Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Melekler de kirlendi…

Melekler de kirlendi…



Kırk yıldır yazı yazan; duygu ve düşüncelerini, öfke ve sevinçlerini, kırıklıklarını ve tamir ettiklerini ifade etmek için harflere tutunan bir insan olarak, şimdi bu yazıyı yazmaya başlarken içimdeki sözlerin ellerini nereden ve nasıl tutacağımı bilememenin, çaresizliği içerisindeyim…

İçimde; her geçen gün biraz daha derinleşen ağrılar, sancılar ve yozlaşmalar üreten ülkemin nasıl hırpalandığına, yaralandığına ve kanatıldığına göz tanığı olma şansızlığının, kederi çoğalmakta…

Çaresiz kalmak, yozlaşmalara engel olamamak ve ülke topraklarım üzerinde ‘‘dönen filmleri!’’ büyük bir salonun en arka ve en uzak koltuklarında oturarak izlemek zorunda kalmak, ne büyük acı…

 

*     *     *

Şimdi, kimilerimizin sıklıkla yaptıkları gibi 40, 50, 60 yıl gerilere giderek ‘‘ne kadar da mutluyduk, nasıl da keyifliydik’’ güzellemesi yapacak değilim…

40, 50, 60 yıl ve hatta çok daha önceki yıllarda da yaşanmış sıkıntılarımız, öfke ve kavgalarımız, çözüm üretemediğimiz zorluklarımız ve çaresizliklerimiz vardı elbette…

Ve bütün bunların tek kaynağı, yokluğumuzun ve yoksunluğumuzun en büyük müsebbibi, parasızlığımızdı…

Eskilerin ‘‘maldar’’ dediği zenginlerimiz de yok değildi tabii…

Onlar da vardı…

Lâkin bütünün içerisinde o kadar az ve o kadar göz önündeydiler ki, 74 yılına gelinceye değin saymaya başlasak, Baf’tan Karpaz’a uzanan bölgesel harita üzerinde tek tek işaret edebilir, sayabilirdik olanlarımızı…

Ve en büyük ve en ortak özellikleri de zenginlerimizin, ‘‘TOPRAK’’ sahibi olmalarıydı…

Zenginliğimiz, ne kadar çok ‘‘TOPRAK’’ sahibi olduğumuzla, ölçülürdü geçmişte…

 

*     *     *

74 öncesinde meslekleri vardı babalarımızın…

Evlerine helâlinden ekmek götürdükleri, gün doğumundan gün akşamına uzanan alın teri, göz nuru meslekleri…

İnşaat ustası, marangoz, bisikletçi, tenekeci, demirci, sandalyeci, elektrikçi, boyacı, bakkaldı babalarımız…

– Kimin kızısın?

– Demirci Hasan ustanın.

– Kimin oğlusun?

– Boyacı Hüseyin’in…

– Ne iş yapıyor baban?

-Balıkçı…

Peki ya şimdi?

Nedir 74 sonrası meslekleri, babalarımızın?

Kamuda çalışır olmak; polis, asker, müdür, müsteşar olmak, bir meslek midir meselâ? Meselâ milletvekili ya da bakan olmak günümüzde, bir meslek midir?

 

*     *     *

Çiftçilik bir meslekti meselâ, hayvancılık meslekti…

74 sonrasında oluşan devlet yapımız, üretime dayalı çiftçiliğin ve hayvancılığın daha da geliştirilmesi için, tarım arazileri dağıttı binlerce insanımıza…

Ya ne oldu sonraki yıllarında?

‘‘Tarım Bakanlıklarımızın’’ olmasına rağmen (her ne işe yarıyorsalar artık), göz göre göre arsalaştırılmaya, parsellenmeye, satılmaya, hazırdan para kazanmaya ve üretimden uzaklaşmaya başlanmadı mı bu ‘‘Tarım Arazisi’’ denen yerlerde…

Ve buyurun şimdi size, çok değil daha üç gün önce, Hayvan Üreticileri ve Yetiştiricileri Birliği Başkanı Sn. Mustafa Naimoğulları’nın basına yansıyan sözleri:

– ‘‘Balya ve saman sıkıntısını çözmek için, mücadele ediyoruz!’’

Ve sanki onur, gurur, mutluluk duymamız gereken olağanüstü bir müjdeymiş gibi de devam ediyor Sn. Naimoğulları:

– “Hayvancılar Birliği ve Hayvancılık Kooperatifi olarak,‘‘hayırlısı’’ ile ikinci balya gemisini de getirdik.’’

Hani eskiler, güler misin ağlar mısın derler ya…

Aynıyla vak’i!

– ‘‘Hayırlısıyla, ikinci balya gemisini de getirdik!’’

Bu cümlenin Türkçesi, şudur aslında:

– Saman bile üretemeyecek hale geldik, binlerce dönüm tarım arazilerimizi, fütursuzca satmaktan!

Peki var mı, ‘‘DUR!’ diyen?

 

*     *     *

Polisiye suç artışlarına gelince…

Her ne suç ararsan, var artık ülkemizde…

Uyuşturucudan hırsızlıklara, evrak sahtelemekten çalıştığı iş yerlerini soyanlara, çocuk tacizlerinden cinayetlere…

Ülkemizde kaçak yaşamlara, üniversitelerimize kayıt yaptırıp da üniversiteye uğramayan ve nerede oldukları bilinmediği gibi ne yaptıkları da henüz çözülemeyenlere…

Tüm bunlar ve çok daha fazlalarını görmek, bilmek ve öğrenmek isteyenler için başta KIBRIS gazetemiz olmak üzere, basılı tüm gazeteler hizmetinizde!

Ve öyle bir noktaya geldik ki; onur diye, gurur diye, ayıp, utanç, yüz kızarması diye bir değer de kalmadı artık, kimilerinde…

Mahkeme koridorunda bilekleri kelepçeli kişi, nasıl da gülerek poz verdi gazetecilere, bunu da görmedik mi?

Ben, ülkem adına utanıyorum, yaşanan bu hallerden…

 

*     *     *

22 Eylül 2023, Cuma günkü KIBRIS gazetesinden bir haber:

– ‘‘Gazimağusa’da yalan beyanla çalıştığı şirketten yaklaşık 50 bin Sterlin çalan Melek (……)tutuklandı…

Ve bir gün sonra, 23 Eylül 2023, Cumartesi günkü KIBRIS gazetesinden bir başka haber:

– ‘‘Makbuz sahteleyerek para toplayan Melek (…….,)10 bin Tl nakdi, ‘‘KKTC vatandaşı muteber’’ iki kefilin 200 biner Tl. kefalet senedi imzalaması ile tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı…’’

 

*     *     *

Kıssadan hissesi:

Tarım arazilerimizin üretimden çıkarılarak fütursuzca satılmaları, kimilerimizi, utanç duymaları gerekirken, ‘‘ülkeye saman getirdik’’ diyerek, sevindiriyorsa…

Her geçen gün biraz daha mesleksiz kalıyorsak…

Geçmiş yıllarımızın zenginleri bilinir, günümüz zenginlerinin ise nasıl çarçabuk zengin oldukları araştırılmıyor, soruşturulmuyor ve bilinmiyorsa…

Ve en nihayetinde, peş peşe, aynı havayı soluduğumuz‘‘Meleklerin de kirlenmesi(!)…

Ülkem adına ben çok üzülüyor, çok utanç duyuyorum, yaşananlardan…

Melekler de kirlendi…
+ -

Yorumlar kapalı.