Bülent Fevzioğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Nikos Sampson’un Anıları (6)

Nikos Sampson’un Anıları (6)



   Yunanistan Cumhurbaşkanı Fedon Gizikis ile Nikos Sampson arasında geçen ilk telefon konuşmasında kararlaştırılan konuları, Yunanistan’ın Türkiye’ye savaş ilân edeceği, hemen sonrasında da Kıbrıs’a havadan ve denizden derhal destek gönderileceği yönünde idi.

   Gizikis, telefonu kapatırken, Sampson’a;

   – Evet Sayın Cumhurbaşkanı, rüyalarınız ve beklentileriniz nihayet gerçekleşecektir”, demişti…

   Neydi bu rüya?

   Adanın Yunanistan’a ilhak edilmesi, yani Enosis’in gerçekleşmesi…

   Ancak aradan geçen saatlere karşın beklenilen olmuyor, öfke ve sinir içerisindeki Sampson, çılgına dönüyordu…

   Şöyle anlatır:

                                     ***

   – “O an hissettiğim duygular endişe, telaş ve kederdi…

   Denizaltıların ve uçakların saldırıya geçecekleri bildirilen haberlerin saat 11’den itibaren gelmemesi üzerine içimde şüpheler yuvalanmaya başlamıştı. Ancak yine de bizi yalan ve sahte vaatlerle aldatacaklarına ve bilfiil yardımda bulunmayacaklarına ihtimal vermek istemiyordum.

   ….O sırada bir aksilik olduğuna ve Yunanistan’dan beklediğimiz destek ve yardımın geciktiğine, bu nedenle de Yunanistan’ın Türkiye’ye ilân edeceği savaşın haliyle geciktirildiğine kendimi inandırmaya çalışıyordum.

                                                                ***

   “General Gizikis ile üçüncü ve son irtibatım 22 Temmuz 1974 günü saat 14.29’da, yani kendisiyle yaptığım dramatik konuşmadan yaklaşık yarım saat sonra gerçekleşmişti.

   Gizikis ile yaptığımız konuşmadan sonra bize iyi haberleri vermek üzere beni kendisinin aramasını beklediğimiz yarım saatlik süre bize sanki asırlar gibi uzun gelmişti. Salonda bulunan herkesin yüzünde heyecan belli oluyordu.

   Atina ile görüştüğümüz telefon, saat 14.29’da çaldı.

   Bir subay telefonu alarak şöyle konuşmaya başladı:

   – “Evet, evet Sayın Cumhurbaşkanı, Cumhurbaşkanı Sampson’u size hemen çağırayım. Burada, yanı başımızdadır”.

   Ben telefon cihazına doğru giderken subay bana şöyle konuştu:

   – “Sayın Cumhurbaşkanı, buyurun sizinle görüşmek isteyen Yunanistan Cumhurbaşkanı ile konuşun.”

   Yine Rum Milli Muhafız Ordusu Kurmay Salonu’nda bir ölüm sessizliği başlamıştı. Telefon ahizesini elime aldım ve şunları söyledim:

Kıbrıs’ın İlhak Edildiğini

Radyodan Açıklayınız!

   – Ben Sampson, sizi dinliyorum, Sayın Cumhurbaşkanı.

   General Gizikis’in sesini o sırada işitmiştim. Bana:

   – Merhaba Sayın Cumhurbaşkanı. Güçlükler atlatıldı. Yunanistan Hava Kuvvetlerine bağlı Fantom uçakları Tanagras Havaalanı’ndan havalandılar. Kıbrıs’a doğru yol almaktadırlar. Lütfen gerekli koordinatları vererek, kendilerini düşmana doğru yönlendiriniz. Saldırı gerçekleşir gerçekleşmez derhal radyo evine giderek, Kıbrıs’ın Anavatan Yunanistan’a ilhak edildiğini ilân ediniz”.

   Gözlerim heyecandan yaşla dolmuştu. Büyük bir gayretle kendimi kontrol etmeye muvaffak olmuş ve Yunanistan Cumhurbaşkanı ile yaptığım konuşmayı sürdürebilmiştim. Kendisine şöyle konuşmuştum:

   – Size içtenlikle teşekkür ederim Sayın Cumhurbaşkanı, merak etmeyiniz uçaklarımız tam hedeflerine doğru yöneltileceklerdir. Vakit geçirmeden, Kıbrıs’ın asırlardan beri anavatanı olan Yunanistan’a ilhak edildiğini radyo ve televizyondan ilân etmeye gidiyorum. Fantomların Kıbrıs’a gelmesi ne kadar zaman alır Sayın Cumhurbaşkanı?

   Gizikis şöyle dedi:

   – Yaklaşık 20 dakika.’

** *

   Sampson öylesine mutlu, mesut ve bahtiyardı ki, Gizikis ile konuşma sonrasını, şöyle anlatır:

Soğuk Ter ve

Şüphe Yılanları…

   – “Ben de aceleyle Kıbrıs’ın Yunanistan’a ilhak edilmesi bildirisini hazırlamış ve Fantomların geldiği işaretini almak için Kurmay Salonu’na geri dönmüştüm. Oradan, işareti alır almaz radyo evine gidecek ve radyo ve televizyondan Kıbrıs’ın Yunanistan’a ilhak edildiğini ilân edecektim. O dakikalarda Kıbrıs kahramanlarının kendilerini uğrunda feda ettikleri rüyanın gerçekleşmekte olduğunu düşünüyordum. Kıbrıs Rumlarının asırlardan beri sürüp gelen emelleri, rüyaları, idealleri ve beklentileri artık gerçekleşiyordu.

   Dakikalar hızla geçiyordu. Kısa bir zaman sonra Gizikis’in, Fantomların adaya ulaşması için gerektiğini söylediği 20 dakika geçmişti. Herkes heyecanla saatine bakıyordu. Yunan Cumhurbaşkanı’nın kesin talimatına halâ hepimiz inanmaya devam ediyorduk. Anavatandan vaad edilen hava desteğinin gelmesini bekliyorduk.

   Saat 15 olduğunda, soğuk bir ter beni adeta yıkamaktaydı. Şüphe yılanları ruhumu sarmıştı. Çok geçmeden Rum Milli Muhafız Ordusu Kurmay Salonu’nda hepimizin ruhuna bir düş kırıklığı düşmüştü. Alay ve duygularımızla oynama, apaçık ortadaydı.”

   Kıssadan hissesi:

   Nikos Sampson’un yaşamakta olduğu hayal kırıklığı, anılarının her sayfasında kabına sığmaz bir öfke ile sayfalar boyunca devam eder…

   Perşembe günü, son sözlerini paylaşmak üzere…

Nikos Sampson’un Anıları (6)
+ -

Yorumlar kapalı.