‘Bütçe maratonu’ başladı ya yüce mecliste, ‘spagetti Western’ seyreder gibi takip ediyorum Genel Kurul münazaralarını.
Üç dakikalık hikayeyi üç haftada anlatan dengbêj misali, “Şarkı söylüyor gibi geliyor ama aslında konuşuyor” veya “Konuşuyor gibi geliyor ama aslında şarkı söylüyor” diyebileceğiniz türden, dinlerken ‘konunun ne olduğunu unuttuğunuz’ söylevleri; pehlivan peşrevi gibi konuşmasına bir türlü başlayamayanları; görüşülen ne olursa olsun ‘kendi gündeminden’ şaşmadan ‘sürekli aynı şeyleri söyleyenleri’ ve İngilizlerin meşhur çocuk aktivitesi ‘blamegame’ yani Türkçe mealiyle ‘suçlama oyunu’ tarzı birbirlerine girenleri bir kenara bırakırsak, tartışmalarda dikkati belki de en fazla çekmesi gereken nokta, 2023 yılı bütçesinde öngörülen 1 milyar küsur TL’lik ‘bütçe fazlası’ iddiası.
Karavanı Mesarya’ya çekip, Walter White hocadan hizmet alımıyla ‘başka işlere’ girmediğimize göre, bu bütçe fazlasının nereden geldiğini ve ‘nereye gittiğini’ de bilmek hakkımız olsa gerek.
Keza, “Fazla vermek marifet mi?” sorusu da burada akla geliyor zira böylesi bir durum, hükümetin, vatandaşa hizmet olarak dönmesi gereken miktarı ‘seyrelttiği’ anlamına geliyor. Şöyle ki, bir onarım faaliyetini layıkıyla yapmak için belirlenen miktar 3 TL ise ve siz, o işi 2 TL’ye ‘hallettiyseniz’, bu durum ‘tamir ettiğiniz’ alette ‘parça artırdığınızı’ gösterir.
Yanı sıra ‘harcama disiplinin sağlanması’ ve ‘gelir artırıcı önlemlere’ yönelik yaklaşımlar da not edilmesigereken unsurlar olarak göze çarptı. Hükümet kanadının ‘vergide adalet’ prensibiyle hareket edileceği ve ekonominin kanseri ‘kayıt dışılığın’ortadan kaldırılacağıiddiaları da yine kayda geçti.
Kamu mali bilişim altyapısının‘süratle’ geliştirileceği de söylenirken; bu uğurda gözle görülür bir gelişim için altı ay gibi ‘ciddi anlamda iddialı’ bir hedefin konulduğu da dikkatlerden kaçmadı.
Yeni gelir kalemleri oluşturma doğrultusunda ‘Para Kambiyo Değişiklik Yasa Tasarısı, Şans Oyunları Değişiklik Yasa Tasarısı, Şans Oyunları Hizmetleri Vergisi Değişiklik Yasa Tasarısı, Muhasebe ve Meslek Denetim Yasa Tasarısı’ gibi yaklaşımların hayata geçirileceği de yetkili ağızlar tarafından söylendi.
Alınan önlemler sayesinde 2025 yılından itibaren bütçe açığının kademeli düşmesinin, 2026 yılı sonunda ise ‘denk bütçeye’ ulaşılmasının hedeflendiği de vurgulandı.
Eyvallahda… bunların ‘aynılarını’ her yılın aynı döneminde zaten duyduk. Her sene aynı ‘cekcak’ muhabbetlerini ‘büyük bir keyifle’ dinliyorsak, bahse konu alanlarda hiçbir adımın atıl(a)madığını düşünmemiz vicdansızlık mıdır? Tersi de doğru… 2023’te ‘bütçe fazlası’ verildiyse, ilgili yılın görüşmelerinde ‘yapılacağı söylenen’ işlerin halledildiğini, bu alanlarda kayda değer ilerlemelerin sağlandığını düşünülmemeli miyiz?
Kıbrıslı Türklerin, Kıbrıslıtürklerin, Kıbrıs Türklerinin, Türkçe konuşan Kıbrıslıların… anavatanı Türkiye, devletin (yani milletin) kanını emen vergi kaçakçılarının son dönemde üzerine ‘göstere göstere’ gidiyor. Hepimizin hemfikir olacağı üzere, Türkiye’de vergiyi sadece internet fenomenleri kaçırmıyor; ancak Türkiye yönetimi, işe ‘cümle aleme mesaj vermek’ için kamuoyunda ‘en göz önünde’ diyebileceğimiz kişilerden başladı. Türkiye, davul zurna eşliğinde giriştiği bu operasyon sayesinde öyle görünüyor ki hem devletin vergi gelirinden tırtıklanmasını engelleyecek hem de bu işe tevessül ‘edilmemesi gerektiğini’ bilinçaltlarına kazıyacak.
Bizde sosyal medya fenomeni ‘pek’ yok ama şatafatlı yaşamlarını ‘gözümüze gözümüze’ soktukları halde vergi listelerinde esamisi okunmayanlar var. Askerlik hatırası anlatır gibi köy köy gezip aynı plağı ‘usanmadan’ çalmaktan ve her sene bütçe görüşmelerinde aynı sözleri vermektense, ‘biraz icraat’ çok daha etkin olmaz mı?
Lisedeyken, hemen bütün karikatür dergilerini alırdım. Bunların bir kısmı salt komedi konseptliyken; bazılarının edebi yönü ağır basardı, bazıları ise ‘politik mizah’ yapardı. Unutamadığım bir karikatürde, sokakta toplanmış bir grup insan “Kahrolsun faşizm” diye bağırıyordu. Olay yerine koşarak gelen birisi de şunu söylüyordu: Ercüment abi müjde, iki faşist kahrolmuş!
Kıssadan hisse…
Ayrıca… Son yazımı, 28 Kasım 2023’te yazmıştım. Bu yazımı, o günden beridir, tekrar yazmam için başımın etini yiyen ve ‘ellerinden geleni artlarına koymayan’ Taha Can Gürlek ve Ahmet Yılmaz’a ithaf ediyorum.
Efendim babam, bundan yıllar önce, yanlış bilmiyorsam bir çalar saati, ‘tamir etme’ amacıyla ve annemin bütün itirazlarına rağmen açmış. Sonra ‘bir şeyler’ yapıp (aslında yapar gibi yapıp) tekrar toplamış fakat geride birkaç parça kalmış. Annem, ‘artan’ parçaları göstererek “Peki ya bunlar?” diye sorunca, bizimkisi kendisinden gayet emin şekilde cevap vermiş: Onlar fazla…
Ey ya!







Yorumlar kapalı.