Ahmet Tolgay
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Çadırda eğitim

Çadırda eğitim



   Milli Eğitim Bakanı Nazım Çavuşoğlu’nun Meclis kürsüsündeki konuşmasından cımbızla sözcük çıkartarak bunun üzerinde ahkâmlar kesmek, ülkemizde geçer akçe olan demagoji edebiyatına güncel bir örnek daha oluşturdu son günlerde…
   Bakanın “Yüzleşelim” sözcüğü üzerine o kadar çok şey söylenip yazıldı ki, e pes vallahi!…
   Çavuşoğlu’nun eğitim politikamıza ilişkin vurguladığı acı gerçekleri inadına teğet geçerek duygusallığın da ötesinde hakaretamiz ve saldırgan yorumlar yapmak çok sığ bir düşünce tarzı değil mi?..
   Çavuşoğlu’nun açıklaması; “Eğitim harcamaları KKTC bütçesinin 25’nci sırasındadır. Birinci sırada bütçenin yüzde 85’ini götüren maaşlar var… Eğitim ön plana alınıp yeterli ve gerekli kaynaklar yaratılamadığından durumu ıslah edebilme adına hazırlanan yüzlerce proje yürürlüğe konulamadı” mealinde…
   Bu dönemin sorunu değildir bu… Kaderimizin yeniden yazıldığı 1974’ten bu yana her dönemin sorunu…
   İlginç olan şu ki, okulların tamirinin ihmal edildiğini seslendirip eleştirenler arasında 1974’ten beri birkaç kez iktidara gelmiş olanlar da var… Popülizmin en güncel örneğidir bu…
                                                                 ***
    Okulların çökeceği telaşı ve ailelerin paniği içinde bazı bölgelerde acil önlem olarak çadırlarda geçici eğitime başvurulurken, İnşaat Mühendisleri Odasının (İMO) okullarımızın depreme karşı dayanıklılığı konusunda yaptığı tetkiklerin sonucu da ilgi odağı oldu… İMO’nun okullara ilişkin inceleme raporunun o binaların durduğu yerde çökeceğine dair bir değerlendirme olmadığını öğrendik…
   Milli Eğitim Bakanı Çavuşoğlu bu konudaki açıklamasında kendilerine müdahale önceliği sırasına göre bir liste verildiğini anlattı. Bunun, deprem yönetmeliğine göre binaların değerlendirmesini içeren bir liste olduğunu kaydeden Bakan, gerekli önlemleri alacaklarını söyledi.
   Sonraki süreçte ne olacağı da açıklandı: İMO’nun oluşturacağı ekiplerle bu okulların ileri tetkikleri ve deprem yönetmeliğine nasıl uygun hale getirileceği hakkında bir çalışma yapılarak hükümete sunulacak… Bu süreçte prefabrik sınıflarla zaman kazanmaya çalışılacak…
                                                        ***
   Asrın deprem felaketinin vurduğu Anavatan Türkiye’de soğukta titreşerek çadır bile bulamamaktan yakınan binlerce insanın acısı ekranlarımızdan her an evlerimize taşınırken bizim geçici bir çadır seçeneğine başvurmak zorunda kalmamıza gösterilen tepkiler yadırganmaz mı?. Sanki KKTC eğitimi yıllar boyu sürmek üzere tümden çadırlara alındı…
   El insaf yani… Şımarıklığı çağrıştıran durumlardır bunlar…
                                                                  ***
   Tarihten bihaber olanlar sanırlar ki bu çileli ülkede çadırda eğitim hiç olmadı ve şimdi ilk kez denendi… Anımsatayım: 1950’li yılların ikinci yarısı… EOKA saldırıları başlamış ve taşradaki ailelerin pek çoğu güvenlik için Lefkoşa’ya taşınmıştı, eğitim çağındaki çocuklarıyla birlikte… İlkokullar dar gelir bu iç göçe… İşte o dönemde aslında ben çadırda, Haydarpaşa Camii’nin içinde ve avlusunda da okumuş bir nesildenim… Çadır da İngiliz koloni yönetimini hibesiydi…
   Benim nesilden merhum Hacı Faik Efendi’yi anımsayanlar var mı?.. Ak sakallı, nur yüzlü bir eğitimci… Hem aydın bir imam ve hem de öğretmendi Lefkoşa Haydarpaşa İlkokulunda… Aynı zamanda toplumun nikah memuru idi… Bazı günler onun Haydarpaşa Camii içindeki masasında genç çiftleri bilge ve babacan nasihatlerle evlendirmesini izler, ikram edilen nikâh lokumlarından da nasibimizi alırdık…  Cami içinde ve cami avlusunda, elinde haylazlıktan caydırıcı çirpisiyle bize verdiği dersleri anımsarım imam giysilerinin içindeki Hacı Faik Efendi’nin…
   Bilvesile eğitim tarihimizden anekdotlar…
   İşte zor dönemin o çadır tedrisinden geçip çok önemli mevkilere ve mesleklere ulaşanlarımız var… Doktorlar, hukukçular, eğitimciler, iş adamları ve siyasetçiler…
   1953 Baf depreminde de çadırda eğitim deneyimi yaşanmıştı…
                                                               ***
   Eğitimci araştırmacı yazar  Dr. Mete Özsezer çadır sınıfların esasında Kıbrıs Türk eğitiminde yeni bir şey olmadığına vurgu yaparak “Bunun bir örneği de 1949 yılında Baf Kurtuluş Lisesi’nin temeli olan okulda, derslikler öğrencilere yetmeyince görüldü… Bir süre öğrencilerin bir bölümü çadırlardan oluşan sınıflarda eğitim görmüştü” diyor… “İngiliz İdaresinde Kıbrıs Türklerinde Ortaöğretim” isimli kitabında buna dair ayrıntılar bulunduğunu da belirtiyor Özsezer…
                                                                 ***
   Son tahlilde diyeceğim şu ki, şartlar gerektirdiğinde bir zorunluluk olarak tedrisatı çadırlara almakla ne eğitimimiz çöktü, ne geleceğimiz ve ne de umutlarımız…
  

Çadırda eğitim
+ -

Yorumlar kapalı.