BAYRAM SOHBETİ: Oruç tutma ayı olan Ramazan’ın ardından, tüm İslam dünyasıyla birlikte üç gün boyunca kutlanan dini bir bayramı idrak etmekteyiz… Bugün bayramın birinci günü… Hepimize kutlu ve mutlu olsun efendim…
Bu bayram Hicri Takvim’e göre onuncu ay olan “Şevval” ayının ilk üç gününde kutlanır. Bayramdan bir önceki gün ise, Ramazan ayının son günü olan Arifedir… Arife gününün de kendine özgü bir coşkusu ve atmosferi vardır hiç kuşkusuz…
Bu bayrama “Ramazan Bayramı” mı demeli, yoksa “Şeker Bayramı” mı?..
Müslüman Türkler için her daim araştırma konusu olan sorulardır bunlar… Hatta inanmışlar arasında sert tartışmalar da olur bu konuda… Oysa bayramın adının ne olacağı değil, içeriğinin ne olacağıdır dikkate alınması gereken…
Adı ne olursa olsun, günahtan, küfürden, iftiradan, yalandan, kul hakkına girmekten uzak durmayı becerebilen, hoşgörü, vicdan ve sevgi sahibi herkesin bayramıdır bugünler…
Ama madem ki tam zamanıdır, içinde bulunduğumuz bu üç güne neden kimilerince “Şeker Bayramı” denildiğinin de bir irdelemesini yapmalı…
Oruç günlerinin arkasından gelen bu bayrama Arapça’da “eidul-fitr” denir… Bunun tam Türkçesi “İftar Bayramı” demektir. Yani Arap ülkelerinde bu bayram aslında “İftar Bayramı” olarak kutlanır. Bunun nedeni de 30 gün boyunca tutulan oruçlar için son kez iftar yapılacak olmasıdır…
Aradan yıllar geçtikçe İftar Bayramı, Şükür bayramına dönüşür… Türkçeye de o “şükür” sözcüğü “şeker” olarak geçer. “Şeker Bayramı” adı altında yapılan kutlamalar bu nedenledir…
“Ramazan Bayramı’na neden Şeker Bayramı denir?” sorusunun bir başka ilginç yanıtı da Osmanlı tarihinden gelir…
Bunun öyküsü de şu: Osmanlı döneminde, Ramazan’ın ilk 15 gününden sonra asker ocaklarına tepsilerde tatlı gönderilirdi. Böylece Ramazan Bayramlarında halk da tatlılar yapmaya, çocuklara bayram harçlığı yerine şekerler verilmeye, harçlık alan çocuklar da şekercilere gitmeye başlarlar… Böylelikle Ramazan Bayramı’nda şeker alıp verme, şekerli şeyler tüketme bir gelenek haline gelir…
Bu tarihsel verilerin önümüze koyduğu gerçek de şu ki, Ramazan Bayramı’na “Şeker Bayramı” denmesinin nedeni tümüyle etkileşimden ve geleneklerden kaynaklanır.
***
ELEKTRİK HEP GÜNDEMDE: KIB TEK tüketicilere yine iki ayrı fatura gönderecek ya… Enerjiden sorumlu bakanımız Hasan Taçoy, Kurum’un bu uygulamasını basından öğrendiğini açıkladı… Normaldir…KIB TEK’in kendi başına buyruk bir hükümet olduğunu yoksa bilmiyor muydu?..
Bu arada Taçoy Bakanımız, AKSA’nın sözleşmesi yenilenmeyecekmiş. Oluşacak elektrik açığını Güney Kıbrıs’tan mı sağlayacağız o zaman?..
***
HUZUREVİ CİNAYETİ: KKTC’deki huzurevlerinin yetersizliğinden ve çağdışılığından yakınırız… Bu konudaki araştırmalar ve açıklamalar yayın organlarımızda geniş yer tutar ve tartışmalara neden olur her zaman… Uzmanlar çeşitli çözümler önerirler… Ama dua edelim ki şimdi değineceğim o olay bizim huzurevlerimizin hiçbirinde yaşanmaz…
Efendim olay şu: Fransa’daki bir huzurevinde yaşayan 102 yaşındaki kadın, oda komşusu 92 yaşındaki bir başka kadını yatağında darp ederek öldürdü… Görevlilere “ben birisini öldürdüm” diye itirafta da bulundu ve onları cinayeti işlediği odaya yönlendirdi…
Asırlık kadına bakın!… Sanki huzurevi sakini değil, cehennem sakini… Huzurevini kâbus evine döndürdü, korku filmi yapımcılarına da ilham kaynağı oldu…
***
BİR FACEBOOK PSİKOPATI: ABD’de Jose Simms adlı aranan bir kaçak, polisle “Aranıyor ilanım Facebook’ta 15 bin beğeni alsın, teslim olacağım” anlaşması yapar… Ama tıklanan beğeniler çoğaldıkça olayın cazibesine kapılan Simms anlaşmadan kaçar oldu…
Hadi gel de bu popüler olayı yorumla şimdi!.. Facebook psikopatı işte!.. Ne ki Facebok’ta tıkladığımız o beğenilerin psikolojik boyutunu da vurgulayan bir psikopatlık örneği işte…
***
ÇOCUKLARIMIZIN GÖZLERİ: Ukrayna’nın yeni Devlet Başkanı Vladimir Zalenskiy, göreve başlarken düzenlenen yemin töreninde tüm devlet yetkililerini, görevlileri ve bürokratları şu sözlerle uyardı:
“Çalışma ofislerinize benim fotoğraflarımı değil, çocuklarınızın fotoğraflarını asınız. Bir karar vereceğiniz zaman o fotoğraftaki çocuğunuzun gözlerinin içine bakın: Çocuğunuz aldığınız karardan ve yaptığınız işlerden dolayı sizinle gurur mu duyacak, yoksa sizden utanacak mı?..Yaptığınız her işte bu gerçeği dikkate alarak hareket ediniz…”
Evet; çocuklarımızın gözlerinin içine bakarak sorumluluklarımızı anımsamak çok önemli… O gözler bizi mutlaka doğrulara yönlendirir…
ET İHTİYACI: Sanki Victor Hugo’nun “Sefiller” romanından bir sayfa: Adam Kurban Bayramı’nın öncesinde gece karanlığında kapısını zorlayıp gizlice girdiği kasap dükkânında para dolu kasaya ya da başka değerli hiç bir şeye dokunmuyor. Sadece buzluktan ihtiyacı oranında et alıp sırra kadem basıyor. Bu meçhul kişiye “hırsız” demeye kimin vicdanı elverir ki? Asıl hırsız olan içinde yaşadığımız şu yoz düzen!.. Ki insanları bir pişirimlik ete muhtaç etmekte!..
* * *
EN FAZLA TUŞLADIKLARIMIZ: Sözcüklerimizi ve cümlelerimizi kurarken en fazla kullandığımız harflerin ve rakamın hangisi olduğunu hiç merak ettiniz mi?
“Şimdi nereden çıktı bu soru?” derseniz şaşırmam… Çünkü doğrusu ben de kendiliğimden merak etmedim. Ama o harflerin ve rakamın kullanımdaki şampiyonlukları kendiliğinden ortaya çıkınca dikkatimi çekti bu konuya şöyle bir değineyim dedim.
Benden önce başkaları da değindi mi bilmiyorum: Sırasıyla en fazla kullandığımız harfler A, E, S ve D’dir… En fazla kullandığımız rakam ise hiçbir değeri olmadığını sandığımız 0 (sıfır)’dır…
Bunun testi nasıl mı yapılır? Kullandığınız bilgisayarın klavyesine şöyle bir bakarak… Durmadan dokunduğumuz tuşlar üzerinde en fazla yıpranan ve hatta silinen o harfler ve rakamdır.
Ben şu anda üçüncü özel bilgisayarımı eskitmek üzereyim. Ve üzerlerinde adeta dövüştüğüm her üç bilgisayarımda en fazla yıprattığım harflerin ve rakamın sırasıyla A, E, S, ve D harfleri ile 0 (sıfır) rakamının olduğunu gözlemledim. Bilgisayardan önce kullandığım daktilolarda da durumun aynen böyle olduğu aklımdadır.
* * *
TÜRK ORDUSUNUN ÖZELLİĞİ: 1877-78 Osmanlı-Rus savaşında Don Kazak Alay Komutanının Çar Grandük Nikola’ya yazdığı bir mektup var çok ilginç, ki Türk ordusunun en büyük zafer bayramının kutlandığı 30 Ağustos’ta bir kez daha aklıma gelmişti… Kazak komutanın tarihe geçen mektubu aynen şöyle:
“Osmanlı Saltanatı ile Osmanlı Ordusu birbirine çok tezatmış. Dışarıdan bakılınca Osmanlı saltanatı çok şaşaalı, ama içine girince bu saltanatın nasıl derme çatma olduğunu görüyorsun. Osmanlı Ordusu da dışarıdan bakılınca çok derme çatma. Ne var ki, onunla göğüs göğse, süngü süngüye savaşa başladığında nasıl muhteşem bir güçle karşılaştığını o zaman anlıyorsun.
Bir de başka özellikleri var bunların. Bizde komutan ölünce ya da esir düşünce birlik dağılır. Bunlarda herkes komutan. Biri ölünce yerine hemen altındaki geçiyor ve hiçbir şey olmamış gibi savaşmaya devam ediyorlar. O kadar ki, dağda çobanlık yapmış insanları bile gerektiğinde ‘komutan’ olup birliğini sevk ve idare edebiliyor.”
* * *
DEVLET NE DEMEKTİR?: Devletin gözü kör , kulakları sağır olursa her kurum eşkiyaya döner… Prof. Dr. Aydın Taneri, bu vurgudan yola çıkarak “Türk Devlet Geleneği” adlı kitabının bir yerinde devletin ne anlama geldiğini şöyle anlatır:
“Mağarada yaşayan ‘Gazal Ana’ Eşkıya Reşo’yu devlet gibi tanımış ondan yardım alıyor, ona yataklık yapıyormuş. Öğretmen de onu ‘devlet’ fikrine inandırmaya çalışıyormuş; ‘senin eşkiyan bir gün ölür ama devlet ölmez’ diyerek. Bunun üzerine Gazal Ana ‘eyi söylüyorsun, hoş söylüyorsun. Ama hani dövlet a oğul? Dövlet beni de görmeli, ağayı da, zalimi de görmeli, zulüm edileni de… Dövletin kolu uzun olmalı beğ oğlum… Devlet yumruğu zalimin başı üzerine bir davul tokmağı gibi inmeli. O’nu bende görmeliyim, bana zulmeden de görmeli. Devlet dediğin her yerde gözü kulağı olmalı, her yerde hazır ve nazır olmalı… DEVLET DEDİN Mİ GURBAN, HAŞA SÜMME HAŞA, ALLAH GİBİ OLMALI…”
Ve Op. Dr. Öztürk Ünverdi dostumun bu konudaki özdeşleştirmesi:
“Gazal Ana bu sözleri 1965’ de söylemiş. ‘Cahil bir kadın’ diyoruz, ama bundan daha güzel bir devlet tarifi okudunuz mu? Bakkaldan yeşillik alacaksın, ilaçlı olup olmadığını sen bileceksin.Süt alacaksın ayni şey.Çocuk okutacaksın, devlet görevinden istifa etmiş, ilkokuldan itibaren tahsil parası ödeyeceksin.‘Sağlık’ dersen, bu ülkede diğer kurumlara göre ağır aksak en iyi işleyendi. Yerine daha iyi bir sistem getirmeden şimdi onu da bozarak özele yönlendirmeye çalışıyor. ‘Paran yoksa öl’ devri yakındır. En azından doktorların vicdanı ile Robin Hood gibi zengin bir miktar ödeyerek yoksul finanse ediliyordu. Şimdi çok geçmeden ‘yandım Allah’ türkülerini duyar gibiyim.”
Yorumlar kapalı.







Yorumlar kapalı.