Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Karkot Deresi’nden Silihtar’a… 8

Karkot Deresi’nden Silihtar’a… 8



(Cumhuriyetin 40. Yıl Dönümünde Kurucu Cumhurbaşkanı Sn. Rauf Raif Denktaş’ın Anısına)

 

*     *     *

 

   – Ertesi gece beni Kemal Bey’in evine götürdü. Orda işte, Türk Mukavemet Teşkilâtı’nın ilk beyanatlarını yazdık. Onların fikri, bu yerli bir kuruluş olacak, para toplayacaklar vesaire… Ben dedim ki “bakın, eğer bunu Genelkurmay’a bağlamazsanız, EOKA’nın bağlandığı gibi, silâh, para Türkiye’den gelmezse ben yokum.”

   Çünkü bir ay sonra halk soracak: “Nerededir silâhlar, paraları yediniz” bilmem ne diye birbirimizi yiyeceğiz… Bu, şey meselesidir, disiplin meselesidir, yer altı teşkilatı bilgi ister. Bizde ne disiplin var ne bilgi var, birbirimizi yeriz. Bunun üzerine bunu kabul ettiler.

   VOLKAN’daki liderlerle NALBANTOĞLU anlaştı, VOLKAN’ı da lağveden bir beyanname ile işe başladık ve VOLKAN hakikaten disiplinli davrandı, kabul etti ve belli liderler iştirak etti.

   Bir ay sonra yahut bir buçuk ay sonra Dr. KÜÇÜK’le ben, Federasyon Başkanı olarak Ankara’ya ilk ziyaretimi yapıyorum. Dr. KÜÇÜK Kıbrıs Türklerinin isteklerini duyurduktan sonra, söz aldım ve dedim ki:

– “Efendim, böyle böyle bir teşkilâtımız var silâh isteriz, uzman isteriz. Bunları, EOKA’nın yaptığı gibi Türkiye’nin eğitmesini ve idaresini isteriz.”

– “Silâh göndersek alır mısınız?” diye sordu Fatin Bey…”

 

*     *     *

Fatin Bey…

Yani, dönemin, Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı, Sn. Fatin Rüştü ZORLU…

Sn. ZORLU, bu görüşmeden üç yıl sonra, 27 Mayıs 1960 Askeri darbesiyle, yine, dönemin Başbakanı Sn. Adnan MENDERES ve Maliye Bakanı Sn. Hasan POLATKAN’la birlikte Yassıada’da yargılanacak, ölüme mahkûm edilecek ve asılarak, idam edilecektir…

Milli mücadele yıllarında Kıbrıs Türklerine ulaştırılan kaçak silâhlar, her zaman, büyük bir saygı ve rahmetle andığımız, Sn. Fatin Rüştü ZORLU’nun girişimleriyle kazandırılır…

   ZORLU, aynı zamanda, Kıbrıs Cumhuriyetinin doğuşunu hazırlayan Zürih ve Londra Antlaşmalarında da imzası bulunan, Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı…

 

*     *     *

Zürih ve Londra Antlaşmaları sonrasında iki halkın eşit ortaklığına dayalı Kıbrıs Cumhuriyeti kurulur.

Garanti antlaşması çerçevesinde, Türk ve Yunan Alayları 16 Ağustos 1960 günü Mağusa limanına gelir…

Ancak, Londra ve Zürih görüşmelerinin sürdüğü günlerde, Yunan Dışişleri Bakanı AVEROF ile Fatin Rüştü ZORLU arasında, çetin bir görüşme süreci yaşanır…

Bu toplantılar içerisinde yer alan Denktaş, Fatin Bey’le ilgili anılarını, şöyle anlatır:

 

*     *     *

   – “….Fatin Rüştü Bey, Averof’u, Yunan Dışişleri Bakanı Averof’u perişan eder Genel Kurul müzakerelerinde… Perişan eder kendisini, yerle bir eder.

   10-15 gün sonra bizi tekrar arattılar, gittik, bu sefer mütebessim, sevinçli bir Fatin Bey, dedi ki:

– “Averof böyle kıvırdı attım kazığı – affedersiniz -, şöyle kıvırdı attım kazığı, kabul ettiler, 650 Türk askeri gelecek size”. Sevinçten uçtuk biz tabii…

– “Ver elini öpelim” dedik, öptürmezdi. “Ama durun bakalım, 950 de Yunan askeri gelecek”.

 

*     *     *

Garanti Antlaşması çerçevesinde, Türk ve Yunan alayları 16 Ağustos 1960 sabahı Mağusa limanına gelir…

Limanda, coşkulu, sevinçli, büyük bir kalabalık vardır…

Dede, Şeherli Mehmet hayatta değildir ama Denktaş, dedesinin anısına, dedesinin yaşıddaşları olanları bulur ve onlara, alayı karşılayan kalabalıkların en ön saflarında, yer verir…

Şöyle anlatır o güne ilişkin, duygu yüklü anılarını:

 

*     *     *

   – “Ve benim bütün aklımda, beynimde, hayalimde, dedemin sözleri…

   Ben, beş altı yaşındayken bana, 1878’de İngiliz’in gelişini, Atatürk Meydanı dediğimiz Sarayönü Meydanı’nda bayrakların gönderlerden indirilip İngiliz bayrağının çekilişini, Rumların çılgınca tezahüratını, hakaretini, Türklerin hüznünü anlattıktan sonra hep:

– “Gittiler ama yine gelecekler, ben göremeyeceğim, sen göreceksin” derdi…

   Onun için bu olaylar, bizim için hep o sözün devamı gibi geldi…

   Evet, dedemin yaşıddaşlarıydı onlar işte…

   Onları buldum, getirdim ve Alay Komutanından, Turgut SUNALP’tan rica ettim, dedemin hikâyesini anlattım ve dedim ki;

– “Bu insanlar, Türk bayrağının gönderden indirilişini görmüşlerdir, şimdi Alayın Sancağını, bunların önünde aç lütfen” ve öyle yaptı.

   Sancak gemiden indi, bunların önüne geldi ve onların önünde açıldı.

   O ihtiyarların yere kapanışını, sancağa sarılışını, birbirine sarılıp ağlayışını gördüğümde, dedem Şeherli Mehmet, zannederdim gökten bana “Aferin be Denktaş, bunu da gördüm” der gibi bir hisse kapıldım tabiatıyla…”

 

*     *     *

Perşembe günkü köşe yazımızda, devam etmek üzere.

Karkot Deresi’nden Silihtar’a… 8
+ -

Yorumlar kapalı.