şansımız olacaktır.
Temel felsefe değişmedikçe yapılan hareket ve eylemlerin başarı getirmesi pek de mümkün olmayacaktır.
Gelecek nerde?
Gelecek konusunda genelde umutsuzuz; kime sorsanız, cevap belli…
Karamsarlık dolu cevaplar; o zaman geleceğinize kim yön veriyor?
Siz mi, başkaları mı?
Yükseköğretime geçiş sınavlarını ele alalım; memnun olan yok…
Herkese göre sistem hatalı; o zaman gelecek nerde?
Gelecek nerede? Üniversitede mi, yoksa hayatın tam da içinde mi?
Popülerlikle akademik hayatın bir bağlantısı var mı? Olduğunu sanmıyorum.
İnsan kendi hedefleri doğrultusunda hareket etmeli…
Öğrenci, bir meslek seçerken, kendini en iyi şekilde ifade etmesini sağlayacak, kişilik özelliklerine uygun, kendi karakter yapılarına uygun, kendini mutlu edecek bölümleri seçmeli…
Kişi meslek hayatı boyunca ve yaptıklarıyla psikolojik ihtiyaçlarını karşılar…
İnsan geleceğine yön verirken o mesleğin özelliklerini, getirisini ve kendi özellikleriyle uyumuna dikkat etmelidir…
Babam annem istedi diye değil; kendi isteğiyle var olmalıdır…
Tabii ki insan çevresinden, öğretmenlerinden, anne ve babasından etkilenecektir…
Onların görüşlerinden önerilerinden kendisine pay çıkaracaktır; ama kendi kararlarını kendisi verecektir…
Öğrenci ne istediğini iyi bilmeli; birincisi kendini iyi tanıyabilmelidir…
Kendini tanıma okul yıllarında olması gereken bir durumken, meslek sahibi olduktan sonra birey kendini tanıma şansı buluyor…
Bu da mesleğinin kendisine uygun olmadığını düşünen mutsuz bireylerin oluşmasına olanak sağlıyor…
Meslekleri tanıtma konusunda öylesine geç kalıyoruz ki çoğu zaman iş işten geçmiş oluyor…
Meslek seçimi konusunda, büyük hatalar yapan ve umduğunu bulamayan anne ve babalar…
Kendi hayalleri ve başaramadıklarına çocukları aracılığıyla ulaşmak istiyor…
Baskıcı ve dayatmacı oluyor…
Yardımcı olun, hayat tecrübelerinizi çocuklarınızla paylaşın…
Ama karar verici olmayın; bırakın meslek seçimini çocuğunuz yapsın…
İzin verin mutlu olsun; geleceğine siz değil, kendisini yön versin…

Nereye aidim?
+ -

Yorumlar kapalı.