Erçin Şahmaran

Yüzleşme



Tarih, anlatanlara göre çoğu zaman değiştirilmiştir.
Tarihi anlatanlar genelde anlatmak istedikleri ve esas olarak anlaşılmasını istedikleri şekilde anlattılar, yazdılar, öğrenilmesini sağladılar.
Ülkemizin tarihini biliyor muyuz?
Ezberlenmiş tarihten bahsetmiyorum, Osmanlıdan, İngiliz’e, Cumhuriyet döneminden, KKTC’ye, sırf bir bakış açısıyla değil, en başta kendiyle yüzleşerek.
Bu yazının başlığıyla beraber, yüzleşme kelimesini sırası geldikçe kullanacağım.
Çünkü bu ülkede, en eksik mesele yüzleşmek, ya da yüzleşmemektir. 
Anlatılanın dışında, olabildiğine objektif şekilde, cesurca, olgunluk ve iyi niyetle.
Bu önemli bir eksikliktir.
Önemli ve esas olan bir başka nokta ise yüzleşmekten korkmaktır.
Yüzleşmekten korktukça, doğrudan, paylaşmaktan, daha sağlam adımlar atmaktan uzaklaşılır.
Kendiyle, tarihiyle, Kıbrıs özelinden bakarsak, Türk’ü ile Rum’u ile yüzleşme ve özeleştiri sorunu, kafalardaki en büyük ve en tehlikeli sorundur.
Kıbrıs sorunu çözülmelidir, ondan da önemlisi toplumların, Türk ve Rumların barışmasıdır.
Çok mu zordur, görünen o ki şuan için çok zordur.
Toplumsal yüzleşmelerden, af dilemeye gitmedikçe ve sadece kendini haklı görmekten uzaklaşılmadıkça, paylaşmaktan da uzaklaşılır.
Bu ülkenin, sorununun esas kaynağı paylaşmaktır veya paylaşmak istememektir.
Yüzleşme dedim ya, bunu salt Kıbrıslı Türkler ve Rumlar ekseninde düşünmemek gerek.
Peki, kuzey Kıbrıs’ın kendi içindeki esas sorunu nedir?
Bir anda birleşen kitleler, nasıl olurda bir anda bölünür.
Bu kadar öfke ve tahammülsüzlük ne ara birikti ki.Yüzleşme diyorum, bunun yanında, hep kendini haklı görmek de koca bir yanlış.
“Ben hep haklıyım, ben yaparım sizler buna uyarsınız” ne büyük bir haksızlık.
Yine toplumun gerildiği, bölündüğü, kutuplaştığı bunun siyasete uyarlandığı günler yaşıyoruz.
Bölünmüş kitleler olarak, yalnızlaşıyoruz.
Önceden, geçmişten, yaşananlardan ders almamışçasına.
Benim kitlem, benim karşımda olanların kitlesi, bu yaklaşım, ne kadar büyük bir hata.
Oysa anlamak gerek, insanları, toplumu, yıllardır süren belirsizliğin, buyurganlığın, “tek söz benim” denen baskının, biriken öfke ve enerjinin yarattığı patlamayı.
Anlamak ve saygı duymak gerek, birinin ne kadar hakkı varsa bir diğerinin de o kadar hakkı vardır.
Kıbrıslı Türkler, kendi geçmişleriyle, hata ve doğrularıyla da yüzleşmeli.
Bu yüzleşmeden, “amaları, fakatları, keşkeleri” çıkartarak, siyasi tercihlerden, geleceğe dair beklentilere kadar, samimi bir süreç yaşamalı.
Yüzleşmemek, gerçeklerden kaçmak, kendi kendini kandırmak demektir.
En başta kendine samimi olmak, birçok yanlışı doğruya çevirmeye yetecektir.
Dönem sağduyu dönemidir, dönem her görüşe, her fikre saygı dönemidir.
Toplumsal gerilimden kazanmak, sadece bu güne mahsus.
Fikirlerin tartışılacağı, yüzleşmelerin olacağı, hep kendini haklı görmenin sadece zarar vereceği günlere doğru giderken, topluma yön verenlerin, bir değil, binlerce kez düşünüp, öyle konuşmak ve adım atmak sorumluluğu artıyor.
Bugünün yanlışları, dünün doğruları diye yapılanlardır.
Yanlışlardan ders almak ise en büyük kazançtır.

 

Yüzleşme
+ -

Yorumlar kapalı.