“Sofraya katkımız yok”

İçinde bulunulan şartlardan, olumsuz etkilenmeyen var mı?
Mutlaka bu ortamı fırsata çevirenler de olmuştur.
Ancak genel olarak, durum iyi değil.
Kim veya kimler, hangi sektör veya sektörler, fark etmeksizin, pek çok kesim olumsuz etkilendi.
Devletin kaynaklarıyla, kaynağın en verimli şekilde kullanılmasıyla ilgili bir yığın öneri, onlarca fikir ve politik planlama sıralandı, anlatıldı.
Hemen her kesim, her sektör, en başta kendi sıkıntılarıyla ilgili olmak üzere bir hareket alanı ve yapılabileceklerden oluşan öneri paketleri sundu.
Devletin geliri olmadığı için kaynakları da sınırlıdır.
Bu herkesin malumu, esas sorun, geliri olmayan devletin, giderlerini karşılamakta zorlanacağı gibi, geliri düşen veya olmayan herkesin de giderlerini karşılamakta zorlandığıdır.
Dün de yazdım, belli fonlar, vergiler aşağıya çekilebilir, hatta sıfırlanabilir.
Bu, insanların alım gücüne, devlete olan vergi sorumluluğuna olumlu etki yapar.
Piyasa ucuzlar, insanlar, sektörler, işletmeler ellerindeki kaynağı, daha verimli kullanır.
Kıbrıs Türk Toplu Taşımacılar Birliği Başkanı Menteş Aytaç:
“Mart 2020’den beridir, çalışmamasından dolayı hükümetten, seyrüsefer, muayene, T izni belgesi ücreti, yıllık vergi, çalışanların sosyal sigorta ve ihtiyat sandığı ücretlerinden muafiyet ile geliri olmayan turizm taşımacılarına, 15 bin TL hibe talebinde bulunduk. Kullanmadığımız yolun vergisini neden ödeyelim? Soframızdaki yemekte, katkımız yok. Üzülüyoruz. Bu yaşta ailemizden harçlık mı alalım?”
Bu sorular ve beklentiler haksız mı?
Pandemi sürecinin en mağdur sektörlerinden biri de toplu taşımacılıktır.
Toplu taşımacılık sektörü, çok ciddi ve büyük yatırımlar, maddi kaynaklar gerektiren bir sektör.
Pasta belli, piyasa ve rekabet belli, kriter olmadığı için sektörü koruyan bir uygulamada yok.
Trafik keşmekeşine, turizm ve üniversite taşımacılığına, alternatif olabilecek, kapsam olarak çok geniş bir ala yayılabilecek büyük bir sektör yaratılabilirdi.
Bu elbette iyi bir planlama ile ancak yapılabilirdi.
Normal yolcu taşımacılığı zaten yok, okullar kapalı, turizm sektörüne yönelik, taşımacılık ve ulaşım zaten sıkıntılı konu, üniversite sektörüne yönelik taşımacılık en başından problemli, onlarca çalışan, araç, çok uzun bir zamandır işsiz, boşta.
Şimdi çalışmayan, geliri olmayan, bu insanlar, bu sektör, devlete karşı yükümlülüklerini nasıl yerine getirsin, nasıl seyrüsefer, vergi, harç ödesin.
Dün, bu yazının yazıldığı saatlerde, sorunlara yönelik, birlik ve bakanlık görüşmesi devam ediyordu.
Sorunların önemli bir bölümünün çözüldüğü, ancak esas sıkıntılarda ilerleme olmadığı bilgisini aldım.
Bir orta yol bulunacaksa, bunu zorla yapmanın kimseye faydası yok.
Ve bu sektör bir bütündür, kazanç varsa, herkese var, kazanç yoksa, kimseye yok.
Böl yönet çok eski ve her zaman geçerliliği olan bir yöntemdir.
Taşımacılık konusunda da, aynı sektör farklı iki yapıya bölündü.
Herkes birbirine suçlamalar getiriyor, herkes bir diğerinin kollandığını söylüyor.
Taşımacılıkta en başta bu bölünme ortadan kalkmalı, aynı hedef için ortak hareket edilebilmesi başarılmalı.
Yoksa, herkes kaybedecek.