Tıp doktorları için söylenen çok hoş ve oldukça esprili bir söz var, derler ki:
– Tıp Fakültelerinden, arada bir, Doktor da çıkar!
Bu esprinin nedeni, ilginçtir, tıp doktorları arasından ve sıklıkla yazar, şair, karikatürist ve bestecilerin de çıkması, kültür – sanat alanına yönelik düşünsel ürünleri ile kendilerinden söz ettirmeleridir.
Yukarıdaki espriye biçilmiş kaftan diyebileceğimiz en yeni örneğimiz de, Mağusa’nın sevilen Doktorlarından, Sn. Cemal MERT’tir.
Doktor – Yazar Sn. Cemal MERT, geçtiğimiz çarşamba akşamı, Mağusa’da, kültürel – sanatsal sohbetler ve etkinlikler özelinde güzel bir buluşma merkezi haline getirilen eski “Bandabuliya”da üç kitabını birden tanıttı.
Bu kitaplar;
1) Onuncu Köy (Dokuz Köyden Kovulanlar İçin – Kıbrıs Solu İçin Farklı Düşünceler)
2)Müşterisi Olmayan Dükkân Ya Da Yöneten Sol
3) Solcu Efendi – Barış ve Yeni Toplum İnşası.
1966 Limasol doğumlu Çocuk Sağlığı Uzmanı Dr. MERT, ilk kitabı için “Niçin Onuncu Köy?” başlığı altındaki soru için, şu açıklamada bulunur:
“Niçin
Onuncu Köy?”
“Türkiye’nin binlerce köyündendir Damalı. Tıpkı diğerleri gibi, bu köyün bir muhtarı, bekçisi, eğitmeni, arlısı arsızı, her bir şeyi vardır. Tabii bir de öğretmeni…
O, eğitim ordusunun neferlerinden biridir. Yemede, içmede, gezmede tozmada değildir gözü. Dünyaya doymadan, güzel evler, temiz sular, bakımlı çocuklar, çocukları uysallaştırmayan okullar görmeden ölürüm diye korkmaktadır. Köylere aydınlığı götürme savaşında yenilmekten bir de… Gel gör ki, bu uğurdaki mücadeleleri çetin geçer Öğretmenin. Verdiği savaşta köylüyü yanına alıp, haksızlığın, yolsuzluğun karşısında durdukça, doğruları söyledikçe yerinden edilir. Dahası, çok sevdiği mesleğinden… Ama Öğretmen yılmaz. Işığını saça saça o köy senin, bu köy benim dolanır. Böyle böyle, yolu Onuncu Köy’e düşer. Burada da onu benzer bir mücadele beklemektedir…
Fakir Baykurt, bu romanında, bir köy öğretmeninin yobazlığa, yolsuzluğa, bağnazlığa karşı, devrimci direnişinin ışığında, eğitim sorunlarına ve bürokrasinin o kayırmacı yaklaşımına değiniyor.” (Şemseddin Koçak.)
Kitapları ve mücadeleci kişiliği ile Türkiye ve dünya edebiyatında saygın bir yeri olan Türkiyeli yazar/eğitimci Fakir Baykurt’un, erken gençlik yaşlarımda beni çok etkileyen Onuncu Köy romanındaki öğretmenin mücadeleci anlayışına, -dünyamız çok değişmiş olsa bile- bana göre hâlen gereksinim vardır. Meşhur atasözümüz, “doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar” dese de, kendimize örnek alacağımız bir öğretmen ve gideceğimiz bir onuncu köy hep vardır.”
“Sol, Neye
Karar Verecek?”
Doktor-Yazar Sn. Cemal MERT, ikinci kitabına yazdığı önsözünde de “Sol Neye Karar Verecek?” ara başlığı altında – özetle – şöyle der:
* * *
“Sol, bu memlekette, tarihsel misyonunun güncel programı olan çözüm, barış, demokrasi, Avrupa Birliği’ne üye olma, sivilleşme ve Kıbrıslı Türklerin “kendi evlerinin efendisi olma/kendi kendini yönetme” mücadelesini taçlandırmak üzere hükümet olup olmamaya; uzun süre hükümette kalma başarısını gösterip statükoyu bertaraf edip etmemeye…” Solun Kıbrıs’taki güncel ana misyonu budur…
Sol, Kıbrıs’ta güncel ana misyonunu gerçekleştirmek üzere harekete geçmeden önce, geleneksel tüm tezlerinin geçerliliğini, Kıbrıs, Türkiye, Avrupa ve dünyanın yeni gerçekleri ile önyargısız ve eleştirel olarak test etmelidir. Bu yapılmadan ne hükümete gelmek ne de hükümette kalmak mümkündür.
Bu kitap, ülkemizin ve dünyanın gerçekleri ile yüzleşme, anlama, yeniden-öğrenme, eleştirme, ders çıkarma ve yeni programlar/kadrolar yaratma uğraşımıza bir katkı yapma güdüsü taşımaktadır.
Okuyucunun bilmesinde yarar olan bir husus ise solun, özellikle Marksizmin, iki boyutu olduğudur. Birincisi ideoloji diğeri ise eylemsel pratik…
Hükümete gelme ve halk yararına icraat yapma niyeti, -yani, benim deyişimle “yöneten sol” olmaya karar verme- ideolojik perspektiften kopmadan, güncel görevleri içeren hükümet programının hazırlanmasıdır.
Ve bu programa uygun kadrolaşmadır.
Bunlar, eylemsel pratiktir.
Değişimin ve gelişmenin öncüsü olan solu, sağcı değişimcilerden ayıran özellik ise değişim programının ilintilendirildiği ideolojidir.
Çünkü sol, güncel görevlerini evrensel tahayyülleri ile ilişkilendirmediği zaman sağdan farkını anlayamaz, anlatamaz, statükoyu aşamaz, statükoya esir olur. Seçimleri kaybeder, hüsrana uğrar, içine kapanır, tutuculaşır, misyonunu yitirir, halkı peşinden sürükleyemez.
CTP’nin, 1994-1996 hükümet deneyimi ve sonrasında 1998 – 2000 yılları seçim yenilgilerine, 2004-2009 hükümet deneyimi ve sonrasında 2009-2010 yılları seçim yenilgilerine baktığımızda gördüğümüz tablo aynen budur.”
“Eleştirel Akıldan
Hoşlanılmıyor…”
Sn. MERT, “Solcu Efendi” adlı üçüncü kitabına yazdığı önsözünde ise yine önemli bir konuya dikkat çeker, eleştirel akla olan tahammülsüzlüğe vurgu yapar ve – özetle – şöyle der:
* * *
“Eleştirel aklın, Kıbrıslılar tarafından hoş karşılanmadığını tarihsel yaşanmışlıklardan biliyordum ama içlerinde bulunduğum CTP’liler dahil, Kıbrıslı Türk solcular tarafından da hoş karşılanmadığını yaşarken öğrenmiş oldum. Bu da başka bir “travma!”.
Sosyalist eleştiri – özeleştiri, ders çıkarma ve öğrenme yetimizde beklenen kabiliyetin yeterince üretilememesinin başlıca nedeni, kanımca, genelde Kıbrıslı Türk solunun, özelde de CTP’nin, geçmiş bu kadar zamana karşın, evrensel sol felsefe ve pratiğin öngördüğü çağdaş kurumsal yapıları yeterince oluşturamaması ve/veya yine çağdaş sol entelektüel birikimi büyük oranda ıskalamış olmasıdır. Ki kitaplarımdaki bazı makalelerde bunlara da değindim.
Bunları niye dert ediyorum?
Kanaatimce, Kıbrıslı Türklerin şu aşamadaki ana hedefi – vizyonu, “Kıbrıs’ta barış ve yeni toplum inşası” olmalıdır. Halkın, bu hedefi, bu vizyonu gerçekleştirebilmesinde esas öncüyse, tarihsel nedenlerden ötürü, başta CTP olmak üzere, topyekûn Kıbrıslı Türk soludur.
İşte, “Solcu Efendi” kavramı da buradan türemektedir.
Bu öncü, bu misyonu yerine getirecekse, öncelikle kendi bünyesinde, çağdaş kurumsal yapıları oluşturmayı ve çağdaş sol entelektüel birikime erişmeyi hedeflemelidir. Daha önce de dediğim gibi, “Yöneten Sol” olmak da, “Kıbrıs’ta barış ve yeni toplum inşası”nı gerçekleştirmek de, çağdaş kurumsal yapılar ve çağdaş sol entelektüel birikim olmadan mümkün değildir.
Ama okuyucu bilmelidir ki, bu hedeflere ancak kolektif, katılımcı ve engin gönüllü bir tartışma seferberliğiyle ulaşılabilir. Benim de derdim, tartışma seferberliğine bir nebze de olsa katkı koymaktır.”
* * *
Geleceğe yönelik toplumsal hafızamızın korunması ve yaşatılması ile yazınsal arşivlerimizin bir “çıngı” daha zenginleştirilmesi çabasında, üç önemli kitap, daha kazandık…
Söze başlarken, hoş bir espriden hareketle, ne demiştik?
– “Tıp Fakültelerinden, arada bir, Doktor da çıkar!”
Bu bir, şaka elbette…
Fakat, sosyal yaşam yolculuğumuz içerisinden “arada bir” yazar, şair, besteci, ressam çıkması da ne kadar güzel ve ne kadar da övgüye değer bir sevinçtir, şu yorgun – şu yaralı coğrafyamızda…
Nice kitaplara Sn. MERT, nice hafızalar taşıyabilmek daha, yarınlara, kutlarım Doktorumuz…







Yorumlar kapalı.