Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. İsim, Eşya Memleket ve Hayvan…

İsim, Eşya Memleket ve Hayvan…



Kütüphanemde ayrı bir yere ve öneme sahip muhteşem kaynak kitaplarımızdan biri de, “Kıbrıs Türk Çocuk Oyunları” adlı kitaptır.
Çok değil, daha yakın bir zamanda; 14 Eylül 2021 günü, 79 yaşında hayata veda eden değerli eğitimci ve araştırmacı yazar, saygıdeğer büyüğümüz Sn. Oğuz Yorgancıoğlu’nun imzasını taşıyan bu çok değerli kitap içerisinde, geçmiş yüzyıla değin uzanan 232 tane çocuk oyunumuza ilişkin bilgiler yer alır.
Ne yazık ki günümüz çocukları, bugün artık, ninelerini dedelerini anne ve babalarını büyüten bu oyunların çoğunluğundan habersiz ve bu oyunların çoğunluğu ile hiç tanışmadan, büyüyen çocuklardır…
Günümüz teknolojisinin cep telefonları ve tabletleri son yirmi yıl içerisinde ve de büyük bir hızla geleneksel çocuk oyunlarımızı unutturmuş, arkadaş gruplarının ortak paylaşımlarını erozyona uğratmış, yalnızlıkları çoğaltmış ve en önemlisi kendi oyun ve oyuncağına dair yaratıcı zihni, hayal gücünü, düş ve düşünce ufkunu karartarak, teknolojik sunumlara teslim etmiştir.

* * *
Elbette ki insana ve hayata kazandırılan teknolojik buluşların tümüne de sırtımı dönmüyor, reddetmiyor, kullanıyor ve kullanmaya da devam edeceğim.
Ancak, teknolojinin insanlığa kazandırdığı hız, hizmet ve hayatımızı kolaylaştıran – yaşam kalitemizi süreli olarak üstlere tırmandıran gerçek ne denli önemliyse; başta, avuç içerimizde ve ceplerimizde taşıdığımız telefonlar ve tabletler olmak üzere onlara kul – köle olmak ve hastalık derecesinde bağımlılıklarına teslim olmak da o kadar yanlış, tehlikeli ve mutlak surette kontrolleri altında değil, kontrollerimiz altında kalmaları gerektiği, inancındayım…

* * *
ABD’nin Harward Üniversitesi’nden Kevin Harringerve Kimberly Thomson adlı iki bilişim uzmanı uzun soluklu bir çalışma sonucunda, 396 bilgisayar oyunundan rastgele 81’ini seçer, inceler ve bu oyunların;
% 94’ünün şiddet,
% 15’inin cinsellik,
% 14’ünün argo konuşma,
% 2’sinin de tütün ve alkol kullanımını teşvik ettiğini saptarlar.
Oxford Üniversitesi’nden Dr. Luci Wiggs ve ekibi ise 1.000 aile üzerinde yaptıkları araştırma sonucunda şu değerlendirmede bulunur:
– “Çocuklarda, daha önceki nesillerde saptanmayan, uyku sorunu ortaya çıkmıştır”
Bunun en büyük sebebinin çocukların odalarında bulunan çeşitli elektronik eşyalar olduğunu belirten ekip, anne – babalara şu uyarıda bulunur:
– “Çocukların elektronik eşyalarla erken yaşlarda tanışmaları, onların gelecekteki başarıları için gereklidir. Fakat çocukların uyku sorunuyla karşı karşıya kalmaları da onların sağlıkları açısından kötüdür. Bu yüzden en sağlıklı çözüm, elektronik eşyaların odalarında bırakılmamasıdır.”

* * *
Yukarıda dediğimizce:
Çocuklarımızın; cep telefonlarının, tabletlerin ve benzeri elektronik cihazların kontrolleri altında değil, kontrollerimiz altında olmaları önemli.
* * *
Günümüzde unutulan, oynanmayan çocuk oyunlarımızdan biri de “Memleket Oyunu” idi…
Bu oyunu “İsim, Eşya, Hayvan” diye anımsayanlarımız da vardır elbette.
Bilgi dağarcığımızı zenginleştiren, zihinsel varlığımızı okumaya, araştırmaya ve öğrenmeye yönlendiren bir genel kültür oyunuydu bu…
En güzel özelliklerinden biri de katılımcı, paylaşımcı ve dostluk – arkadaşlık birlikteliğini teşvik eden bir oyun olması idi…
Oyuna katılımda sınır yoktu. En az 2 çocukla oyuna başlandığı gibi, 5, 10, 15 kişi daha katılabilirdi… Her çocuğun elinde boş bir kâğıt ve kaleminin olması, oyunun başlaması demekti.
Her yerde oynanabilen bir oyundu; evde veya dışarıda…
Herkes, elindeki boş kâğıdı üzerine ve belli bir aralıkla, İsim, Eşya, Memleket, Artist, Meyve ve Hayvan yazardı…
Çocuklardan biri, içinden, sessizce a, b, c, ç, d, e…harflerini saymaya başlardı… Bir başka çocuk, ansızın, “Dur” derdi… Harfleri sayan durur ve oyuna katılanlara, en son hangi harfte kalmışsa onu söyler, oyuna katılan tüm çocuklar da aynı anda kâğıtlarına o harfle başlayan bir İsim, Eşya, Memleket, Artist, Meyve ve Hayvan vs. ismini yazardı…
Örneğin (K) harfi verilmişse, İsim başlığının altına Kemal, Eşya başlığının altına Kaşık, Memleket başlığının altına Kıbrıs ve benzeri şekilde devam ederek tüm başlık altlarını tamamlardı…
Tıpkı bir tombala çekilişi gibi…
İsim sırasını ilk bitirenle birlikte, oyunun, o turu da biterdi…
Her kelime, 10 puandı…
Hiç kimsenin yazmadığı bir kelimeyi yazan 10 puan alırken, aynı kelimeyi iki çocuk yazmışsa 5’er, üç çocuk yazmışsa 3’er puan alırlardı…
Bir sonraki oyunda daha çok puan toplamak için de, her çocuk bol bol kitaplar ve ansiklopediler okur, kelime bilgisini çoğaltır, haritalardan memleketler öğrenir ve genel kültürünü süreli olarak geliştirirdi…

* * *
Kıssadan hissesi…
Hiç kimsemizin reddedemeyeceği bir gerçeğimizdir ki…
Artık okullarımızda öğretmenlerin verdiği ödevler Google’dan sorulmakta, kes yapıştır yapılmakta ve sınıfa, birbirinin aynı – kopyası ödevler taşınmaktadır.
Emeksiz, çabasız, araştırmasız…
20 – 25 kişilik bir sınıf ödevinde isim aynı, eşya aynı, memleket aynı…
Ve her geçen gün 10 puan alan çocuklarımız azaldıkça, azalmakta…
Çoğalansa uyku sorunları, şiddet eğilimleri, tütün ürünü kullanımlar ve argo konuşmaları!
“Merhaba” bile yazmıyorlar artık, birbirlerine…
“mrb”; yeter de artar bile ne acı, çocuklarımıza (!)

İsim, Eşya Memleket ve Hayvan…
+ -

Yorumlar kapalı.