Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Şairler ve ağıtlar…

Şairler ve ağıtlar…



   Hiç uzatmadan, hemen altını çizeyim:
   Yıllardan beri çokça şiir yazdığım ve yazdıklarımı da neredeyse hemen her gün sosyal iletişim sayfam olan facebook’ta paylaştığım için bana “Şair” diyenler ve beni “Şair” diye tanımlayıp – yazanlar var…
   Lütfetmişler, teveccüh göstermişler, teşekkür ederim duygu ve düşüncelerine…
   Ancak; çok net ve samimiyetle söyleyeyim ki ben kendimi asla ve asla “Şair” olarak hiç görmedim, görmüyorum, görmeyeceğim de…
   Peki, yaklaşık kırk yıldan günümüze gelen ve yazılmış olan bu binlerce şiirin ya da 200’e yakını bestelere – yorumlara – albümlere taşınmış şarkı, türkü, ağıt sözlerinin – güftelerin bir karşılığı yok mu? Var!
   Var olan karşılığı da şudur:
   – Ben; “Şair” değil, “Ozan”ım!
   En azından kendimi, böyle tanımlıyorum.
   Meraklısı, ikisi arasında ayrışan özellikleri araştırmak suretiyle sorgulayabilir, bulup öğrenebilir…
   *     *     *
   Yazımın başlığında, “ağıtlara” dikkat çektim.
   Nedir ağıt?
   Her soruya mutlak surette vereceği bir yanıtı olan “Özgür Ansiklopedi – Vikipedi”, şöyle açıklıyor ağıtı:
   – “Ağıt; genellikle bir ölümün ya da acı, üzücü bir olayın ardından söylenen halk türküsü. Doğal afetler, ölüm, hastalık gibi çaresizlikler karşısında korku, heyecan, üzüntü, isyan gibi duyguları ifade eden ezgili sözlerdir.”
   Peki, kim yazıyor ya da en öncül olarak kimler yazmalı bu ezgili sözleri?
   – Şairler…
   *     *     *
   Bizim ülkemizde “Şairler” var mı?
   Var…
   Sayısını bilen var mı?
   Yok!
   Sayısını bilmediğimiz şairlerimiz şiir günleri ve gecelerine katılıyorlar, sahnelere çıkarak şiirler okuyorlar, panellere sempozyumlara katılıyorlar, kitaplar yayınlıyorlar…
   Rabbim bereketlerini artırsın elbet…
   *     *     *
   Eldeki bilgi ve belgelere göre Kıbrıslı Türklerin sözel kültürlerinde var olan en eski ağıt, çoğumuzun bildiği – duyduğu “Hanaylar Yaptırdım” adlı ağıttır.
   Günümüzden 129 yıl önce yazılan bu ağıt; 1894 yılında Limasol’da yaşanan bir sel felâketi üzerine yazıldı – söylendi; ancak ne yazarı ne de besteleyeni bilinmiyor, anonim bir kültürel eserdir.
   Söz, “Hanaylar Yaptırdım” ağıtından açılmışken, öyküsünü de yazayım:
   Baba; evlilik hazırlığında olan kızına, iki katlı bir hanay yaptırır… Düğün hazırlıkları yapılırken, korkunç yağmurlar başlar, seller oluşur ve “Garilli Deresi” dolup taşar… Herkes, canını kurtarmak için iki katlı hanaya koşar… Ancak hanayın gücü, herkesi taşımaya yetmez ve yıkılır… “Garilli Deresi”nin azgın sularına kapılıp gidenler arasında, düğününe hazırlanan damat da vardır…
   Ağıtta, ne deniliyor gelin adayının, ağzından?
   – “Konma bülbül konma dalım yok benim
   Sineme saracak yârim yok benim…”
   *     *     *
   Az önce yazdım, tekrar edeyim:
   “Hanaylar Yaptırdım” ağıtının üzerinden bugün, 129 yıl geçti…
   Bu 129 yıl içerisinde de Kıbrıslı Türklerin edebiyat tarihi adına yayınlanan ilk “Şiir Antolojisi”, Hasan Şefik Altay’ın 1965’te yayınladığı “Başlangıçtan Bugüne – Kıbrıs Türk Şiir Antolojisi”dir.
   Onun da üzerinden, 58 yıl geçmiştir…
   Bu ilk şiir antolojimizden sonra, yıllar içerisinde başkaca şiir antolojilerimiz de yayınlandı…
   Tüm antolojilerimiz içerisinde “Şair” olarak isimleri geçenleri yazmaya başlasam, buradaki sayfam yetmez, daha başka sayfalar da isterim!
   *     *     *
   Kıssadan hissesi:
   Yüzyıldan günümüze ve Kıbrıs Türk edebiyatı içerisinde “ağıt” yazma geleneğimiz neden yok?
   Ve şairlerimiz; tee 129 yıl önceden günümüze uzanan nice toplumsal acılarımıza ve ortak yaralarımıza ilişkin neden “ağıtlar” yazmıyor – yakmıyor ve geleceğe birer belge olarak, bırakmıyorlar?
   Gazetelerimiz de olmasa, değil yarını – geleceği, geçtiğimiz haftaları bile daha bugünden, çoktan unutacağız!
  

Şairler ve ağıtlar…
+ -

Yorumlar kapalı.