GÖKDELENLERİMİZ VE İTFAİYEMİZ: İskele’deki o apartman yangınına tanık olan bir dostumla konuştum geçen gün… “Sezar Remus – 33 isimli çok katlı ve çok kişiyi barındıran, üstelik site içinde bulunan yüksek apartmandaki o yangın, dikey yapılaşmalarımız bağlamındaki itfaiye olanaklarımızı bir kez daha düşünmemize vesile olmalıdır… Oysa, olay üzerinde pek de durulmadı.. Ben yangını söndürme çabalarını izlerken bunu ciddi ciddi düşündüm. Çünkü ben de oralarda benzeri bir apartmanda yaşıyorum.” diyordu bana İskele sakini o dostum…
Elbette ki, çok haklıydı dediklerinde bu dostum… İyi ki, o yangın itfaiyemizin erişebileceği alt kat dairelerinden birinde çıktı…
Sayıları gittikçe artan ve “gökdelen” çağrışımı yapan yüksek binalardaki olası yangınlar konusunda hâlâ yeterli ve teknik itfaiye donanımını sağlayamadığımızı “Sezar Remus – 33” yangını bize bir kez daha anımsatmamışsa çok duyarsız olduğumuz kesindir…
***
KARADENİZLİ OLMAK: Şu güncel olay asla fıkra değil, aynen baki, televizyondaki haberlerde izledim: Otantik özelliklerinden dolayı turistlerin çokça uğradığı Rize’deki bir mahallenin keskin virajı var. Turistler o viraja geldiklerinde otantik mahallenin orada bittiğini sanıp tersyüz geri dönerler. Rizeliler çareyi bulmuşlar ama… Nasıl mı?.. Viraja iki yanı da ok simgeleriyle işaret eden şu tabelayı koymakta buldular: “Mahallenin devamı.”
Ama şu tabela esprisi fıkradır mesela: Temel restoran açmış. Tabelayı da yol kenarına çakmış… Üzerindeki yazı şu: “Restoran 5 km. geridedir uşaklar.” (Fıkra için Yücel Dolmacı dostuma teşekkürler)
***
BİR ANI DA DR. ÜNVERDİ’DEN: 49’uncu ölüm yıl dönümü dolayısıyla Arif Nihat Asya hocamızı gazete köşemde anarken onunla ilgili bir anımı paylaşmıştım… Öğrencilerinden Op. Dr. Öztürk Ünverdi dostum da ona dair bir anısını gönderdi… Arşivlerimize geçebilmesi adına, Ünverdi’ye teşekkürlerimle birlikte paylaşıyorum yazdıklarını efendim:
“Ben lise bir öğrencisi iken rahmetli Arif Nihat Asya edebiyat hocamızdı. O dönem benim de sınıfın en haylazı ve tembeli olduğum dönem… Dersten kaçar, Rum kesiminde Bayraktar Camisi civarındaki parkta sigara içerdim. Derse girdiğimde de kitabın arasında ‘Teksas’, ‘Tom Miks’ (o dönemin çizgi macera romanları) okurdum. Gayet tabii ki, sonuç ne olacak? İlk dönem 8 ikmal, ikinci dönem 4 ikmal. Geçtiklerimin hepsi de 4,5’tan 5…
Ama duvara toslayınca en sonunda derslere çalışmaya karar verdim. Sigarayı da bıraktım. Babam bana bir lise son sınıf öğrencisi buldu. Ondan haftada bir ders alarak geometriyi öğrendim. Arif Nihat Asya sınıfta kompozisyon yazdırırken ya ‘dişlek yazdın’ der, ya da ‘heceyi yanlış kestin’ der ve bana üç sıfır birden verirdi. Bir arkadaşla (rahmetli Osman Mustafa) ona gittik. Durumumuzu anlattık ve ‘bize ders verir mi?’ diye sorduk… ‘Tabii evlatlarım, siz istediniz de biz vermez miyiz?’ dedi. Haftada iki gün bize özel ders verdi. Ders hitamında ‘borcumuz ne?’ diye sorduk… ‘Siz öğrendiniz ya, borcunuz yok’ dedi. Gerçekten bize iyi öğretmişti…
Ondan sonra benim hayatıma dokunan öğretmenler Salih Coşar ve Ayşe Adiloğlu (Çoşar) oldu. Salih Bey’le Ayşe Hanım’ı saygı – sevgi ile anar, onlara sağlık ve esenlikler dilerim. Arif Nihat Asya ve yine hocamız eşi Servet Asya’yı da rahmetle anar, mekânlarının cennet, ruhlarının şâd olmasına dua ederim…”
**
ADAMIZ BÜYÜK RİSK ALTINDA: Askeri üs bölgesi Ağrotur’dan kalkan İngiliz savaş uçaklarının Yemen’deki İran destekli Husileri vurmaya başlaması, Orta Doğu’daki ateş oyunlarının adamıza bulaşmakta olduğunun yeni bir göstergesidir…
Türk’üyle, Rum’uyla her Kıbrıslı, aidiyet duygusunun sorumluluğuyla harekete geçerek güvence adına İngiliz emperyalistine “dur” demelidir… Yarın Kıbrıs’ımıza da füzeler yağmaya başlarsa, tepki göstermekte geç kaldığımıza yanabiliriz…
Birkaç yıl önce KKTC’nin, sırrı hâlâ çözülemeyen esrarengiz bir füzenin hedefi olduğunu da unutmayalım… Boş araziye düşen o esrarengiz füzenin bir zararını görmemiştik… Ama her zaman şanslı olmayabiliriz…
Ahmet Tolgay
Diğer Yazıları
Köşe Yazarı







Yorumlar kapalı.