Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Say babam, sayalım (3)

Say babam, sayalım (3)



   Geçtiğimiz Pazartesi ve Perşembe günkü yazılarımıza, devam ediyoruz…
   Neydi sorumuz?
   -”Kıbrıs Sorunu” denene 60 yıldır (1963 – 2023) “Çözüm!” arayan BM Genel Sekreterleri ile yine bu yıllar arasında “Garantör Devletler” olan Türkiye, Yunanistan ve İngiltere’nin “Devlet Başkanları” ile “Başbakanları”,kimlerdi?
   Ki… Büyük çoğunluğu, çoktan göçtüler hayatlarından ve hayatlarımızdan…
   Geçtiğimiz gün, Makarios’tan Anastasiadis’e uzanan süreçte Rum komşu liderlerini de yazdık, bir biz kaldık geriye.
   Ve şimdi, sıra bizde… Bize gelince:
   (Toplum lideri Dr. Fazıl Küçük’ü unutmamak üzere)
   Cumhurbaşkanlarımız Rauf Raif Denktaş, Mehmet Ali Talat, Dr. Derviş Eroğlu, Mustafa Akıncı ve Ersin Tatar da son 60 yıl içerisinde “Görüşmeci” kimlikleri ile çözüm arayışlarına emek verenlerimiz oldu.
   Ancak; Cumhurbaşkanlarımızın çalışmalarına “Meclis” ve “Hükümet Kabineleri” olarak katkı sağlayan “Meclis Başkanlarımız” ile “Başbakanlarımıza” geçmeden önce, şu iki ayrıntının altını genç nesil için çizmemiz gerekiyor:
   1) Kıbrıslı Türklerin, 1963 – 1976 yılları arasında “Başbakanları” hiç olmadı.
   Bu yıllar arasında yönetimde bulunan “Hükümet Kabineleri” ise “Bayraktarlığa” bağlı olarak seçilmekte ve dönemin özel durumuna haiz bu kabinelere de ya Dr. Fazıl Küçük veya Rauf Denktaş Başkanlık yapmakta idi.
   “Başbakanlık” makamı ise ilk kez 20 Haziran 1976 tarihinde gerçekleştirilen Milletvekilliği Genel Seçimleri sonrasında oluşturuldu.
   2) “Kıbrıs Cumhuriyeti” kurulduğu zaman, “Türk Cemaat Meclisi” vardı. Bu meclis;
   16 Ağustos 1960 tarihinde bağımsızlığını ilan eden ve anayasası uyarınca iki kesimli (Türk – Rum) bir yapıya sahip olan “Kıbrıs Cumhuriyeti”nde yalnızca Türkler arasından seçilen kişilerden oluşan bir meclisti.
   Dolayısıyla “Meclis Başkanlarımızın” varlığı, “Başbakanlarımızdan” önce gelir.
   Meclis Başkanlarımız:
   Rauf Raif Denktaş (2 kez), Dr. Orhan Müderrisoğlu, İsmail Bozkurt, Osman Örek, Oğuz Ramadan Korhan, Nejat Konuk, Hakkı Atun (2 kez), Dr. Vehbi Zeki Serter (2 kez), Ayhan Halit Acarkan, Dr. Ertuğrul Hasipoğlu, Dr. Fatma Ekenoğlu (3 kez), Dr. Hasan Bozer, Dr. Sibel Siber, Teberrüken Uluçay, Önder Sennaroğlu, Zorlu Töre…
   Başbakanlarımız:
   Osman Örek, Mustafa Çağatay, Nejat Konuk (2 kez), Hakkı Atun, Mehmet Ali Talat, Ferdi Sabit Soyer, Dr. Derviş Eroğlu (3 kez), İrsen Küçük, Sibel Siber, Özkan Yorgancıoğlu, Ömer Kalyoncu, Hüseyin Özgürgün (2 kez), Tufan Erhürman, Ersin Tatar, Ersan Saner, Dr. Faiz Sucuoğlu, Ünal Üstel.
   Toparlayalım:
   Demek ki neymiş? Kıbrıslı Türkler de şu son 60 yılda;
   * 5 Cumhurbaşkanı + 1, Dr. Fazıl Küçük,
   * 16 Meclis Başkanı,
   * 17 Başbakan… ile “Kıbrıs sorununa çözüm arayışında” zihin yormuşlar, emek vermişler, kararlar üretmişler, müzakereler sürecine katkı sağlamışlar, sağlamaya da devam etmektedirler…
   Sonuç? Sonuç yok!
   Ve ne yazık ki, içimizden kimileri, yıllar yılı önce Kurucu Cumhurbaşkanımız Sn. Denktaş’ı, sonra Sn. Eroğlu’nu ve son iki yıldan günümüze de “Eşit egemen iki devlet” tezini savunduğu için Sn. Tatar’ı “çözüm karşıtı!’ olmakla suçladılar, suçlamaya da hâlâ, devam etmektedirler…
   Tamam…
   Sn. Denktaş’ı, Sn. Eroğlu’nu ve Sn. Tatar’ı “çözüm karşıtı!” diye kabul edelim bir an…
   Peki ya Sn. Talat ile Sn. Akıncı da mı çözüm karşıtıydılar?
   Üstelik; Sn. Talat’ın karşısındaki muhatabı da AKEL eski Genel Sekreteri Sn. Dimitris Hristofyas değil miydi?
   Ve yine Sn. Talat değil miydi, onca uğraşısına karşın yine sonuçsuz kalıp da, nihayetinde; Güney Kıbrıs’ta 3 Ekim 2004 tarihli “Sunday Mail” gazetesine verdiği demecinde, “çözüme ulaşılması için adım atması gerekenin Rum tarafı olduğunu” da söyledikten sonra;
   – “Top şu an Rumlarda ve bunun üzerinde oturuyorlar. Atatürk Meydanı’nda kendimi mi asayım? Kıbrıs Rumları için yapabileceğim başka bir şey kalmadı” demek zorunda kalan?
   Sn. Talat’a bunu söyletmek durumunda kalanlar, Crans Montana günlerinde de bu kez Sn. Akıncı’ya ve 7 Temmuz 2017 günü basına verdiği demecinde, çözüme yönelik olarak;
   – “Bu bizim neslin son şansıdır” dedirtmediler mi Limasollu hemşerisi Sn. Anastasiadis karşısında?
   Hadi, bir kez olsun, eskilerin dediğince, “eğri oturup doğru konuşunuz” lütfen…
   Sn. Talat ile Sn. Akıncı da Sn. Denktaş, Sn. Eroğlu ve Sn. Tatar gibi “Çözüm Karşıtı!” mıydı?
   Kıssadan hissesi:
   Bir hafta önce, gecenin bir yarısı televizyon kanallarından birinde izlediğim bir sinema filminden yola çıkarak, nerelere geldik…
   – “Say babam, sayalım” dedi çocuğu ile oynayan baba sinema filminde, biz de babaya uyduk ve “Kıbrıs Sorunu” üzerinden kendi sayılarımızla birlikte her harfin karşılığı olan bir ismi saydık…
   Saydık da, dön dolaş, en sonunda biz, nereye geldik?
   Yok yok…!
   60 yıldır, yüzlerce ve yüzlerce insana rağmen çözülemeyen “Kıbrıs Sorunu”nun gayrı çözümü için, Büyük İskender gibi kaba kuvvete dayanan “Gordion Düğümü”nü örnek vermeyeceğim fakat… Hani o, suçu hep kendimizde, Kıbrıs Türk liderlerinde ve halkının çoğunluğunda arayanlara, bir hatırlatma yapacağım yalnızca…
   Bakınız ne diyor, Kıbrıs Rum Yönetimi’nin eski Dışişleri Bakanlarından Nikos Rolandis, 15 Şubat 2008 tarihinde Güney Kıbrıs’ta yayınlanan “Alithia” gazetesinde yayınlanan makalesinde:
   REDDETTİK…
   1) 1948: Toplantı… Reddettik.
   2) 1955-1956: Harding Önerileri… Reddettik.
   3) 1956: Ratcliffe Anayasası… Reddettik.
   4) 1958: Mac-Millan Plânı… Reddettik.
   5) 1959-1960: Zürih-Londra Anlaşmaları…
   Başlangıçta bu anlaşmaları kabul etmiş olmamıza rağmen, sonuç olarak 1963 yılında reddettik (Anayasayı değiştirme çabası)…
   6) 1964: Acheson Plânı… Reddettik.
   7) 1972: Klerides-Denktaş Anlaşması… Reddettik.
   8) 1975: İki Toplumlu Çözüm… Reddettik.
   9) 1978: İngiltere – ABD-Kanada Plânı… Reddettik.
   10) 1981: Waldheim Değerlendirmesi… Reddettik.
   11) 1983: Perez de Cuellar Göstergeleri… Reddettik.
   12) 1985-86: Perez de Cuellar’ın Birleştirilmiş Belgeleri… Reddettik.
   13) 1992: Gali Fikirler Dizisi… 1993 yılında reddettik.
   14) 1997: Annan Önerileri, Troutbeck-Glion… İlerletilemedi.
   15) 2002-2004: Annan Plânı… Reddettik.
   *     *     *
   Kısacası Sn. Rolandis, 1948’den başlamak üzere, 2004’e kadar uzanan süreçte Kıbrıs Sorunu’nu çözmek için yapılan 15 öneriyi de reddettiklerini belirtir ve şöyle der:
   – “Kıbrıslı Rumların son 60 yılda en büyük başarısı, Kıbrıs’ı ikiye bölmek oldu”…
   Ve şimdi, naçizane bir merakla, içimizdeki kimilerine(!) ve üç köşe yazısı boyunca tarihsel – belgesel araştırmalara dayalı kafa yorduktan sonra, sormak isterim:
   – “Cumhurbaşkanımız Sn. Tatar, 60 yıldır çözülemeyen “Kıbrıs Sorunu” sonrasında, artık, “Eşit, egemen iki devlet” tezini savunurken günümüzde; sizler, hâlâ daha Sn. Rolandis’ten daha mı “Gerçekçi”, daha mı “Dürüst” ve daha mı “Rum’sunuz?”…
   Yoksa daha, Sn. Rolandis gibi ben de, say babam, sayayım mı?
  

Say babam, sayalım (3)
+ -

Yorumlar kapalı.