Kıbrıs Rum lideri Sn. Hristodulidis, İzlanda’nın Reykjavik şehrinde düzenlenen Avrupa Konseyi Zirve toplantısının ikinci gününde yaptığı konuşmada, Kıbrıs’taki “Bölünmüşlükten”, “Adaletten” ve “Yaralardan” söz ediyor…
Söz ediyor da…
Kıbrıs’ta, 21 Aralık 1963 gecesi “Akritas Plânı” ile ortaklık cumhuriyetinin nasıl yıkıldığından söz etmediği gibi, 15 Temmuz 1974 günü kendi cumhurbaşkanları Makarios’a nasıl askeri darbe yaptıkları ile sarayını başına nasıl yıktıklarını da anlatmıyor hiç!
15 – 20 Temmuz (1974) arası, o beş günde yaşamış oldukları iç savaşta bırakınız Kıbrıslı Türkleri, kendi insanlarını nasıl katlettiklerinden de söz etmiyor meselâ…
Avrupa insan haklarından söz ediyor, Sn. Hristodulidis…
Ve lâkin; ortaklık cumhuriyetini nasıl yıktıklarından, EOKA’nın tedhiş ve teröründen, 21 Aralık 1963’ten 1970’lere uzanan süreçte Kıbrıslı Türklere uyguladıkları insanlık dışı yasaklardan, baskılardan, silâhlı saldırılardan, evlerinden ve işyerlerinden, bağından, tarlasından alıp da kaybettikleri vatandaşlarımızdan, yollara kurdukları utanç barikatlarından, yıllarca vazgeçmedikleri soykırımdan konuşmuyor hiç…
Hatırlayalım ve hatırlatalım o zaman…
Hem de… Çokça tarihi bir araya getirmeden, yıllar arasında zihin yormadan, sayfalar dolusu olaylar ve isimler saymadan, yalnızca ve yalnızca 1964 yılının Ocak ve Şubat aylarına göz tanıklığı yapmış dört yabancı insanın yazdıklarını anımsamak bile, yeter kanımca…
***
14 Ocak 1964 tarihli II Giorno muhabiri Giorgio Bocca, Kıbrıslı Türklerin, yoğun silâhlı saldırılar sonrasında evlerini – köylerini nasıl terk ettiklerini, şu sözlerle paylaşır gazetesinde:
***
– “Şu anda Türklerin köylerinden göçlerine şahit oluyoruz. Rum terörü acımasız; binlerce kişi evlerini, topraklarını, sürülerini terk ediyor. Bu sefer Helenlik lâflarının ve Plato’nun bütününün bu barbarca ve kudurmuş davranışları gizlemesi imkânsız.
Türk köylerinde akşamüstü saat dörtte sokağa çıkma yasağı yürürlüğe giriyor.
Tehditler, silâh sesleri ve kundakçılık girişimleri karanlık basar basmaz başlıyor.
Ne kadın ne de çocuğun gözetilmediği Noel katliamından sonra, herhangi bir mukavemet imkânsız gözüküyor.”
***
Kıbrıslı Türklere yönelik soykırımı yerinde izlemek üzere adaya gelen İngiliz Time gazetesi muhabiri Robert Ball, 14 Şubat 1964 tarihli telgrafında, gazetesine, şu haberi geçti:
***
– “En şiddetli çarpışma, Rumların yamru yumru zeytin ağaçlarının örtüsünden yararlanarak taarruz ettikleri köyün batı kıyısında olmaktaydı. Dokuz Türkün sığındığı kerpiç evin bir penceresi bir roketatar mermisiyle uçurulmuş, ikinci katı da kurşun delikleriyle tam anlamıyla kevgire dönmüştü. Umutsuzluk içinde dere yatağına doğru kaçmaya çalışan bir Türk çoban, kapıdan birkaç adım ötede vuruldu. Bir diğeri eline geçirdiği bir yabayla Yunan mevzilerine tek başına, nafile bir taarruza kalktı, hemen öldürüldü.”
***
Kıbrıs’ta görevli Birleşmiş Milletler Barış Gücü askerlerinin komutanı olan General Young, 13 Şubat günü Limasol’un Kıbrıs Türk kesimine yapılan Rum saldırısını, şu sözlerle anlatır:
***
– “Bu sabah erken saatlerde, Rum tarafı, kendi yaptıkları bir tank, zırhlı buldozerler ve bunlara eşlik eden roketatar gibi silâhlar ve havanlar desteğinde iyi hazırlanılmış bir taarruza kalktılar. Dün gece bu konuda uyarılmıştık. Ancak hükümetteki çok önemli bir bakan böyle bir şeyin gerçekleşmeyeceğine dair teminat vermişti.”
***
General Young, bu açıklamayı yaptıktan birkaç gün sonra, görevinden alındı…
Devam ediyoruz:
24 Şubat 1964 tarihli Newsweek gazetesi, şu haberi paylaşır okurlarıyla:
***
– “Liman kenti Limasol’da son haftanın ikinci yarısından beri kanlı bir muharebe hüküm sürüyor. Şövalyelerin devrinde, Aslan Yürekli Richard’ın Navar Prensesi Berengaria’ya kur yaptığı Limasol Hisarı’nın sararmış taş mazgallarından Kıbrıslı Rumlar şehrin Türk mahallelerine ateş yağdırıyorlar.
Sığınak bulmak için zikzak çizerek koşan bir Türk, bir keskin nişancının tek atışıyla vuruldu. Bir zamanlar Limasol’un en iyi yemeğini yiyebileceğimiz, Türklere ait Magic Bar ve Izgara Evi’nin yağmalanmış kalıntılarının içinde, kana bulanmış kum torbaları üstüne de üç Türkün daha cesedi yığılmış.
Limasol’daki Rum zayiatı, iki ölü. Türklerin verdiği resmi olmayan sayı ise 50 ölü. 100 yaralı. Bu sayıyı Kıbrıs Rum basını “Selâm Kahramanlara! Zafer Bizim” başlığıyla alkışlıyor. Her damda bir keskin nişancı var. Makineli tüfek ateşi dar sokaklarda yankı yaparken bir Kıbrıslı Rum genci kendini tutamayıp gülüyor. Bir Kıbrıslı Rum polis, ‘otomatik silâh sesi hoşuma gidiyor?’ diye açıklıyor.”
***
Kıssadan hissesi:
Bunlardan habersiz olmanız, mümkün mü Sn. Hristodulidis?
Kıbrıs bölünmüşse, böyle böldünüz işte!
Adaletten, yaralardan ve insan haklarından söz ediyorsunuz…
Ve lâkin, itirafımdır:
Tüm kalbimle kutlarım sizi ve “haklılığınızı anlatmak için!” yıllar yılıdır her kapıyı ısrar ve inatla çalarak vermiş olduğunuz, büyük mücadeleyi…
Kutlarım çünkü; çok değil, daha birkaç ay önce, Cumhurbaşkanımız Sn. Ersin Tatar üç-beş günlüğüne İngiltere’ye gitti diye kendi içimizden söylenmedik söz, yapılmadık muhalefet, sendikal eylem kalmadı kendisine…
Sizin; kendinizi dış ülkelere kabul ettirmeniz çok haklı ve çok başarılı olduğunuz nedeniyle değil, bizim, içimizdeki yüzsüzlüğün ve yozlaşmışlığın kendi “Tarihine” ve “Yaralarına” vefasız olması, sebebindendir.
Yorumlar kapalı.