Rum’un ırkçılığından, faşizminden, bencilliğinden, adaletsizliğinden ve ötekileştirmesinden bıkıp usanan halkımız yıllarca en akılcı, en gerçekçi ve en güvenceli model olan “iki devletli çözüm” için mücadele verdi…
Şimdi Rum Lider Nikos Anastasiadis iki devletli çözümü, sırf tahammül edemedikleri Türkleri ortaklıkta ve karar mekanizmalarında asla görmemek adına masaya götürmeye hazırlanıyor… Bizimkiler ise “statükodur, kabul etmeyiz” diye dikleşiyorlar…
Anastasiadis’in özel hezeyanı değil ki bu… Halkı istediği için, halkı adına öyle konuşur oldu…
Açık ve nettir ki, Rum halkı Türkleri hiç sevmiyor ve hiç istemiyor… Nedir bazılarının bu bizi hiç sevmeyen ve istemeyen Rumlara karşı kara sevdası öyleyse?!.. Gerekçeye bakınız: Belirlenen BM parametrelerinin dışına düşmemeliymişiz!…
Varsın bal yapmaz bir arı olan BM de bol gelirli bir Kıbrıs meselesi sektörü yaratan geçersiz parametrelerini değiştirsin artık… Ne olacak yani?.. Allah kelâmı mıdır o parametreler?..
***
Kaldı ki o parametreleri Rumların reddetmiş durumda olduklarını bizzat Akıncı nın ağzından dinliyoruz… Tek yanlı parametre sevdası mı olur efendim?..
Mustafa Akıncı; “Kıbrıs Rum Liderliğinin yalpalamaları, daha önce kabul ettiklerinden geri adım atması, siyasi eşitliğin temel parametrelerini inkâra yönelmesi, çözümün önündeki en ciddi engeldir…” dedi aynen…
Ama aynı Akıncı; “Rum liderliğinin olumsuz tavırlarını bertaraf etmenin yolu, haklı ve doğru tezimizden vazgeçmek değildir…”
İşte burada bir paradoks var…
Doğru ve haklı olarak gördüğümüz tezimiz federal sistemdir, değil mi?.. Ne var ki karşımızdakiler federal sistemi reddediyorlar… Bizimle eşit ve yönetimde ortak olmamak, bizimle bir şeyleri paylaşmamak için “iki devletli çözüm”ü bile artık seslendirir oldular…
Görüşmelerin kaldığı yerden başlayacağı iddiamıza Anastasiadis’ten anında çürütme gelmedi mi?.. “Crans Montana’nın hükmü kalmadı” demedi mi o kişi?..
HP Genel Başkanı, Başbakan yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Kudret Özersay da; “Yani Anastasiadis’in bize daha neyi söylemesini bekleriz?” diye isyanını seslendirmek durumunda kalmadı mı?..
***
Şu karşımızdakiler “sil baştan”cı takımından başka bir şey değildirler… Buldular karşılarında sabır taşı hiç çatlamayanları, 50 yıldır hep böyle yapmaktadırlar… Ömür törpüsü oldular tepemizde…Yeniden masa ve masalarda daha nice 50 yıllara, yeni nesillere!..
Onlar bizi yıllar boyu masalarda oyalarken, Kıbrıs Türk halkına ve Türkiye’ye geleceğe dönük tuzaklarını ve kumpaslarını kurmayı da sürdürecekler… Bakınız işte güncel konu: Anastasiadis Rejimi’nden Mari’de askeri üs kurma şansını elde eden Fransa, Doğu Akdeniz’in emperyal güçlerinden biri haline geliyor o sayede… Bu adaya çöreklenerek…
Kafasını “Türkiye’nin işgali” saçmalığına takıp Türk askerinin Kıbrıs’tan gitmesini isteyen o malûm yurtseverlerimizin sarı yeleklerini giyip Fransa’ya karşı Kıbrıs’ta eylemlere girişmeleri gerekirdi, ama nerede!..
***
Crans Montana bozgunundan sonra Akıncı seçeneksiz olmadığımızı ve KKTC’ye sarılabileceğimizi seslendirmişti bir ara… Bu seslendirme de kayıtlardadır, unutturulamaz…
Evet, bin bir türlü sinsi ve şeytani oyun içeren sonu gelmez Rum uzlaşmazlıklarının ve kaprislerinin tutsağı ve dümen suyunda giden çaresiz garibanı olmayalım artık… Tarihe şaka olsun diye kurulmayan KKTC’mize dört elle sarılalım…
Kendimize güvenelim… Çünkü KKTC’yi dünyanın saygı duyacağı bir devlet konumuna getirebilecek potansiyele sahibiz… Yeter ki o potansiyeli sinerjisiyle harekete geçirebilecek yönetici kadrolarını bulabilelim… Onları özgür irademizle kendimize baş tacı edebilelim…
Bol kazançlı, bol gezili, bol harcırahlı, bol sükseli, bol eğlenceli Kıbrıs meselesi sektörünün gadimici memurları olmayı reddedelim… Kıbrıs görüşmelerinin bomboş ve umutsuz bir zeminde 50 yıl daha kâh orada, kâh burada sürmesini ısrarla isteyenlere bu gerçekler dünyasında artık nasıl bir gözle bakıldığını da algılayabilelim…
KKTC’yi esenlendirmeye, kökleştirmeye ve dünyaya er geç kabul ettirmeye çalışmanın çok büyük külfetleri vardır… Burası doğru, burası kesin… Ama bu külfetlere başarı yolunda katlanabilenlerin adlarını tarihe altın harflerle yazdırabilme şansları da vardır… Burası da doğru, kesin…
Hep başkalarının dayattığı parametrelere takılıp sürükleniyoruz… Bizim hiç mi kendimize özgü parametrelerimiz olmayacak?.. Yeter artık…
Ahmet Tolgay
Diğer Yazıları
Köşe Yazarı







Yorumlar kapalı.