(Cumhuriyetin 40. Yıl Dönümünde Kurucu Cumhurbaşkanı Sn. Rauf Raif Denktaş’ın Anısına)
* * *
Yıl, 1942.
İkinci Dünya Savaşı, hâlâ, bütün dünyayı kasıp kavurmaktadır.
17 yaşındaki Denktaş’ın, Mağusa Kaza Mahkemesi’nde tercümanlık yaptığı günlerde, Dr. Fazıl Küçük’ün sahibi ve başyazarı olduğu Halkın Sesi gazetesi de, yayınlanmaya başlar…
Yayınlanan yazılardaki düşünceler, Denktaş’a, babasıyla arkadaşlarının saatler süresince yaptıkları, konuşmaları anımsatır…
Sonraki yıllarda, her ikisi de, uzun yıllar Kıbrıs Türk halkının sesi – lideri olacak olan Dr. Fazıl Küçük ile Rauf Denktaş, ilk kez, Halkın Sesi gazetesinin yayınlanışıyla birlikte, 1942 yılının Mart ayı sonlarında tanışırlar.
Bu tanışmada Dr. Küçük 36, Denktaş 18 yaşındadır.
* * *
“… Halkın Sesi… Halkın Sesi… yeni çıktı” diye gazete satılıyor, aldık bir tane ve babamın arkadaşlarıyla konuştukları, beni de daima yanında taşıdığı için babam, kulak misafiri olduğum, rahmetli SÖZ gazetesinin sahibi Remzi Okan Bey, Con Rifat gibi kişilerle yapılan konuşmalarda İngilizlerden neler istiyoruz, Müftülüğü lâğvetmişler, Fetva Emini diye bir memur tayin etmişler, okullara müdahale var, Evkafı devralmışlar, Evkaf malları baba malı gibi Rumlara dağıtılmakta, satılmakta, kanunsuzluk yapılmakta, şikâyetler hep bunlar…
Bunlarla ilgili, Enosis’le ilgili yazılar falan görünce çok heyecanlandım ve Dr. Küçük’e bir mektup yazdım, evvelâ tebrik ettim. Cumartesi tatilde de yanına gittim. Kliniğine gittim. Sigara içerdi Allah rahmet eylesin, çok sigara içerdi, dumanlar arasında beni kabul etti. Dediği şu:
– “Allah’ın işine bak. Ben öğrenciyken babanla, arkadaşlarıyla, Remzi Bey’le ve diğerleriyle her tatilde Kıbrıs’a geldiğimde buluşur ve bu konuları konuşurduk. Şimdi Hakim Raif Bey’in oğlu gelmiş, benimle bunları konuşuyor…”
* * *
Rauf Denktaş’ın, Halkın Sesi gazetesinde yayınlanan ilk yazısı, 19 Mart 1942 tarihlidir…
Halkın Sesi, henüz, yayın yaşamında ilk haftasını, tamamlamaktadır.
Denktaş’ın, “Girneli D” rumuzuyla yazdığı bu ilk yazısı, Kıbrıs Türk basınının önemli isimlerinden ve Söz gazetesi sahibi, başöğretmen, merhum Mehmet Remzi Okan’la ilgili bir yazıdır…
Mehmet Remzi Okan, aynı zamanda, babası, Hâkim Raif Bey’in de – tıpkı, Con Rifat gibi – en yakın dostlarından biridir.
Denktaş; hem Mehmet Remzi Okan’ı, hem, “Masum Millet” gazetesi sahibi ve başyazarı, merhum Con Rifat’ı, çocukluktan gelen anılarıyla, şöyle anlatır:
* * *
– “…Remzi Bey bu halkın milliyetçilik mücadelesinde müstesna yeri olan bir gazetecidir, Karpazlıdır. “Karpaslı Remzi” diye imza atardı. Çünkü Con Rifat, muhalifi, onun da çıkardığı “Masum Millet” diye bir gazete vardı, “Karpaslı Remzi, Karpaslı Remzi” diye kendisine sataşırdı. O da soyadları çıktığında hem “Okan” ismini aldı, hem de “Karpaslı Remzi Okan” diye imza atmaya başladı.
Şimdi, Remzi Bey, dediğim gibi babamla, arkadaşlarıyla toplanırlar ve hep Kıbrıs Türklerinin durumu, Evkaf mallarının gasp edilmesi, Rumlara mal edilmesi, bunlarla konuşurlar, dertleşirlerdi…
– ….Türkiye’de Harf İnkılâbı yapıldığında Remzi Bey hemen Çankaya’ya gitti… Çankaya’ya çıktı. Atatürk’ün yaverini gördü, dedi ki:
* * *
– “1923 Lozan Antlaşmasıyla bizi milli hudutlar dışında bıraktınız. Bizim suçumuz yok. Şimdi Harf İnkılâbı yaptınız, eğer biz de yapmazsak, Türklük açısından da sizden kopacağız ve yavaş yavaş Rumların içerisinde asimile olacağız. Ama bizim paramız yok, harf alıp yeni bir duruma geçmek için, yardım istemeye geldim.”
* * *
Kendisine derler ki:
– “Biraz sonra sizi aratırız, nerede kalıyorsunuz”, “falan yerde kalıyorum…”
Bir hafta sonra aratıyor yaver, bir zarf veriyor kendisine. İçinde para, üstünde adres var. Diyor ki:
– “Gazi Paşa sizi alnınızdan öpüyor. Doğru yoldasınız. Yardıma devam edeceğiz. Bu yerden harflerinizi alınız.”
Alıyor ve yeni harflerle SÖZ gazetesi çıkmaya başlıyor. Başlangıçta her iki; hem eski hem yeni harf, ondan sonra tamamen yeni harflerle ve Türkiye, Anavatan, Türklük, Gazi Mustafa Paşa diye yazılar devam ediyor…
…Remzi Bey ikide birde hapse de atılıyor yazıları nedeniyle yahut tutuklanıyor. Babam bana küçükken, “iyi bir gazeteci olman lâzım, avukat olman lâzım” dediğinde, aklımdan “bu babam beni hiç sevmiyor, hapse gideyim istiyor!” diye geçmişti hep küçük yaşlarda… Hepsine rahmet eylesin…
* * *
Denktaş, yine çocukluk yaşlarından tanığı “Masum Millet” gazetesi sahibi ve başyazarı “Con Rifat”la olan anılarını da şöyle anlatır:
* * *
– “Con Rifat,başlı başına bir adamdı. Kültürlüydü…
Lozan’da, biliyorsunuz, “Hakkı hıyar” denilen seçme hakkı verilmişti Kıbrıs Türküne. İsteyen, Türk vatandaşlığına devam edebilirdi. Con Rifat, Türk vatandaşlığında devam etmeyi yeğlemişti ve öyle devam ediyordu. Tabii yabancı vatandaşlığı seçtiği için de her yıl, ikâmet tezkeresini yenilemesi lâzımdı…
* * *
Cumartesi günkü köşe yazımızda, devam etmek üzere.
* * *
NOT: Bu yazı dizisiyle ilgili olarak, Dt. Sn. Sami Solyalı Bey’den, “Baf’ın Aybifan köyünden” cümleme düzeltme geldi. Sayın Solyalı, “Aybifan köyü Baf’ta değil, Solya bölgesindedir. Bunlar, iç içe köylerdir. Denktaş Baf’ta, babası Aybifan’da doğdu” bilgisini verdi. Sn. Solyalı’ya, yazı dizisine göstermiş olduğu ilgi, hassasiyet ve bilgilendirmesi için, çok teşekkür ederim.







Yorumlar kapalı.