Erçin Şahmaran
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Devleti yücelten şatafat mı?

Devleti yücelten şatafat mı?



   Saygı ve sorumluluk, ne kadar önemli iki vurgudur, öyle değil mi?
   Ve ne kadar muhtacız bu iki vurguya.
   Her görüşe saygı duymak, her konuda sorumluluk almak ve duygusal olarak da sorumluluğa bağlı kalmak.
   Olan olur ve biter, öyle mi?
   Öyle değil işte, bakın konular nereden, nereye geldi.
   Bir seçim, bir kurultay uğruna, devlet tamamen tıkandı.
   Demokrasi bir yana, saygı da, sorumluluk da, ağır yaralar aldı.
   Sorumluluk duymadan, her şeyi mubah sayanlar, sorumluluk bilincini vurgulayınca, samimi olmuyor.
   Devletle, hükümet veya hükümetler birbirinden ayrılamıyor, siyasi sorunlar olabilir, olacaktır da.
   Ancak devletin çalışmaması, çalıştırılamaması kabul edilemez.
   Devlet, şatafat, saray, lüks ve gereksiz harcama göstergesi değildir.
   Devlet, insanlarının yaşam kalitesi, yasalara, kurumlara saygı ve sorumluluk demektir. 
   Yaklaşık dört yıl önce, Eskişehir de, bir kent konseyi toplantısına davet edilmiştim.
   Konseyin ev sahipliğini, Oduncu Pazarı Belediyesi yapmıştı, toplantılar sonrası, Belediye Başkanı Kazım Kurt ile sohbetlerimiz oldu.
   Oduncu Pazarı Belediyesi, 2014 yılında, 380 bin nüfuslu bir beldeye hizmet veriyordu.
   Bu sayı bugüne kadar mutlaka artmıştır.
   Bize göre büyük, Türkiye’ye göre küçük bir Belediyenin sorumluluk alanına bakın.
   Bu tabi ki küçük bir örnek, dönüp bize bakıyoruz, 300 bin nüfusa, Cumhurbaşkanlığı makamı, elli Milletvekilli Parlamento, Bakanlıklar, müsteşarlar, müdürler, bürokratlar, Belediye yönetimleri, kurum, kuruluşlar, ancak tabloya bakınca, ülke yönetmeyi geçtim, günlük işler dahi yapılamıyor.
   Çünkü en başta, devlete, topluma karşı, saygı ve sorumluluk yok.
   Topluma karşı saygı ve sorumluluğun olmadığını bırakın, siyasi partilerin, kendi iç süreçlerine, kurullarına, üyelerine karşı saygı ve sorumlulukları yok.
   Seçimden, seçime, kurultaydan, kurultaya, hatırlanan insanlar, üyeler, geniş anlamda taban, tavanla nasıl fikir ve politik üretim birlikteliği yapacak?
   Siyasi partiler okuldur.
   Bir okul, tüm üyelerin katılımı, fikirleri ile çocuklar için, kadınlar, işçiler, memurlar, emekliler, esnaf, engelli, dul ve yetim kalmışlar için çalışan, çalışması gereken, fikirsel bir fabrika ve üretim merkezidir.
   Oysa amaç, nasıl olursa, olsun, sadece kazanmakla sınırlandırıldı. 
   Yaşanan son süreçler yıllar geçse de, derin ve kalıcı izler bırakacak.
   Bugün siyasi krizlerin, hükümet ve yönetim boşluğunun, irade ve dış etkenler konularının, topluma ağır bedeller ödetmesinin örneklerini yaşıyoruz.
   Zor dönemlerin başındayız.
   Siyasi sorumluluk adına, şimdi birileri, bunlar bizim iç konularımızdır, saygı duyulsun diyemez, çünkü toplum direk etkileniyor.
   Diğer taraftan, başkaları da biz muhalefet olarak siyasi tepkimizi gösterdik, yeterli olamadık diyerek, sorumluluktan kaçamaz.
   Tepki göstermek, eylemlerle topu topluma atmak yeterli değil.
   Siyaseten olan biteni normalleştirip, eyleme geçme sorumluluğunu topluma bırakmak, sadece vicdanını rahatlatmaktır.
  

Devleti yücelten şatafat mı?
+ -

Yorumlar kapalı.