Ahmet Tolgay
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Binbaşı Vural…

Binbaşı Vural…



Varoluş mücadelemizin özverili ve yürekli kahramanları “beyaz atlarına binerek” birer birer gidiyorlar… Tarihe karışıp tarih oluyorlar…

Hafta sonunda askeri törenle toprağa verdiğimiz Emekli Binbaşı Vural Eralp, Kıbrıs Türk halkının varoluş mücadelesinin iz bırakmış kahramanlarındandır… Barış Harekâtı Doğruyol Bölüğü’nün efsane komutanı olarak Beşparmak Dağları’na adını yazdırmışlardandır…

 

Onun beyefendi, içten, tertemiz kişiliğini nasıl anlatsam ki?.. Yürekli, mütevazı, içi insan sevgisiyle dopdolu,    babacan, büyükle büyük, küçükle küçük saygın ve saygılı, gönül ve duygu insanı, yurtsever gazi subayımız…
Onu “KKTC Güvenlik Kuvvetleri’nden emekli Binbaşı Vural Eralp” diye anmak çok yetersiz kalır… Ama o, böyle anılmayı istedi hep o mütevazı kimliğiyle…
Bir süredir, sevgili eşi Süheyla Hanımefendi’yi de yakın geçmişte kendisinden koparıp alan menhus kansere karşı direniyordu… Son aylarıydı ve onun moralinin hiç bu kadar bozuk olduğunu görmemiştim… Kaçınılmaz yolculuğuna çıkarken sevgili eşinin yanında “uğurlayan”ı olarak bulunamamasına kahrediyordu… “Keşke ben ondan önce ölseydim” derdi…
                                                               ***

 Vural Eralp Binbaşımız Sivil İşler ve İstihbarat Grup Komutanlığı yapmış ve beraberinde mücadelemizle ilgili nice sırrı götürmüştür… Askerde Sivil İşler Başkanlığı’nı yürütürken kişiliğinin ve donanımının gereği olarak hem sivil yönetimle, hem de basın camiasıyla şahane bir ilişkiler ortamı yaratmıştı…
Ortaklık Cumhuriyeti’nin Kıbrıs ordusunda askerliğe başlayan Vural Eralp, bu Cumhuriyeti kurucu ortak Türklerin başına yıkan 1963 Akritas darbesinden sonra, yurtsever ve yiğit bir subay olarak mevziden mevzie koşarak, kendi yetiştirdiği mücahitlerin başında onur ve toprak savunması yapmış yürekli bir askerdi…
İstihbaratın önemli bir subayı olarak nice sırrı belleğinde saklayan Vural ağabeyle çokça ve derinlikli sohbetlerim olmuştur… Yazacağım kitaplarda ve yazılarda yararlanmak adına ondan istediğim bazı derin bilgileri hiçbir zaman alamadım… O konulara dair sorularımı, görev yeminine hep bağlı kalarak acı bir gülüşle geçiştirirdi…
                                                               ***
Vural ağabeyin bende olan anıları çoktur aslında da, onlardan birini burada mutlaka paylaşmalıyım:
Alsancak’ta aynı tatil sitesinde hane sahibiydik. Hatta o siteden daire almamda etkili olan da kendisiydi… Bir gün o siteye gitmek üzere benim arabamla Lefkoşa’dan yola çıktık… Yolculuk her zamanki gibi çok tatlı bir sohbetimize de vesile oldu… Sohbet ederek tam sitenin çevresindeki bahçelik alana geldiğimizde adeta yerinden fırladı. “Dur, sakın onu ezme” dedi…
Ani fren yapıp arabayı durdurduğumda yolun içinde bir yılanın süzülerek karşıya geçtiğini fark ettim… Beni işte o yılanın arabanın lastikleri altında ezilmemesi için uyarmıştı yerinden fırlayarak…
Yılanın güvenlikle karşı çalılıklara ulaşarak orada kaybolmasını dikkatle izlerken söyledikleri, bir daha belleğimden silinmeyecek denli anlamlı ve etkileyiciydi. Bakın neler demişti bana yılanlara dair o gün:
 “Beşparmak Dağları’nda yokluklar, olanaksızlıklar ve yalnızlıklar içinde bir avuç askerdik. Dokunmadığımızda asla saldırmayan bu yılanlar dağların ıssızlığında dostluk etmişlerdi bize… Ayaklarımızın içinde dolanır, çoğu zaman taş ve toprak siperlerde bizimle adeta koyun koyuna uyurlardı… Acıdır ki, açlık günlerinde çok mecbur kaldığımızda, yakaladıklarımızdan yemek de yapardık… İstihbarat işleriyle uğraşmaya başladığımda topluma yaptıkları kötülükler kanıtlarıyla birlikte önüme gelen öyle kimlikler vardı ki… ‘Yılanlar kadar bile olamadınız be… Size hiç kötülük yapmayanları da sokuyorsunuz reziller’ derdim onlar için…”
Vural Binbaşım… Ağabeyim ve dostum… Asil komutan ve güzel insan… Özlemiyle yanıp tutuştuğun sevgili eşin Süheyla Hanımefendi’ye kavuştun… Aziz ruhun şad, aile bireylerinin, sevenlerinin ve silah arkadaşlarının başı sağ olsun…

Binbaşı Vural…
+ -

Yorumlar kapalı.