Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Gömleğin düğmeleri ve yanlış yol…

Gömleğin düğmeleri ve yanlış yol…



   “Kıbrıs Sorunu”nu demenin temellerinde patlayan silâhlar, sıkılan mermiler, dökülen kanlar, yakılan barutlar, verilen kayıplar ve nihayetinde toprağa taşınan sayısız ve zamansız tabutlar vardır.
   Yüzyıllardan beri aynı ada coğrafyası üzerinde yaşam süren Türk ve Rum halkları büyük acılar yaşamış, aynı zaman çizelgesi içerisinde gözyaşları dökmüştür…
   Rum komşularımızın; Girit’te köpürtüldükten sonra Kıbrıs’a da taşıdıkları “Enosis” ülkü ve heyecanları, yalnızca Kıbrıslı Türklerin değil, bu kanlı kavgaya ve ayrıştırılmaya inanmayan kendi soydaşlarının katledilmelerine de neden olmuştur.
   Tedhiş ve terör örgütü EOKA’nın; acımazsızca, 1950’li – 1960’lı yıllar içerisinde kendi evlâtlarına nasıl tuzaklar kurduğu, karanlık köşelerdeki pusularla kaç cinayetler işlediği gerçeği bir yana, 15 Temmuz 1974 günü Makarios’a yapılan darbe günlerinde bu vahşetlerini artık gizlemeye bile gerek görmeden nasıl açıkça sergilediklerini, kendi göz tanıklığındaki papazları bile ifşa etmektedir.
   Nasıl mı?
   *     *     *
   Makarios’a darbe yapıldığı 15 Temmuz 1974 günü, Lefkoşa Rum mezarlığından sorumlu olan bir papaz var, adı Tsestos.
   Papaz Tsestos; darbeden canını zor kurtaran ve uzun zaman yurtdışında kaldıktan sonra yeniden adaya dönen Makarios tarafından Michael Kakoyannis’e yaptırılan “Atilla 74” adlı belgeselde, yaşadığı göz tanıklığını, şu sözlerle anlatır:
   *     *     *
   “Tanrıya yemin ederim ki 18 yaşında, sarışın, kıvırcık saçlı bir genci sağ iken gömdüler… Sağ bacağında bir yarası vardı. Hareket ediyordu. 10 kadar Türk cesedi de Rum cesetleri ile beraber gömüldü. Ben, 127 ceset gömdüm. Bunların 50 tanesi sokaklardan toplandı ve mezarlığın dışına gömüldü.
   Bana ilk geldikleri günü hatırlıyorum. Şöyle dediler:
   – Peder, bazı cesetler vardır, gömmenizi istiyoruz. “Memnuniyetle” dedim ve ceset sayısını sordum: “77” dediler.
   Bir saat kadar sonra bir kamyon geldi ve birinin şu emri verdiğini işittim:
   – “Kendilerini dışarıya boşalt. Cesetlerdi… İlgili ailelerin kimlik tespiti yapmasını beklemeden hepsi bir toplu mezara atıldı.
   “Bir Türk müdahalesinin bizi, bu korkunç iç savaştan kurtarma zamanı gelmişti…”
   Kikko Manastırı dışında ve Limasol’da da katliamlar yapılmıştır.
   Kendi kulaklarımla, “Bu gece tümü, eksiksiz tümü, öldürülmelidir” emrinin verildiğini işittim.”
   *     *     *
   Benim hep inandığım, savunduğum ve yeri geldikçe de sıklıkla yazdığım, yazmaya da hep devam edeceğim bir düşüncem vardır. Diyorum ki: “Kıbrıslı Türkler olarak bizim, bu ‘Kıbrıs Sorunu’ konusundaki haklılığımızla ilgili fazladan yazılar yazmamıza ve konuşmamıza hiç gerek yoktur.
   Papaz Tsestos gibi; başkaca aklıselim Rum komşularımızın kendi göz tanıklıklarında gördüklerini, bildiklerini, söylediklerini, yazdıklarını, yayınladıklarını ve paylaştıklarını bir araya getirsek, dosyalasak ve hatta yabancı diller için kitaplaştırarak yayınlasak, bize yeterdir…
   *     *     *
   Gelelim güncele…
   Çok değil, daha beş gün önce, 22 Nisan günü…
   Lârnaka’da konuşlanmış askeri bir kampta, etkinlik düzenlenir…
   Etkinlikte söz alan Rum Savunma Bakanı Sn. Mihalis Yorgallas; konuşmasına başlarken, haklı olarak askerlerinin moral ve motivasyonunu yükseltmek, kendilerine olan güvenin altını çizmek ve onurlandırmak için “Rum Milli Muhafız Ordusu personelinin sorumluluğunun farkında olduğunu ve gerektiği zaman Rum devletinin kendisine verdiği görevi tam olarak yerine getirmeye hazır olduğunu” ifade eder…
   Ve devam eder:
   – “Şu anda, uzun zamandan beri devam eden Türk işgali ve Ankara’nın sürekli kışkırtmalarından dolayı her türlü tehdide karşı vatanımızı savunmak, aynı zamanda caydırıcı kapasitesini sağlamak, görevimiz ve sorumluluğumuzdur.
   İşte tam da bu nedenden dolayı, Rum Milli Muhafız Ordusu’nun operasyonel ve caydırıcı kapasitesini güçlendirmeyi ve artırmayı hedefliyoruz…”
   *     *     *
   Tam bir savaş çığırtkanlığı…
   Ve bu savaş çığırtkanlığının içerisinde en dikkat çeken cümlesi de şu:
   – “Kıbrıs Sorunu”na adil bir çözüm bulunması için müzakerelerin başlamasının yolunu aramaktayız, buna hazırız!”
   *     *     *
   Kıssadan hissesi:
   Rum Savunma Bakanı Sn. Mihalis Yorgallas ve ekibi gerçekten adil bir çözüm istiyor ve buna hazırsalar, hazır olduklarını söyledikleri yolu, yanlış yerde aramaktadırlar!
   Çünkü müzakerelere başlamanın yolu askeri kışlalardan değil; yaşanan geçmişten dersler çıkarılarak, çalışma masalarının diplomatik yollarından geçer…
   Hem; “Rum Milli Muhafız Ordusu’nun operasyonel ve caydırıcı kapasitesini güçlendirmeyi ve artırmayı hedefliyoruz” diyeceksin, hem “Çözüm için hazırız, yol arıyoruz” diyeceksin…
   Ne der eskiler?
   – “Gömleği yanlış yerden iliklemeye başlarsan, sonrasını da hep, yanlış iliklersin!”
   Askeri kışlada “çözüm yolu aramak”; aslında, “nereye hazır olunduğunun!” zihniyetini de ayan beyan, göstermektedir…
  

Gömleğin düğmeleri ve yanlış yol…
+ -

Yorumlar kapalı.